Op het moment van schrijven, een uur voor de nationale bekerfinale (voetbal), ga ik er gemakshalve maar van uit dat NEC de KNVB-beker heeft gewonnen. En anders winnen ze hem volgend jaar, of ze gaan de Champions League in.
Nijmegen van harte!
Het is jullie gegund, al is het maar vanwege de lange historie waarin nog nooit een noemenswaardige prijs werd gewonnen. Jullie zijn van 1900, mijn club Vitesse uit 1892 deed er ook heel lang over om (met Russisch geld, schande) een KNVB-bekertje te winnen.
Jullie zijn toch ook een echte voetbalstad hoor! In goede tijden en wat minder in slechte tijden, want toen ik in Nijmegen woonde kon je de inwoners nog niet in De Goffert getrapt krijgen.
Het grote succes is volledig te danken aan mijn naamgenoot Marcel, die in een heel andere league opereert, die van de miljardairs. Marcel Boekhoorn heeft een prachtig gebit wat we vaak te zien krijgen want hij staat altijd schaterlachend op foto’s omdat hij alles kan kopen en juist hij heeft besloten om een deel van zijn vermogen dan eindelijk in NEC te investeren. The sky is the limit, maar in tegenstelling tot andere suikerooms hoeft hij naar eigen zeggen niets aan zijn club te verdienen. Gelukkig mag hij bij huldigingen de beker omhooghouden, scanderen ze vaak zijn naam en omringt hij zich met mensen die het liefst eigenhandig een standbeeld voor hem willen kleien.
Overal verschijnen kritiekloze interviews met de grote gulle gever. Zelfs Tom Knipping, het strenge boekhoudertje van Voetbal International, kwam op audiëntie naar Nijmegen voor een kritiekloos ‘mega-interview’ met de weldoener en zijn directeuren/paladijnen Carlos Aalbers en Wilco van Schaik, die als gewone matrozen van de grote vaart opeens een luxe cruiseschip mogen besturen. Samenvatting: ze vinden alles aan Marcel geweldig en Marcel vaart blind op hun kennis en kunde, hij wordt er af en toe bij geroepen voor wat financiële power.
Ik ken Nijmegen als een meer dan linkse stad, waar ze te rijke mensen het liefst bloedend en berooid over de Waal zetten. Weg met het grootkapitaal, behalve als het grootkapitaal een hartje van goud heeft en in alle interviews zegt dat hij het voor de club, de stad en zijn overleden vader doet, dan heet het opeens visie.
Met geld koop je alles.
Zelfs Nijmegen.
Of eigenlijk: juist Nijmegen.
Het beste citaat van het interview stond al in de lead: ‘Het moment waarop NEC mij niet meer nodig heeft, is niet meer zo heel ver weg.’
Een geruststellende gedachte, er is dus een stip aan de horizon, want als de 125-jarige geschiedenis van NEC ons een ding geleerd heeft, is het dat de Wilco van Schaiks, Carlos Aalbers en hoe ze allemaal ook heten, het juist niet zelf kunnen.
Wat dat betreft lijken ze dan wel weer op Vitesse.