De Betrouwbare Mannetjes lazen het Magazine
In het land waar ik woon, ben ik sinds kort premier. Het is voor mij altijd een jongensdroom geweest en op zich is het ook echt heel vet, maar voor het akkoord dat ik met mijn coalitiegenoten heb gesloten blijkt nauwelijks een meerderheid te vinden. De sfeer binnen de ploeg is al best stroef en ik word de helft van de tijd overvleugeld door mijn minister van Defensie die ook minister van Buitenlandse Zaken speelt. Verder is er vlak na mijn aantreden een lastig internationaal conflict ontstaan, waardoor alles opeens superduur wordt. De kiezers van mijn partij stappen massaal over omdat we als ‘te rechts’ worden gezien en dan staan er ook nog gemeenteraadsverkiezingen voor de deur, waar de winst van lokale partijen ook wel weer op mijn bordje zal komen. Ik weet niet. Ik vraag me denk ik gewoon eigenlijk best wel af of dit überhaupt iets voor mij is. Ik heb zeg maar ook het idee dat mensen mij als premier gewoon niet echt serieus nemen ofzo?
Naam en adres bij de redactie bekend
Ik begrijp uw probleem niet. U wou premier worden en nu bent u het. Natuurlijk is het rechts, maar het land heeft nou eenmaal centrumrechts gestemd, dus als u dat in gedachten houdt, zijn er altijd wel meerderheden (Gidi en Joost) te vinden. Ik zou zeggen, geniet ervan! Overigens lijkt het mij als eenvoudige buitenstaander juist hartstikke goed dat uw collega Defensie minstens zo belangrijk vindt als BuZa. Je hoort vaak dat het in deze tijden zelfs een belangrijkere post is. Kom op, meneer Jetten, kom op.
D.Y. (48), Amsterdam
Maakt u zich geen zorgen. Toen ik begon als nieuwslezer, moesten de mensen ook aan mij wennen. Inmiddels laat de NPO mij al ruim twintig jaar talkshows presenteren als Pauw & Witteman en Pauw. Maar bijvoorbeeld ook Pauw & Jinek en Sophie & Jeroen. En natuurlijk Op1 en Bar Laat. Momenteel werk ik bij Pauw & De Wit en binnen dat programma hanteren we hetzelfde principe: gewoon altijd dezelfde gezichten en bij voorkeur – en zonder enige noodzaak of aanleiding – Halbe Zijlstra en/of Christianne van der Wal. Tot nu toe zeurt niemand erover. Mensen wennen vanzelf aan dingen, wil ik maar zeggen.
J. Pauw, Amsterdam/Curaçao (leeftijd bij redactie bekend)
Ook ik ben een tijdje premier geweest in een land. En ook ik had een moeilijke start. Wat bij mij in die periode altijd hielp, was een beetje dommig voor me uit kijken en doen alsof ik continu heel zenuwachtig was. Ook in mijn kabinet was lang niet iedereen het altijd met elkaar eens. Daar heb ik helaas geen oplossing voor. Succes!
D. (Dick) Schoof (69), Zoetermeer
Het zou u sieren wat minder aan uzelf te denken en wat meer aan het openen van de Straat van Hormuz. Want wat ik nu allemaal op de prijspalen langs de A15 voorbij zie komen, gaat – zelfs met Max Verstappen-korting – alle perken te buiten. Ik stem woensdag in ieder geval lokaal (Leefbaar HG of T@B (Together and Better).
Jos van Leur (70), Hardinxveld-Giessendam
Ik vind uw gevoel een heel herkenbaar gevoel. Bekend zijn is niet altijd leuk. Zelf heb ik onlangs een Boekenweekgeschenk geschreven. Daarvoor ben ik voor één keer twee weken lang aan de lopende band uit de anonimiteit getreden. Nou, dat is me niet in de kouwe kleren gaan zitten. Als ik alle recensies moet geloven, kan ik er helemaal niks van. Ik twijfel inmiddels aan mezelf, en terug mijn vorige anonimiteit in kan ik ondertussen ook niet meer. Bah. Succes met uw land en uw probleem.
Rod Stemerdink (84), echte pseudoniem bij de redactie bekend, Amsterdam-Noord
Enige tijd geleden heb ik mijn oorlogsschip naar de Middellandse Zee gestuurd. Ik heb de Kamer toen ‘niet geïnformeerd’ dat het kanon stuk is. Nu ik kritiek daarop krijg, heb ik geantwoord dat ik uit veiligheidsoverwegingen niks kon zeggen over het kapotte kanon en dat ze het bovendien gewoon hadden kunnen weten, omdat mijn voorganger het in 2025 al had gemeld. Nu vraag ik me af: kan ik beide dingen tegelijkertijd beweren of is het – zoals dat zo mooi heet – van tweeën één?
D.Y. (48), Amsterdam
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant