De lezersbrieven! Over de protesten tegen azc’s, trumpisme, recordwinsten van oliebedrijven, piepende gehoorapparaten, de originele moonwalk, AI en de mens, Tata Steel, nostalgische beroepsgroepen en eenzame jongeren.
Steeds meer jonge vrouwen raken langdurig arbeidsongeschikt als gevolg van aan stress gerelateerde klachten. Hun aantal is de afgelopen vijftien jaar meer dan verdubbeld. Ook bij mannen nam het aantal toe, maar niet zo sterk. De oorzaak voor dit verschil wordt gezocht in de hoek van de zorgtaken waar vrouwen nog steeds meer verantwoordelijkheid voor nemen dan mannen.
Ik zie nog een andere oorzaak, die zo vanzelfsprekend is dat we het (bijna) niet meer zien, en die is gelegen in de werkomgeving: namelijk dat arbeidsorganisaties zijn ingericht volgens masculiene principes: beheersbaarheid, voorspelbaarheid en maakbaarheid.
Zou het kunnen zijn dat mensen die meer gedijen bij werken vanuit feminiene principes – zoals zorg voor elkaar en de omgeving – meer uitgeput raken van het werken in door masculiene waarden gedomineerde organisaties? En dat dit verhoudingsgewijs meer vrouwen zijn?
Hoe zou het zijn om het idee los te laten dat dit nu eenmaal zo moet zijn?
Mieke Voogd, Eelde
Na een paar dagen weer naar beschamende taferelen over de tijdelijke opvang van asielzoekers gekeken te hebben (nu in Loosdrecht), vraag ik me af wie we beter het land uit kunnen sturen. De relschoppende oproerkraaiers die er niet voor terugdeinzen om politie en hulpverleners te bekogelen en over de voet te rijden óf de doorgaans voor weinig problemen zorgende asielzoekers.
Ik krijg zo langzaamaan de rillingen van ouderen die staan te roepen dat hun kleinkinderen dan niet meer in die straat kunnen fietsen.
Best mens, de kans dat je dochter iets door haar partner aangedaan wordt is vele malen groter, maak je daar maar zorgen over.
Claire Spauwen, Bentveld
Ik las in het Commentaar van donderdag 23 april deze prachtige zin: ‘Het is symbolisch voor de kapitalistische hubris van het trumpisme’.
Het woord ‘trumpisme’ ergert me, veel minder dan de corrupte en criminele mens en politicus Donald Trump me ergert, maar toch. Het ergert me omdat het suggereert dat er een coherente politieke filosofie à la Trump is. Maar die is er niet.
Het achtervoegsel -isme kan ook een levenswijze of handelen volgens een bepaalde persoon aanduiden. Dan is ‘trumpisme’ een onacceptabel eufemisme voor liegen, bedriegen, bedreigen, bluf en onzin uitkramen.
Kan de Volkskrant het goede voorbeeld geven door het woord ‘trumpisme’ in de ban te doen?
André Louwen, Hilversum
Sinds de escalatie tussen de Verenigde Staten en Iran maken oliebedrijven recordwinsten, tot 30 miljoen dollar per uur. Shell, met winsten van 42 miljard dollar in 2022 en 18,5 miljard in 2025, profiteert maximaal van de gestegen olieprijzen.
Deze winsten worden volledig betaald door burgers en ondernemers, die aan de pomp steeds meer betalen. Terwijl oliebedrijven hun winsten zien stijgen, dreigt de koopkracht van gewone Nederlanders volledig te verdampen.
Het kabinet kondigt nu steunmaatregelen aan, zoals een hogere kilometervergoeding en een lagere motorrijtuigenbelasting. Maar er is één opvallende afwezige: Shell en andere oliebedrijven dragen geen cent bij.
Sterker nog, de overheid blijft jaarlijks 39,7 tot 46,6 miljard euro aan fossiele subsidies verstrekken, terwijl de 1 miljard euro aan steunmaatregelen weer door belastingbetalers wordt gefinancierd.
Burgers en kleine ondernemers betalen zo tweemaal: eerst voor de recordwinsten van oliebedrijven, en nu ook voor de steunmaatregelen die de crisis moeten verzachten.
De overheid beloofde in 2016 de fossiele subsidies af te bouwen. De keuzes van de overheid raken ons allemaal. Blijf kritisch, stel vragen aan uw volksvertegenwoordigers, en draag bij aan het maatschappelijke debat over een rechtvaardige verdeling van lasten.
Het is tijd dat oliebedrijven een eerlijke bijdrage leveren, in plaats van dat burgers en ondernemers opnieuw de rekening gepresenteerd krijgen.
Mark Schepers, Kaatsheuvel
Homo ludens, de spelende mens, schreef Johan Huizinga in 1938, tegen de achtergrond van Hitlers opkomende Derde Rijk.
Afgelopen week speelde ik een spelletje UNO met mijn kleinkinderen. De ‘mannen’ willen vooral winnen. Ze veranderen de regels gedurende het spel. In hun voordeel. Het apenrotsverhaal. De ‘vrouwen’ zijn minder gericht op competitie. Als een ander wint, is dat ook goed.
Op wereldniveau spelen een aantal bejaarden, tegen dementie aanschurende, mannen ook een spel. Alleen hebben ze last van een ego in erectie. Waar mijn kleinkinderen na het spel gezellig verder gaan, kunnen zij dat niet. Niet als je Trump, Poetin of Xi heet. Of een ayatollah bent. Dan moet je winnen, ten koste van alles.
Misschien wordt het tijd dat mijn kleindochters, of geestverwantes, de baas worden in het politieke spectrum. Dan hebben mijn achterkleinkinderen nog een wereld waarin ze kunnen leven en spelen.
Peter Zondervan, Leiderdorp
Columnist Merlijn Kerkhof mag dan vinden dat concertzalen best mogen optreden tegen het piepende gehoorapparaat – ik (met gehoorapparaat) heb last van zaalexploitanten die de gehoorondersteuning niet op orde hebben.
Denk aan een bromtoon (TivoliVredenburg), een lege accu (Verkadefabriek), een verkeerd ingesteld systeem (Concertzaal Tilburg) of een niet aanwezige of ingeschakelde installatie (bioscopen). Maar nóg meer heb ik last van medeconcertbezoekers die zo nodig met hun telefoon omhoog foto’s moeten maken, ritselen met zakjes en ‘zachtjes’ praten.
Al die bijgeluiden links, rechts, voor en achter mij komen keihard door de muziek heen, waarvan ik hoopte te genieten. Dus moet ik mijn gehoorapparaat harder zetten, en dreigt het risico van piepen.
Bas Botelaar, ’s-Hertogenbosch
Het moet me toch echt even van mijn hart, als reactie op briefschrijver Joop Verhaar uit Brummen. Hij claimt dat babyboomers niet weten hoe ze het geld dat ze elke maand krijgen toegeworpen moeten opmaken.
Dat geld krijg ik niet toegeworpen. Ik heb er voor gespaard, het werd namelijk ingehouden op mijn inkomen en wel 43 jaar lang.
Ik heb geen camper, boek geen cruises en heb moeite om een leuke vakantie uit te zoeken. Omdat ik daar gewoonweg even geen geld voor heb gezien de situatie in de wereld. Bij mij klotst het geld niet tegen de plinten. Het zit vast in de bakstenen van de woning waar ik met veel plezier in woon.
Vandaag merkte ik dat mijn wekelijkse boodschappen weer duurder zijn geworden. Wilt u alstublieft niet alle boomers – of pensionado’s zoals ze ook wel worden geframed – over een kam scheren? Stop met generaliseren. Daarmee doet u een grote groep boomers namelijk echt tekort!
Sylvia van Zoeren, Tuitjenhorn
Even een aanvulling op de door Robert van Gijssel zo bewierookte moonwalk van Michael Jackson. Ronnie Hawkins (The Hawk) deed deze danspas al in de jaren 50. Alleen noemde men het toen The Camelwalk. En Ronnie zag die move al eerder, eind jaren 40 in de kapperszaak van zijn vader, waar zwarte muzikanten mochten oefenen en deze danspas al uitvoerden. Zoek The Camelwalk van Ronnie Hawkins maar op YouTube.
Peter Tetteroo, Bergschenhoek
Nou Erna Zuidgeest uit Breda, ik ben 84 en ben vorig jaar overgestapt van de papieren krant naar digitaal. Geen gezeur meer over de bezorging, geen zwarte handen meer van de drukinkt, geen zwarte leuningen, geen stapels oude kranten, geen kramp in je handen van het vasthouden, geen last van de wind bij het lezen in de tuin, geen dode bomen, een goedkoper abonnement, en zo kan ik nog even doorgaan.
Jan van der Bruggen, Leiden
Het is trending topic: artificial intelligence. En dat terwijl onze menselijke intelligentie in vrijwel niets met AI te vergelijken is. AI kent geen emotie, geen creativiteit, geen intuïtie. Het voelt niets, droomt niet, neemt geen initiatief, heeft geen fantasie, komt nooit op ideeën. Het bezit geen bewustzijn en al helemaal geen zelfbewustzijn. Terwijl juist dát de kern vormt van intelligentie.
AI kan slechts reproduceren wat eerder door mensen in computers is ingevoerd. Soms levert dat verrassende combinaties op, maar nooit iets oorspronkelijks. Geen originele muziek, geen uitvinding, geen beeld, geen woord en zeker geen humor. AI is pure rekenkracht, een wereldwijd geheugen, een geavanceerde zoekmachine.
Zelfs het woord fake intelligence (FI), dat ik als betere typering voor AI muntte, zou door AI zelf nooit bedacht kunnen worden. Er is dus geen enkele reden om huiverig te zijn. Het is geen AI, het is fopintelligentie, kortweg foppelligentie.
Dat wereldwijde geheugen is overigens wél bijzonder waardevol als sparringpartner: voor teksten, illustraties, educatief materiaal. De hele wereld aan geüploade kennis staat klaar – altijd en onvermoeibaar – om betrokken te worden bij creatie.
AI is een geweldig hulpmiddel voor co-creatie van iets echt nieuws. Door een mens.
Ludo Grégoire, Leiden
Eind december kwam er een massaclaim van 1,5 miljard euro van omwonenden tegen Tata Steel voor gezondheidsschade. Na een boete van 8,5 miljoen euro begin januari volgde onlangs een tweede boete van opnieuw 8,5 miljoen euro voor de uitstoot van schadelijke stoffen door dit bedrijf (Ten eerste, 17/4). Tegelijkertijd wordt er door het kabinet onderhandeld over een subsidie van 2 miljard euro voor om te verduurzamen.
Waanzin ten top en wie het nog snapt mag het zeggen.
Het is overduidelijk dat dit bedrijf al jaren bezig is met het vergiftigen van de omwonenden plus omgeving. Omwonenden gaan 2,5 jaar eerder dood dan de gemiddelde Nederlander. Hoeveel onderzoeken, metingen, afwegingen en rapporten moeten er nog komen?
Hoeveel geld, energie en mankracht moet er nog worden gestoken in deze water-naar-de-zee-dragende bodemloze put?
Stop met alle overbodige tijdrovende en geldverslindende procedures die de boel alleen maar frustreren en ophouden. Min één plus één is nul: weg met die boetes, weg met die subsidie, weg met alle procedures en gebruik alle vrijkomende tijd, middelen en energie om als de wiedeweerga te verduurzamen.
Floris de Leur Scheuder, Amsterdam
Boeren en vissers worden nog steeds gezien als een nostalgische beroepsgroep. Maar daar is al decennia niets liefs, leuks of ambachtelijk aan. Het zijn gigabedrijven die met enorme machines en brandstof de zeebodem of de aardbodem omploegen.
Vissers op de lief klinkende kotters bijvoorbeeld slepen enorme en zware netten over de bodem en nemen 30 levens voor elke platvis. Bijvangst. Ook een mooi woord. Misschien moeten we de woorden vervangen in iets dat niet meer doet denken aan die oude ambachten maar het industriële gezicht verwoord.
En we zouden in het kader van de Straat van Hormuz eindelijk eens de discussies moeten voeren over welke bedrijven geen toekomst meer hebben. Ik ben voor het afschaffen van die zeebodem enzeelevens verwoestende schepen!
Ook zouden we het brandstofverbruik per consumentenproduct eens inzichtelijk moeten krijgen. Hoeveel brandstof is verbruikt voor bijvoorbeeld een niet-biologische liter melk?
Isabelle Leijn, Amsterdam
Yasmina Ahamiane diagnosticeerde scherp: eenzaamheid onder jongeren groeit niet door een gebrek aan contact, maar door hoe weinig er nog op het spel staat in onze interacties. Dat gevoel herken ik.
Eerder schreef ik in deze krant een opiniestuk over hoe ‘cringe’ kwetsbaarheid in de kiem smoort en hoe mijn generatie oprechtheid inwisselt voor ironie, omdat dat veiliger voelt. Dat en die leegte die Ahamiane beschrijft zijn twee kanten van hetzelfde probleem.
We blijven online schrijven over het probleem alsof de oplossing nog gevonden moet worden. De oplossing is er al, maar deze ga je online niet vinden. Als we onze opties minder openhouden en meer oprecht contact opzoeken komen we al een stuk dichterbij elkaar.
Ga een ochtendje zonder telefoon naar buiten of bezoek een ‘derde plaats’ (zoals een buurtcafé, sportclub of bibliotheek). Maak een praatje in de trein of bestel je meeneemkoffie zonder airpods in je oren. Met kleine stappen verkleinen we de afstand.
Oprecht contact komt niet vanzelf. Het vraagt moeite, en in het begin wat ongemak. Maar dat ongemak is het teken dat er iets op het spel staat. En dat is vaak o zo gezellig.
Maud Stamsnijder, Den Haag
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant