DELFGAUW - Vermoeidheid, druk op de borst, een hoge hartslag en een gejaagd gevoel in haar lijf. Desiree de Lier (48) uit Delfgauw kan haar vage klachten lang niet plaatsen. Als haar conditie ondanks sporten steeds slechter wordt en ze steeds moeilijker kan ademen, gaan alle alarmbellen rinkelen. Ze blijkt ernstig hartfalen te hebben. 'Na de echo kwam de arts vertellen dat ze heel slecht nieuws had.'
Als Desiree nu terugkijkt, speelde het eigenlijk al veel langer. 'Twee jaar geleden had ik een slechte conditie. Ik ben meer gaan sporten en ben afgevallen. Maar bij traplopen bleef ik buiten adem', vertelt ze.
Na de zomervakantie van 2025 worden de klachten erger. 'Je komt net van vakantie, maar ik was heel vermoeid. Ik werd ziek en hoesterig en had het gevoel dat mijn longen niet goed werkten. Ik dacht: niks aan de hand, zal wel de verkoudheid zijn.'
'Ook de herfstvakantie kwam ik vermoeider uit dan ik erin ging', vertelt Desiree. Ze denkt dan aan stressklachten. Ze heeft nou eenmaal een druk leven met een baan als bouwkundige en een gezin met twee dochters.
'Ik had een onbestemd gevoel van gejaagdheid. Ik kon het niet goed plaatsen. Je denkt aan een burn-out, maar ik had óók veel plezier in mijn werk.'
Maar de maand die volgt, gaat het van kwaad tot erger. 'Soms had ik zittend een hartslag van 110. Aan het einde van de werkdag kon ik alleen maar op de bank liggen. Ademen werd steeds moeilijker. Halverwege de maaltijd moest ik even liggen.'
Steeds meer klachten stapelen zich op. Zo kan Desiree niet meer bukken omdat ze dan duizelig wordt, voelt het alsof ze een baksteen op haar borst heeft en moet ze rechtop slapen. 'Het liep heel snel achter elkaar op en toen dacht ik: het zit bij mijn hart niet goed.'
Bij de huisarts vraagt ze nadrukkelijk om een doorverwijzing naar de cardioloog. Bij de hartecho wordt meteen duidelijk dat het niet goed zit. 'Ik kwam binnen met het idee: ik zal wel leefregels meekrijgen en misschien een pilletje. Vervolgens kwam de arts vertellen dat ze heel slecht nieuws had.'
Desiree krijgt de diagnose hartfalen. Haar linkerhartkamer is vergroot, de spier verdikt en de pompkracht ernstig gezakt. 'Die kwam wel binnen. De tranen kwamen', vertelt ze. 'Je weet op dat moment niet goed wat hartfalen is.'
Desiree is daar niet de enige in. Hartfalen is erg onbekend, weet ook cardioloog Jan Willem Borleffs van het HagaZiekenhuis in Den Haag.
'De klachten zijn niet altijd makkelijk te duiden', vertelt hij. 'De eerste klachten zijn vermoeidheid, je minder goed kunnen inspannen en het vasthouden van vocht. Dat zijn algemenere klachten dan bij een beroerte of epilepsie.'
In Nederland hebben naar schatting 256.000 mensen de diagnose hartfalen. Maar vermoedelijk zijn er nog eens 255.000 mensen die hartfalen hebben zonder dat te weten.
Tijdens de Nationale Hartfalenweek, dit jaar van 20 tot en met 26 april, wordt daarom extra aandacht gevraagd voor deze aandoening. Uit onderzoek blijkt namelijk dat slechts één op de vijf Nederlanders weet wat hartfalen is.
Hartfalen begint sluimerend, legt de cardioloog uit. 'Als je hart minder krachtig gaat werken, merk je dat je langzaamaan steeds minder kunt.'
De gemiddelde leeftijd waarop mensen de diagnose krijgen is volgens de cardioloog tussen de 75 en 78 jaar. 'Als je op je dertigste zulke klachten krijgt, zouden alle alarmbellen gaan rinkelen. Maar als je ouder bent, denk je sneller dat het bij de leeftijd hoort.'
Het is een diagnose die dus het meeste bij oudere mensen wordt gesteld. Maar je kan het ook jonger krijgen, zoals Desiree.
'Ik ben ervan overtuigd dat de eigenlijke leeftijd dat mensen klachten krijgen van hartfalen veel lager ligt. Ik denk dat er een vertraging zit in het stellen van een diagnose', zegt Borleffs.
En dat is een probleem. De ziekte heeft volgens cardioloog Borleffs een slecht vooruitzicht als je het onbehandeld laat. 'In veel gevallen kun je de kwaliteit van leven met medicatie en leefstijl ontzettend verbeteren. Als je het eerder op het spoor komt, kun je ook ziekenhuisopnames voorkomen.'
Dat gebeurt ook bij Desiree. Na haar diagnose stopt ze op advies van haar arts eerst overal mee: werk en sport en ook de aankomende wintersportvakantie wordt geannuleerd. 'Als er iets was, moest ik 112 bellen.'
De ambulance staat die avond al voor de deur. 'Mijn bloeddruk en hartslag stegen weer. Het is ook paniek. Ieder pijntje voelt opeens als: is dit ernstig of niet? Je weet het niet meer.'
De maanden daarna gaat ze medicatie opbouwen. Op dit moment slikt ze vier verschillende medicijnen voor haar hartslag, bloeddruk, zout- en vochthuishouding. Na de medicatieopbouw volgt hartrevalidatie, om ook haar conditie weer op te bouwen.
'Die medicijnen hebben in de eerste week al heel veel verlichting gebracht', vertelt ze. 'Ik hield heel veel vocht vast, rond mijn longen en bij mijn buik - daardoor at ik bijna niet meer. De eerste paar dagen ben ik al heel veel vocht kwijtgeraakt.'
Ze moet zichzelf opnieuw uitvinden. Hartfalen is nou eenmaal een chronische ziekte. 'Het is een andere manier van leven', zegt Desiree. 'Het is best lastig mentaal. Ik heb veel moeilijke momenten gehad, maar je krijgt ook psychische ondersteuning.'
Ze gaat verder: 'Wat is nou echt belangrijk in je leven? Je kan straks niet meer alles doen... Wat kan ik straks nog en hoe lang nog? Dat is nog lastig en schuif ik voor me uit.'
Tijdens de Nationale Hartfalenweek worden verschillende activiteiten georganiseerd om mensen beter te informeren over hartfalen en de signalen ervan. Wat als je je daarin herkent? 'Meld het bij je huisarts', benadrukt cardioloog Borleffs.
'Zeg welke klachten je hebt en vraag of je hartfalen zou kunnen hebben. Daar is een protocol voor.' Een huisarts kan je vervolgens doorsturen naar het ziekenhuis.
Dat wil ook Desiree mensen meegeven: 'Pijn op de borst bij inspanning is niet normaal. Vraag het bij de mensen om je heen en ga gewoon naar een huisarts. Wij vrouwen denken vaak: het zal wel stress zijn of de overgang of conditie. Maar neem ook echt je hart mee!'
In onze regio werken verschillende zorgorganisaties al jaren samen aan betere zorg voor patiënten met hartfalen. Dat zijn onder meer Hadoks, Arts en Zorg, SHG, HMC, het HagaZiekenhuis en regionale apothekers.
Door gemaakte afspraken is de zorg zo goed mogelijk op elkaar afgestemd en kunnen patiënten zo goed mogelijk worden geholpen.
Source: Omroep West Den Haag