Gebukt onder bakken kritiek is de 'nieuwe' Formule 1 afgereisd naar Suzuka. De sterk veranderde auto's liggen onder vuur en juist op een van de geliefdste rijderscircuits blijkt weer waarom. De sport heeft afscheid genomen van zijn greatest hits.
"Ik wist dat hij zou remmen, hij heeft een vrouw en twee kinderen thuis." Dit befaamde citaat van Fernando Alonso komt uit 2005, het jaar waarin de Spanjaard samen met Michael Schumacher op de beruchte 130R-bocht van Suzuka af denderde.
Alonso hield zijn voet op het gas, Schumacher niet. En Alonso wist waarom. De 130R is een scherprechter, een linkerbocht op hoge snelheid waar veel lef voor nodig is. Daar samen doorheen was voor Schumacher geen optie.
Vrijdag ging Oscar Piastri in de tweede training met 291 kilometer per uur door de 130R. Dat is nog altijd geen slakkengangetje, maar vorig jaar nam de McLaren die bocht in deze sessie met 311 kilometer per uur. Dat was hangend aan de grip van de banden, voluit. Dit jaar gebeurt het met teruglopende snelheid en is de uitdaging weg.
Aangekomen bij de laatste chicane ligt de snelheid zelfs 40 kilometer per uur lager dan vorig jaar. Waar de coureurs tot 2026 nog op het allerlaatste moment in de remmen gingen, komen ze nu op de chicane af alsof ze een parkeerplek bij de supermarkt zoeken. De menselijke uitdaging is weg.
En het is niet alleen daar: ook de S-bochten van de eerste sector worden veel langzamer genomen. De echte topcoureurs dansten hier normaal met hun auto op de limiet van links naar rechts. Ze vroegen het uiterste van de banden, de aerodynamica en vooral zichzelf.
Nu ligt de snelheid 30 kilometer per uur lager. Ook hier is de uitdaging blijkbaar verleden tijd. Het draait niet meer om de limiet van de grip, maar om de limiet van de batterij.
Ondanks een kleine ingreep van de FIA staat wel vast dat de steevast legendarische kwalificatie in Japan zaterdagochtend een slap aftreksel wordt van wat het altijd was. De legendarische poleronde van Max Verstappen vorig jaar zou met de nieuwe auto's resulteren in een lege batterij halverwege Suzuka.
Wie houdt van coureurs en auto's die al vonkend zichtbaar op de grenzen van wat fysiek mogelijk is door de belangrijkste bochten gaan, hoeft nergens op te rekenen. Formule 1 is nu vooral een sport van energie sparen en gebruiken op meest logische momenten.
In de eerste twee races (en een sprintrace) bleek dat dit soms vermakelijke duels oplevert tussen auto's die dat op verschillende plekken doen. "Ze zijn precies snel op de verkeerde plekken", mopperde George Russell in China nog.
De WK-leider zat daar met zijn superieure Mercedes vast achter twee Ferrari's. Niet omdat Charles Leclerc en Lewis Hamilton over een ronde echt sneller waren, maar door hun 'deployment' op de punten waar Russell juist wilde inhalen.
Is dat rijderskunde? Of werd de Ferrari-coureurs dat gewoon ingefluisterd door hun engineers? Het aandeel van de coureur in de totale snelheid van de auto's lijkt nog kleiner geworden. Als je op de juiste momenten energie oplaadt en vrijgeeft, ben je snel. Dat levert veel meer op dan met talent zo snel mogelijk door een bocht gaan.
Het is vast geen toeval dat erkende kwalificatiebeesten als Verstappen en Leclerc moeite hebben het verschil te maken. Op de juiste momenten de juiste knoppen indrukken is belangrijker dan op de juiste momenten remmen, insturen en gas geven.
Met die wetenschap reist de sport straks verder langs circuits met andere greatest hits, met de vraag wat er nog van overblijft. Energie sparen door Eau Rouge op Spa-Francorchamps? Al clippend door Maggotts en Becketts op Silverstone? Op half gas door het Scheivlak in Zandvoort?
In Melbourne viel de prachtige bochtencombinatie 9 en 10 al ten prooi aan de nieuwe regels. De 130R en de S-bochten in Suzuka zijn ook slachtoffer. En er gaan nog veel Formule 1-klassiekers volgen.
Source: Nu.nl algemeen