In de rubriek Binnenskamers schrijft politiek verslaggever Edo van der Goot wekelijks over wat hem opvalt in Den Haag. Met deze week: de angst voor het bekende van Rob Oudkerk bij de partijfusie.
Wanneer het weer eens over de fusie van GroenLinks en de PvdA gaat, draait het meestal om wat je vertrekpunt is. Wat heb je al meegemaakt en waar wil je aan vasthouden?
Dat speelt vooral binnen de PvdA-tak. Sommigen geloven heilig in de sociaaldemocratie zoals we die kennen uit de vorige eeuw. Daar moet je volgens hen niet aan tornen. Van een nieuwe partij moeten ze dus niets hebben.
Het meeste is er inmiddels wel over gezegd en geschreven. In juni wordt de fusie officieel beklonken op een congres.
Maar Rob Oudkerk blijft er druk mee. Sinds hij in 2004 aftrad als wethouder in Amsterdam - zijn eigen partij zegde het vertrouwen in hem op vanwege prostitutiebezoek en vermeend cocaïnegebruik - heeft hij binnen de PvdA geen prominente rol meer.
Oudkerk is het gezicht van de tegenstanders van de fusie. Hij vindt het "buitengewoon slecht" voor de Nederlandse politiek als er geen sociaaldemocratische partij meer is.
Als Oudkerk nu kijkt naar het verkiezings- of beginselprogramma van GroenLinks-PvdA, dan is dat ecosociaal of groen sociaal, zei hij onlangs tegen omroep WNL. "Ik heb geen idee wat dat is", voegde hij eraan toe.
Het grappige is dat die termen helemaal niet in het beginselprogramma van GroenLinks-PvdA staan. Ook niet in het laatste verkiezingsprogramma. Oudkerk doelt natuurlijk op de invloed van GroenLinks met de nadruk op natuur en milieu.
Maar dat zou voor oude PvdA'ers niets nieuws moeten zijn. In het herziene beginselprogramma uit 2005 staat dat de partij zich "verzet" tegen "de uitputting en vervuiling van natuur en milieu".
En in het beginselprogramma uit 1974 staat dat de toenemende productie en consumptie in rijke landen kan leiden tot "een onaanvaardbare aantasting van de natuur en het leefmilieu, en tot uitputting van de grondstoffen".
Oog voor natuur en milieu is altijd een wezenlijk onderdeel van de sociaaldemocratie geweest. Ook toen Oudkerk actief was binnen PvdA. Net zoals sociale rechtvaardigheid - een typisch PvdA-thema - belangrijk was voor GroenLinks.
Kortom: de partijen komen in de kern op heel veel punten overeen.
Oudkerk voelt zich hoe dan ook niet meer thuis bij de club en speelt daarom met het idee een eigen partij op te richten. Bij een partijfusie komt altijd wel ergens onvrede bovendrijven. Ondanks een gedeeld verleden is niet iedereen het eens over een gezamenlijke toekomst.
"Als je toewerkt naar een nieuwe, linkse beweging, dan zullen er altijd mensen zijn die afhaken", zei voormalig GroenLinks-PvdA-leider Frans Timmermans in de podcast Frans. "Dat is nou eenmaal onderdeel van het geheel."
Dat is ook van alle tijden. Toen de PvdA in 1946 werd opgericht vanuit onder meer de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (SDAP) kwam er een afsplitsing van ontevreden SDAP-leden. Zij noemden zichzelf de Oude Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (OSDAP).
Dat werd geen succes. Na een paar mislukte fusies belandden de restanten van de OSDAP bij de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP), een van de voorlopers van GroenLinks. Zo komen ontevreden sociaaldemocraten via allerlei omwegen dus toch weer samen.
Op het congres van GroenLinks-PvdA in juni vorig jaar kwam ik Joost Lagendijk tegen. Hij was bestuurder bij de PSP in de tijd dat fusiepartij GroenLinks werd opgericht. Ook toen waren er zorgen over hoe je je eigen identiteit kon behouden, herinnerde hij zich.
"Maar die discussie ging al snel weg", vertelde Lagendijk. "Er kwamen veel nieuwe, jonge leden bij die het verleden helemaal niet kenden."
De verschillende bloedgroepen smolten al snel samen en er kwam een leider van buiten: Paul Rosenmöller. "Het is goed dat Frans er nu is", zei Lagendijk over de toenmalige partijleider Timmermans. "Maar dat moet hier in de toekomst natuurlijk ook gebeuren."
Het werd voormalig GroenLinks-leider Jesse Klaver. Maar van een volgende partijleider ziet niemand de bloedgroep meer. Ik ben vooral benieuwd hoe de nieuwe partij van Oudkerk er dan voor staat.
Premier Rob Jetten tijdens een bijeenkomst in Den Haag:
"Emile Roemer schreef in 2015 een boek met de titel Het kan wel. Dus ik heb sowieso al sympathie voor die man."
Hidde Heutink (Groep Markuszower) tijdens het vragenuur in de Tweede Kamer:
"Twee weken geleden stond ik hier ook vanwege de brandstofprijzen. Toen vroeg ik het kabinet: waar is het plan? Vanochtend opende ik Instagram, zag ik een update van deze minister en dacht ik: ja, daar is het plan met de scenario's waar de Kamer al heel lang op wacht."
"Maar nee, dat was niet het plan. Dat was een filmpje van deze minister, die blijkbaar slecht geslapen had en een kopje koffie aan het bestellen was."
Antwoord van minister Vincent Karremans (Infrastructuur):
"Dat is ook brandstof, hè."
Wat viel jou op in de politiek deze week? Heb je suggesties voor Gehoord in Den Haag? Laat het hieronder achter, of mail naar edo@nu.nl.
Source: Nu.nl algemeen