Baukje Dijkstra wordt donderdag geïnstalleerd als burgemeester van Winterswijk. Na een diplomatencarrière in Pakistan, Zuid-Afrika en Egypte lonkte voor de Friezin het platteland.
is regioverslaggever van de Volkskrant in Oost-Nederland.
Friezin Baukje Dijkstra bracht voor haar sollicitatiegesprek om burgemeester van Winterswijk te worden een exemplaar mee van het 15de-eeuwse islamitische gebedsboek Dala’il al-Khayrat. Het beroemde geschrift kreeg ze als topdiplomaat cadeau van de minister van religieuze zaken van Marokko. Als blijk van waardering, zo zegt ze zelf, voor haar ‘persoonlijke manier van vertrouwen wekken’. Een nuttige kwaliteit voor een burgemeester, wilde Dijkstra (62) met het boekwerk in de hand maar zeggen ten overstaan van de vertrouwenscommissie.
Die boodschap kwam over; donderdagavond wordt Dijkstra geïnstalleerd als burgemeester van de Achterhoekse gemeente. ‘Tijdens het gesprek had ze oog voor ons allemaal’, zegt voorzitter Loes ten Dolle (D66) namens de vertrouwenscommissie, een afvaardiging vanuit de gemeenteraad die de sollicitatiegesprekken voert en advies uitbrengt. ‘Ze kwam op ons over als een warme vrouw, die niemand overslaat en daarmee goed aansluit bij onze profielschets: een toegankelijk persoon voor alle Winterswijkers.’
Dijkstra groeide op in het Friese Kollumerzwaag en studeerde Arabisch in Leiden. De diplomatieke carrière die volgde, voerde haar van Pakistan via Zuid-Afrika naar Egypte. Maar gaandeweg ‘verlangde’ Dijkstra ‘echt weer naar de gemoedelijkheid van het platteland’, zei ze recent in een interview met Regio Internet Winterswijk-Aalten.
Alleen: zij-instromen als burgemeester is niet gemakkelijk, hoe imposant een carrière ook moge zijn. Gemeenteraden gaan vaak voor zekerheid, bijvoorbeeld met wethouders die al enige ervaring hebben opgedaan als locoburgemeester. In 2021 maakte Dijkstra, die lid is van D66, haar ambitie kenbaar, om pas nu aan te treden als burgemeester. Bij hoeveel en welke andere gemeenten ze in de tussentijd solliciteerde, wil ze niet zeggen.
‘Het waren er een paar’, bevestigt ze desgevraagd telefonisch, ‘maar het bleek inderdaad echt heel lastig.’ Op de vraag of ze niet terug wilde naar haar roots in Friesland, zegt ze lachend: ‘Ik heb wel eens wat geprobeerd.’ Om daar snel aan toe te voegen: ‘Ik heb gaandeweg ontdekt een geweldige klik te hebben met Gelderland.’
Dijkstra’s laatste buitenlandse post was van 2012 tot 2018 in Caïro. Daar vertegenwoordigde ze als diplomaat de Nederlandse belangen in de MENA-landen, het gebied in het Midden-Oosten en Noord-Afrika dat strekt van Marokko tot Oman.
Ze hield zich daar vooral bezig met publieksdiplomatie, wat – anders dan de klassieke diplomatie – gericht is op een bredere doelgroep, zoals jongeren, het maatschappelijk middenveld, universiteiten en media. Daarbij is het doel niet alleen de Nederlandse belangen te behartigen, maar ook meer begrip te kweken voor Nederlandse opvattingen over thema’s zoals de democratische rechtsstaat en mensenrechten.
Dijkstra initieerde onder meer een programma voor vrouwelijk leiderschap. Dit MENA Female Leadership Programme had bijvoorbeeld Sahar Ghanem als deelnemer, de huidige ambassadeur van Jemen in Nederland. Tijdens haar afscheidsdiner vorige week prees Ghanem Dijkstra, omdat zij altijd meer voor haar deed dan ze had hoeven doen.
‘Baukje heeft mij echt geholpen om Nederland te begrijpen’, memoreert diplomaat Mark Versteden, die als afdelingshoofd directie Midden-Oosten en Noord-Afrika bij het etentje aanwezig was, de woorden van Ghanem. ‘Ik kon Baukje altijd bellen als ik vragen had.’
Verstedens carrière bij het ministerie van Buitenlandse Zaken liep gelijk op met die van Dijkstra. Ze zaten een kwart eeuw geleden in hetzelfde diplomatenklasje, het traineeship van het ministerie dat deelnemers klaarstoomt voor de diplomatieke dienst. De afgelopen jaren werkte Dijkstra onder Verstedens leiding in Den Haag.
Hij zag van dichtbij hoe de ‘innemende, authentieke Friezin’ telkens met ‘humor en elegantie’ mensen voor zich wist te winnen. Door enorme kennis van zaken te combineren met wat hij een ‘non-lineaire resultaatgerichtheid’ noemt. ‘Veel Nederlanders gaan recht op hun doel af’, zegt hij. ‘Maar als Baukje voelde dat ergens twintig kopjes thee voor nodig waren, dan nam ze die omweg.’
Dat ze vloeiend Arabisch spreekt, was volgens Versteden ‘een ijsbreker van formaat’ in het Midden-Oosten. Niet dat ze de kennis van die taal gebruikte om haar mening te verkondigen. ‘Over veel zaken heeft ze zeker een mening, anders ga je niet vrouwenrechten promoten in de Arabische wereld’, zegt hij. ‘Maar ze is niet iemand die meteen begint te zenden.’
Volgens Versteden zoekt Dijkstra altijd naar wat haar verenigt met een gesprekspartner, niet wat verdeelt. ‘Dit lijkt me bij uitstek een kwaliteit die een burgemeester kan gebruiken’, zegt hij. ‘In het Midden-Oosten was dat in ieder geval van waarde, want als je daar alleen kijkt naar waar we het niet over eens zijn, dan kom je er zeker niet uit.’
Haar luisterkwaliteiten mag Dijkstra nu gaan inzetten in de Achterhoek. Als het aan haar partijgenoot, D66-raadslid Loes ten Dolle ligt, krijgt ze eerst de tijd om ‘Winterswijk goed te leren kennen’. Zodat, zegt de voorzitter van de vertrouwenscommissie, ‘heel Winterswijk kan gaan zien wat wij in haar zien’.
- Ter voorbereiding op haar carrièreswitch, en om een beter beeld te krijgen van de verantwoordelijkheid voor openbare orde en veiligheid, liep Dijkstra mee met burgemeesters in Deventer, Waalwijk, Wassenaar en Koggenland.
- Dijkstra studeerde niet alleen Arabisch in Leiden, maar behaalde ook een bachelor Chinees.
- In Pakistan en Zuid-Afrika hielp Dijkstra als hoofd van de economische afdeling Nederlandse bedrijven toegang te krijgen tot de economische markten in deze landen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant