is economieredacteur en commentator van de Volkskrant.
Het is de hoogste tijd dat andere landen de diplomatieke leemte vullen die Trump laat vallen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
‘ik denk dat vrede niet heel anders is dan zakendoen’, zei Jared Kushner, vastgoedbelegger, schoonzoon van de Amerikaanse president en leerling-vredesonderhandelaar, eind vorige maand op een conferentie in Miami. ‘Het zijn allebei puzzels, en ik probeer elke uitdaging waar ik voor kom te staan als een puzzel te zien.’
Het is symbolisch voor de kapitalistische hubris van het trumpisme: ik heb geld dus ik kan alles. Iran laat zien dat dit een tragische misvatting is.
Want het is deze Amerikaanse overmoed die ons heeft gebracht waar we nu staan. Hoewel Trump het bestand met Iran woensdag met twee weken verlengde, is er geen zicht op een duurzaam akkoord. Zelfs over nieuwe gesprekken werden de Amerikanen en Iraniërs het niet eens: het vliegtuig van Kushner, medeonderhandelaar Steve Witkoff en vice-president JD Vance naar Islamabad bleef aan de grond in Washington. Iran had helemaal niets in de agenda gezet.
De Iraniërs hebben gelijk. Trump en zijn team kunnen nauwelijks nog serieus genomen worden. Te onervaren. Te amateuristisch. Te onberekenbaar.
De Amerikaanse president bevestigde zijn wispelturigheid afgelopen dagen opnieuw door achter elkaar verschillende boodschappen de wereld in te slingeren.
Op vrijdag: ‘Iran is het met alles eens’, er zijn ‘geen significante verschillen meer’.
Op zondag: ‘Als Iran geen deal sluit, wordt het hele land opgeblazen.’
Op maandag: ‘Ik verwacht dat we gaan bombarderen, want dat is een betere houding om [de onderhandelingen] in te gaan.’
Op dinsdag: geen aangekondigde bommen, geen aangekondigde onderhandelingen, wel een verlenging van het bestand, maar ook aanvallen op schepen in de Straat van Hormuz.
Trumps team doet het niet veel beter. De vastgoedmannen Kushner en Witkoff hadden, zo blijkt uit reconstructies van eerdere onderhandelingsrondes, geen idee van nucleaire processen en wisten bijvoorbeeld het verschil niet tussen een reactor en een verrijkingsinstallatie. Voor onderhandelingen waarbij de oplossing in de details zit (Wat gebeurt er met het verrijkte uranium? Hoe lang moet het moratorium gaan duren? Wat zijn de voorwaarden voor inspecties?) is de trumpistische minachting van kennis en het gebrek aan diplomatieke expertise onwerkbaar gebleken.
Bovendien hadden de Amerikanen steeds haast: ze moesten ook nog vrede in Oekraïne en Gaza ‘doen’.
De Iraniërs, gepokt en gemazeld in nucleaire deals, kwamen twee maanden geleden in Genève met een voorstel dat helemaal niet gek was, volgens de Britse nationale veiligheidsadviseur die bij die onderhandelingen aanwezig was. Het document van zeven pagina’s had zelfs tot een beter akkoord kunnen leiden dan de deal die Barack Obama in 2015 sloot. Maar Kushner en Witkoff begrepen de potentie van het Iraanse aanbod simpelweg niet.
Het is lastig puzzelen als je niet weet waar de stukjes liggen.
Die onkunde maakte het Trump-team zeer ontvankelijk voor de Israëlische voorstelling van zaken, namelijk dat Iran een gevaar was en dat de Iraanse bevolking na eliminatie van het regime in opstand zou komen. Amerikaanse inlichtingendiensten zagen dat het een waanvoorstelling was, maar ook hun expertise werd genegeerd. En zo gingen de Amerikanen een oorlog in.
Het is de hoogste tijd dat andere landen de diplomatieke leemte vullen die Trump laat vallen. Het Brits-Franse initiatief voor de Straat van Hormuz kan een basis vormen voor bredere onderhandelingen op basis van technische kennis en diplomatiek vakmanschap. De VS mogen aansluiten.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant