DEN HAAG - Als Inge van Prooijen negentien jaar oud is, laat haar vader huis en haard achter om naar een sekte in Amerika te verhuizen. 'Voorheen was het vaak zwart-wit: het zijn gekkies die daarin verdwijnen. Maar het kan iedereen overkomen.' De inmiddels 37-jarige auteur is eindelijk klaar om over die periode te praten én te schrijven. Haar ervaringen heeft ze verwerkt in haar nieuwe thriller: Nachtdieren.
Onderwerping, onderdrukking, seksueel misbruik - allemaal elementen die zijn verweven in Inge's nieuwe boek Nachtdieren, dat ze samen schreef met auteur Hanneke Meier. Maar het verhaal is niet zomaar fictie. De inspiratie voor het boek kwam voor Inge van heel dichtbij.
'Ik wist dat ik ooit iets met dit thema wilde doen', vertelt Inge, die in Den Haag woont.
'Ik ben er nu klaar voor om erover te schrijven en te praten, maar daar is wel wat tijd overheen gegaan. Ik denk dat de bewustwording heel goed is. Voorheen was het vaak zwart-wit: het zijn gekkies die daarin verdwijnen. Maar het kan iedereen overkomen.'
Want het overkwam dus ook haar vader, toen Inge een jaar of negentien was. 'Ik was net het huis uit. We kwamen uit een pinkstergemeente en mijn vader was uit de kerk gestapt. Hij had wat onenigheid daar en begon spirituele zaken te onderzoeken.'
Inge's moeder laat hem vrij in die zoektocht. Uiteindelijk komt haar vader in aanraking met A course in Miracles, een soort zelfstudieprogramma voor 'spirituele transformatie'.
'Binnen die leer had je subgroepen. Mijn vader kwam in contact met David Hoffmeister, die vanuit deze leer retraites organiseerde in Utah', vertelt Inge. 'Hij had een stilteretraite geboekt voor een maand. Prima, doe je ding, ik was zelf ook al uit de kerk.'
Maar als haar vader terugkomt, is alles anders. 'Wij hadden aan de zijlijn niet door hoe diep hij erin zat', blikt de auteur terug. 'Hij voelde aan alles dat hij daar moest zijn.'
Binnen de kortste keren is alles geregeld: haar vader laat zijn vrouw en kinderen achter en vertrekt naar Utah. Daar blijft hij jarenlang. 'Na een maand is hij naar Amerika verhuisd, mijn moeder heeft de hele praktische kant van de scheiding moeten regelen.'
'Mijn moeder was ontzettend verdrietig. Ze wilde niet scheiden, maar ze wilde ook niet met hem mee en ons achterlaten', gaat Inge verder. 'Ze heeft hem geprobeerd te waarschuwen, maar het zat zo diep. Hij zag het als waarheid, wilde het echte geluk vinden.'
'Hij kwam in een bubbel, hoorde wat hij wilde horen.' Zo maakt de groep hem wijs dat bestaande relaties zoals die tussen man en vrouw of vader en dochter illusies zijn en dat hij zijn familie daarom niet zou kwetsen. 'Dingen die als buitenstaander heel raar klinken. Je denkt: hoe kún je dit nou geloven?'
Inge voelt in die tijd vooral onbegrip. 'Het was heel ongrijpbaar. Ik heb me de eerste jaren erg gefocust op mijn moeder, ik wilde haar verdriet wegnemen. Voor mezelf kon ik er niet echt bij.'
Nu begrijpt Inge het beter, zeker omdat ze een werkachtergrond in de GGZ heeft. 'Mijn vader was altijd depressief en worstelde met het leven. Dan komt zoiets opeens op je pad, dan is de motivatie zo sterk om daar uit te breken. Het voelt als een quick fix.'
Hoe verder de jaren komen, hoe meer het vertrouwen van Inge's vader in de groep van Hoffmeister wankelt. 'Binnen de groep wees Hoffmeister mensen aan die dan een heilige relatie hadden, maar dat kon hij ook later weer veranderen. Mijn vader werd gekoppeld aan een vrouw, maar dat werd later tegengewerkt. Toen dacht hij: waarom bepaalt deze man zoveel over mijn leven?'
Uiteindelijk is de vader van Inge na een jaar of acht à negen uit de sekte gestapt. Inge had in al die jaren minimaal contact met hem. 'Hij vertelde per mail dat hij ging hertrouwen.' Daarna heeft hij een tijd rondgezworven en sinds een half jaar is hij terug in Nederland.
'We zien elkaar af en toe. Ik heb een zoontje van 4,5 jaar oud en ik denk wel dat hij een leukere opa is dan hij een vader is geweest. Ik merk dat hij heel erg zijn best doet om het contact aan te halen, maar het is niet dat we echt de diepte ingaan qua gesprekken. Dat is nog te lastig.'
Vlak na het vertrek van haar vader, zijn sektes een obsessie voor Inge. 'Je gaat onderzoeken hoe dat werkt. Wat maakt dat iemand die stap echt zet?' vertelt ze. Nu noemt ze het meer een 'fascinatie'. En iets waar ze altijd al over wilde schrijven, maar wat nu pas is gelukt.
'Ik heb altijd dit idee gehad. Ik ben er al een keer eerder mee begonnen, maar toen lukte het niet en schreef ik mijn thriller Bonusmoeder.' Als Inge besluit om samen met auteur Hanneke Meier een boek te schrijven, komen ze toch weer op dit thema uit.
'Dat werkte heel goed. Het gaf misschien net wat meer afstand om het samen te doen en ernaar te kijken met iemand die die ervaring niet heeft', vertelt de auteur.
Hun thriller Nachtdieren mag dan fictie zijn, maar het boek heeft wel overeenkomsten met het verhaal van Inge en haar vader. Al bestaat de sekte in het boek niet echt. 'Ik heb ook best mijn eigen emoties ingezet, maar die heb ik dan aan een personage gegeven.'
'Ik ben er heel trots op', gaat Inge verder. 'Dit boek voelt wel heel anders, het blijft dicht bij mijzelf. Ik wist dat ik er nu over moest praten, maar ik ben er ook klaar voor. En als ik mensen daarmee kan helpen... Je hoort over mensen die eruit gestapt zijn, maar je ziet weinig over mensen die zijn verlaten.'
Haar ouders staan erachter dat Inge het verhaal als inspiratie heeft gebruikt. 'Hij zei: Inge, het is goed, dat is jóúw verhaal. Dat was echt een opluchting', zegt de auteur. 'Hij wil nooit meer een goeroe volgen en noemt het nu ook een sekte.'
'En mijn moeder is de liefste vrouw ooit. Zij heeft zo dapper en goed haar leven opgepakt en dat zorgt dat ik er nu klaar voor ben.'
Het boek 'Nachtdieren' van Inge van Prooijen en Hanneke Meier verschijnt donderdag 2 april
Source: Omroep West Den Haag