DEN HAAG - Ze woonde een jaar lang in de nachtopvang en hing geregeld rond op straat. Imane werd op haar 19e dakloos. Inmiddels heeft ze die periode achter zich gelaten en een eigen huis in de Haagse Moerwijk. 'Als ik thuiskom, kan ik echt even tot rust komen, dat is heel anders dan ik ooit heb gehad.'
Huur: 600 euro per maand
Oppervlakte: 75 vierkante meter
Woont er nu: vijf jaar
Werkt: als verpleegkundige en doet er een hbo-opleiding bij
In lichtroze outfit doet Imane (27) de deur van haar appartement open, haar lippen donkerroze gestift. 'Ik houd van roze', zegt ze al snel. Dat is te zien: muren, meubels en gordijnen in haar huis zijn allemaal roze. 'Ik voel me soms te veel een prinses in mijn eigen huis', lacht ze.
In 2019 raakte de Haagse dakloos, omdat het niet goed ging thuis. 'Ik had veel ruzies met mijn moeder, we zaten niet op dezelfde lijn. Ik besloot om het moeilijke pad te nemen.'
Een jaar lang zat ze in de nachtopvang, daarna stroomde ze door naar begeleid wonen en sinds vijf jaar heeft ze haar eigen plek.
In de nachtopvang deelde Imane een kamer met iemand anders. Overdag moesten ze daar uit. 'Dat was toen nog zo, inmiddels is dat gelukkig wel veranderd.'
Het was een zware periode, blikt ze terug. 'Ik moest opeens voor mezelf zorgen en dat was voor mij een hele grote stap. Dat had ik nooit eerder gedaan, ik was best afhankelijk van mijn moeder die veel voor me deed.'
In de schoolperiodes ging ze gewoon naar school of stage. 'Maar als ik dat niet had, ging ik naar buiten met meiden die ook dakloos waren, of ik ging naar de bibliotheek.'
Bedelen heeft ze nooit hoeven doen. 'Gelukkig', zegt ze. 'Als je geen geld had om eten of drinken te halen, mocht je vanuit de opvang eten of drinken meenemen.'
Imane heeft nooit hoeven bedelen, toch zijn er wel degelijk mensen die dat wel moeten doen, zegt Pleun Usman van Straat Consulaat in Den Haag. 'Zij moeten bijvoorbeeld bedelen om aan eten en drinken te komen of om een slaapplek in de opvang te kunnen betalen.'
Volgens Pleun wordt bedelen vaak als storend gezien en op sommige plekken wordt het gecriminaliseerd. 'Terwijl, als we er goed over nadenken: het is afschuwelijk voor deze mensen om in de situatie te zitten dat ze onbekenden om geld moeten vragen. Ik hoop dat mensen zich wellicht wat beter kunnen inleven in de persoon en wat daarachter zit.'
Imane laat haar kledingkamer zien. 'Hier is mijn megakledingkast en daar staan mijn schoenen, heel veel schoenen. Ik houd van kleding en er goed uitzien.'
Dat heeft ze altijd al gehad en dat beeld stond haaks op de manier waarop mensen naar daklozen kijken, merkte ze. 'Negen van de tien keer geloofden mensen in mijn omgeving niet dat ik dakloos was. Het beeld van hoe ik eruitzag klopte niet met waar ik heenging om te slapen.'
Ze trok zich er niks van aan. 'Niemand weet hoe het is om dakloos te zijn en niemand weet hoe het is om in mijn schoenen te staan. Daarnaast had ik wel belangrijkere dingen om me druk over te maken.'
Trots wijst Imane op de roze krabpaal die ze voor haar vier katten heeft gekocht. 'Ik ben heel blij met hoe ik mijn huis heb ingericht', zegt ze. 'Ook hoe ik het zover heb kunnen schoppen na mijn dakloosheid. Ik ben alleen maar trots op mezelf.'
Wil je zien hoe Imanes huis eruitziet? Ze geeft een rondleiding:
De woningmarkt is krap. Toch zijn er allerlei manieren te vinden om wel te kunnen wonen. In deze rubriek portretteren we jonge mensen die een woonvorm hebben gevonden.
Heb jij ook een bijzonder woonverhaal, woon je op een leuke plek? Of ken je iemand die het leuk vindt om zijn/haar woning te laten zien? Mail dan naar liza.janson@omroepwest.nl.
Source: Omroep West Den Haag