De nationalistische Amerikaanse populist Josh Hawley verzet zich tegen ongebreidelde macht. En de Franse miljardair Bernard Arnault had niet gerekend op de oorlogsplannen van zijn vriend Donald Trump.
is economieredacteur. Hij schrijft over het grote geld en corruptie.
Misschien kent u de Amerikaanse senator Josh Hawley nog van die foto van vijf jaar geleden, waarop hij met geheven vuist de demonstranten verwelkomt die later het Capitool zouden bestormen om te voorkomen dat Joe Biden president kon worden. Hawley werd die dag vluchtend gezien in de gangen van het gebouw. Ook populisten durven kennelijk niet altijd op de goedheid van hun volk te vertrouwen.
Dat neemt niet weg dat Hawley (46) ook principiële kanten heeft. Deze week keerde hij zich ferm tegen de invloed van big tech op de Amerikaanse politiek. Hij riep mede-Republikeinen op om geen (verkiezings)geld aan te nemen van pro-AI lobbyclubs, omdat dat geld ‘grote politieke schade’ zal toebrengen. ‘Die lui willen er iets voor terug. Ze willen dat je aan hun agenda gehoorzaamt. En ik vind dat wij Republikeinen gewone mensen op de eerste plaats moeten zetten.’
Daarmee sluit hij aan bij progressieve politici als Bernie Sanders en Alexandria Ocasio-Cortez, die vinden dat de Democraten evenmin geld moeten aannemen van Silicon Valley. Verschillende tech-giganten zouden al 300 miljoen dollar klaar hebben staan om politieke campagnes te financieren voor de verkiezingen dit najaar. De Financial Times schreef deze week dat leiders van de Democratische Partij hun politici hebben gesommeerd de AI-lobby niet tegen de haren in te strijken, iets wat Sanders ‘onacceptabel’ noemde.
Hawley, in 2021 auteur van het boek The Tyranny of Big Tech, zegt ‘geen enkel vertrouwen te hebben dat deze technologie zich pro-arbeider en pro-gezin’ zal ontwikkelen. ‘De technologie zal de miljardairs vooruithelpen die haar aansturen, en zal waarschijnlijk zeer schadelijk zijn voor verder zo’n beetje iedereen.’
Zeker, Hawley is een nationalistische populist, maar wie zich verzet tegen ongebreidelde macht kan het toch tot winnaar van de week schoppen.
Ze doen alsof ze overal verstand van hebben, maar de rijken der aarde zijn vaak ook maar onwetenden die opportunistisch in het duister tasten. Neem Bernard Arnault, topman en grootaandeelhouder van de Franse luxeproducent LVMH. Deze week verkondigde hij bij de presentatie van de kwartaalcijfers dat ‘de wereld in een tamelijk ernstige crisis’ verzeild is geraakt. ‘Of het wordt een wereldwijde catastrofe met ernstige negatieve economische impact, of het wordt hopelijk snel opgelost, waarna de zaken zich herstellen en hun normale loop nemen.’
Tja, het kan vriezen en kan dooien, ook bij deze kersverse geopolitieke analist, die daarmee precies niets zegt. Dat hij hoopt dat de zaken zich vooral voor hem persoonlijk herstellen, zei hij er niet expliciet bij. Arnault (77) heeft in de eerste twee maanden van het jaar zijn belang in LVMH – maker van tasjes, klokjes, geurtjes en bubbels – door het kopen van aandelen tot boven de 50 procent verhoogd.
Dat maakte hij op 24 februari bekend. Slechte timing: vier dagen later vielen de VS en Israël Iran aan, waarna de beurskoers is gekelderd. In de Golfstaten, die van decadentie hun raison d’être hebben gemaakt, zakten de verkopen enorm in, wat er bij Arnault flink moet hebben ingehakt.
Dat juist Arnaults goede vriend Donald Trump, de koning van het platte materialisme, hiervoor verantwoordelijk is, maakt eens te meer duidelijk: ook de rijken kunnen de wereld beter niet aan de rijken overlaten. Ze worden er armer van.
In deze rubriek beoordeelt de economieredactie personen uit het bedrijfsleven die de afgelopen week een succes boekten of tegenslag te verduren kregen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant