Edgar Davids weigerde met hem te praten, bondscoach Dick Advocaat was woest omdat hij hem Dikkie Dik noemde; met zijn kritische, zeurderige stijl van vragen bleef NOS-sportverslaggever Bert Maalderink (62) zich altijd onderscheiden. Nu is hij gestopt, vanwege zijn gezondheid.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft met name over sport en media.
Voor de internationals van het Nederlands elftal waren de zeurderige, zuigende, doordouwende vragen van NOS-verslaggever Bert Maalderink vaak het laatste waarop ze zaten te wachten tijdens een trainingskamp of eindtoernooi. ‘Ze vonden hem knap vervelend, soms ronduit irritant’, zegt Kees Jansma, perschef van Oranje tussen 2004 en 2014.
Ook de bondscoaches van Oranje waren gewaarschuwd als de rossige reporter zijn plek had ingenomen. ‘Stekelig’ is het woord dat Jansma te binnen schiet bij de man die hij mogelijk zelf bij de NOS heeft binnengehaald in 1993 – hij kan het zich niet precies meer herinneren. Stekelige vragen, stekelige gesprekjes. ‘Maar wel leuke, spannende televisie, die je nu soms mist.’
Met de WK allround op het ijs van Thialf in Heerenveen zette Bert Maalderink (62) afgelopen zondag een punt achter zijn carrière als tv-verslaggever. De NOS-directie en hoofdredactie van NOS Sport waren ’s ochtends langsgekomen, oud-voetballers Arjen Robben en Robin van Persie en de schaatsers Rintje Ritsma en Kjeld Nuis hadden een videoboodschap ingesproken.
Zijn gezondheid (Maalderink kampt met hartfalen en MS) dwingt hem eerder te stoppen dan hij van plan was. Het schaatsseizoen voltooien zou daarom al een bonus zijn, zei hij in november tegen de Volkskrant. Vooral het reizen begon een te zware wissel te trekken.
In het vraaggesprek concludeerde Maalderink dat hij zich niet mag beklagen. Om in schaatstermen te blijven, had hij ‘alle titels en een wereldrecord bemachtigd’. Zijn laatste interview op de Olympische Spelen (schaatscoach Jillert Anema viel de eer te beurt) leverde vorige maand vermakelijke televisie op vanuit Milaan.
Maalderink blonk uit op de voor Nederland succesvolste Winterspelen, constateerde voormalig schaatscommentator Frank Snoeks. ‘Hij stelde de vragen die gesteld moeten worden, maar gaf sporters als Femke Kok en Jutta Leerdam ook de kans te floreren, om te laten zijn wie ze zijn. Bert is ook heel dienstig, iedereen kan zich bij hem presenteren zonder dat je merkt of hij de een sympathieker vindt dan de ander.’
‘Wat ik mooi vind aan Bert’, zegt NOS-schaatscommentator Erik van Dijk, ‘is dat hij altijd respect had voor de sporter en de prestatie. ‘Dit was helemaal niks, hè?’, begon hij dan. Maar als een schaatser zich dan afvroeg hoe hij het zo had kunnen verknallen, antwoordde Bert dat het toch allemaal zo slecht niet was.’
Een deel van zijn leerschool volgde Maalderink – hij had de opleiding journalistiek gevolgd en wilde sportverslaggever worden – op de redactie van het consumentenprogramma Kassa!. Als mensen door hun bank waren gezakt, belde hij de meubelfirma. Net zo vaak tot die met een nieuwe driezitter op de proppen kwam.
Zoiets zou hij nooit doen als het zijn eigen bank had betroffen. Zo was het ook toen hij Marco van Basten als bondscoach het vuur na aan de schenen legde. ‘Persoonlijk zou ik hem niet gauw lastigvallen over een opstelling, maar de functie brengt iets in me boven dat er niet zo heel duidelijk in zit’, zei hij in 2018, het jaar dat hij stopte met het Nederlands elftal, tegen de Volkskrant. ‘Als het namens een ander moet, ben ik wel vasthoudend.’
Een ‘einzelgänger die verslagen maakte’, noemt Snoeks hem. Op EK’s en WK’s voetbal was het elke dag weer de kunst een puntgaaf item van twee à drie minuten aan het Sportjournaal af te leveren. ‘Bert wist er altijd een miniatuurtje van te maken, een verhaaltje met een begin, een eind en een middenstuk. Wat mensen niet weten: hoe korter zo’n filmpje, hoe meer werk erin zit.’ Beroemd werd zijn item waarin hij de besloten training van Oranje op het EK 2004 liet filmen vanuit een naastgelegen huis in aanbouw.
In kamp-Oranje kon niet iedereen die kunststukjes waarderen. Zo weigerde Edgar Davids dat jaar met hem te praten. Volgens Oranje-keeper Edwin van der Sar had het voor Maalderink geen zin naar het EK in Portugal te reizen, ‘omdat hij weinig tekst zal loskrijgen’.
Toenmalig perschef Jansma kende het klappen van de zweep van beide kanten. Toch was er aanvankelijk frictie, nadat hij aan de zijde van bondscoach Van Basten met zijn voormalige NOS-collega te maken kreeg. ‘Ik vond hem vaak te vasthoudend, te provocerend. Eigenschappen die ik eigenlijk enorm toejuich. Maar als perschef kostte het me moeite bondscoaches tegen hem te beschermen.’
In rollenspelen bereidde hij achtereenvolgens Van Basten, Bert van Marwijk en Louis van Gaal voor op de confrontaties met de NOS-horzel. De voetballers van Oranje hield hij voor dat het ook in hun belang was als de boodschap die ze wilden overbrengen, goed op de kijker overkwam. ‘Ik zei altijd: prima als je Maalderink of Hans Kraay niet leuk vindt. Maar je praat niet met hen, maar met het publiek, met de fans.’
Ook een deel van de kijkers reageerde zich op Maalderink af. De NOS-brievenbus stroomde over nadat hij Dick Advocaat eind 2002 in een olijke bui Dikkie Dik had genoemd. ‘Respectloos’, luidde de kritiek in de brieven. ‘Zo werkt het’, reageerde Maalderink in het AD. ‘De kijker kiest voor de underdog.’
Niemand vindt het leuk als Oranje slecht voetbalt, zegt Erik van Dijk. ‘Zeker niet als iemand de vinger op de zere plek legt.’
Ook met Advocaat kwam het goed, zoals alle internationals on speaking terms met hem bleven – of weer raakten. Want wat je niet op tv ziet, weet Van Dijk, is dat Maalderink ‘de kunst beheerst om de hardste vragen te stellen, maar wel met een glimlach op zijn gezicht. Dan komen die woorden toch anders aan.’
Over Dick Advocaat, die hij in een item Dikkie Dik noemde:
‘Hij wilde niet meer met me praten en ik dacht bij mezelf: dat zullen we nog weleens zien.’ Gelukkig kwam het weer goed en daarna ben ik het blijven doen.’
Over Marco van Basten:
‘Je kon Advocaat echt raken, terwijl Van Basten overal boven staat. Als ik zeg dat Oranje niet zo goed speelde, haalt hij zijn schouders op.’
Over Robin van Persie, die op het EK in 2012 niet meer met de pers wilde praten:
‘Als ik voetballer zou zijn, dan zou ik het misschien wel precies zo doen als Van Persie. Je bent voetballer geworden om te voetballen, niet om allemaal mensen te woord te staan. Alleen, het is niet handig. Je maakt je daar niet populair mee.’
Wilt u belangrijke informatie delen?
Mail naar tips@volkskrant.nl of kijk op onze tippagina.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant