Ooit liepen ze allemaal als een tochtige koe achter Caroline van der Plas aan, maar inmiddels is de Balkanisatie definitief ingetreden bij de BoerBurgerBeweging. Dat is een proces waarbij een land uit elkaar valt in allemaal kleinere landjes die elkaars bloed wel kunnen drinken en daarom in een continue staat van oorlog verkeren.
Woensdagavond dook bij Pauw & De Wit bijvoorbeeld frontsoldaat Gouke Moes op, ooit minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, maar inmiddels woordvoerder van de tientallen ‘kritische BBB’ers’ die zich in een open brief keerden tegen het vertrek van Mona Keijzer.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Tot op heden heb ik mij altijd redelijk ingehouden aangaande Gouke Moes. Die arme knul is vroeger op het erf overduidelijk in een emmer round-up gevallen waardoor zijn prefrontale cortex dusdanig is verdelgd dat hij niet langer logisch kan redeneren – iemand met zo’n mentale achterstand verdient respijt en mededogen. Maar dat was voordat hij aan die talkshowtafel begon te vertellen over een rechtszaak die hij tegen de staat gaat voeren omdat de Nederlandse cultuur onvoldoende beschermd wordt tegen de gevolgen van ‘massa-immigratie’.
Moes noemde dat een onrechtmatige daad jegens de ‘inheemse bevolking’ van Nederland en pleitte daarom voor meer ‘cultuurdefensie’. Ik herhaal: Gouke Moes, een werkelijk onbeschrijfelijke hansworst uit Oosterbierum die tot drie weken geleden nota bene minister van Cultuur was, een post waarop hij werkelijk niets klaarspeelde, wil nu de Nederlandse staat aanklagen omdat die te weinig doet tegen het verdedigen van, jawel, de cultuur.
‘Go, Gouke!’, twitterde Mona Keijzer vervolgens, waarna ik dacht: als dit onze vertegenwoordigers zijn, wat zegt dat dan in hemelsnaam over het volk?
Het zijn uiteraard allemaal stuiptrekkingen van een partij in doodsangst. Zoals Pieter Hotse Smit maandag namelijk beschreef in zijn onthutsende reportage vanaf actiedag Red het Platteland is ‘de boerenkiezer ontrouw als wat’. Zoals het CDA ooit zonder pardon werd ingewisseld voor de BBB, zo schakelen hun kiezers nu moeiteloos door naar FvD. ‘Fascisme vind ik een bezwaar, maar de voordelen wegen zwaarder dan de nadelen’, verklaarde ‘boer Wim (67, geen achternaam)’ die keuze.
Dat zijn weliswaar grote woorden voor iemand die niet eens met zijn achternaam in de krant durft, maar ze verklaren wel waarom ook de BBB-Europarlementariërs deze week op stel en sprong overstapten van de christendemocratische fractie naar de radicaal-rechtse. En waarom niet lang daarna Gouke Moes opdook in een tv-studio om te bepleiten dat de cultuur van onze ‘inheemse bevolking’ beschermd moet worden tegen ‘massa-immigratie’.
Wat die cultuur precies behelst, kon hij uiteraard niet uitleggen, omdat Moes iedere zin langer dan vijf woorden beschouwt als een onoverkomelijk lexicaal struikelblok. ‘Gewoon normaal doen’, is daarom vaak de uitleg waarop BBB’ers uitkomen.
Daarmee bedoelen ze dat je ten alle tijden trots moet zijn op Nederland, tenzij Nederland je tegenwerkt, want dan draai je de nationale driekleur gewoon om uit protest. En daarmee bedoelen ze ook dat je onvoorwaardelijk van het platteland houdt, tenzij datzelfde platteland jouw winstmaximalisatie in de weg staat, want dan demp je gewoon illegaal dertigduizend sloten en vergiftig je vervolgens al het overgebleven leven met een verdelgingsmiddel waarvan ook de basisschoolkinderen even verderop leukemie krijgen.
Uiteindelijk is vrijwel niets schadelijker voor de inheemse bevolking dan het voortbestaan van de BBB, dat weet ik zeker. Ik hoop daarom vurig dat het portret van Gouke Moes, voormalig minister van Cultuur, ooit een plekje krijgt in het Rijksmuseum. En dat ze op het bordje ernaast schrijven: deze man was ons dieptepunt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant