De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. Deze editie gaat over het eerste 500cc-seizoen van Valentino Rossi in 2000.
Valentino Rossi maakte in 2000 de overstap naar de 500cc, nadat hij een jaar eerder overtuigend wereldkampioen in de 250cc was geworden. In de koningsklasse was er – door een blessure – een jaar eerder een einde gekomen aan het tijdperk Michael Doohan en was Alex Crivillé wereldkampioen geworden. Voor het seizoen 2000 was er echter geen gedoodverfde favoriet. Er waren zeker zes tot acht rijders aan te wijzen die kans maakten op de 500cc-wereldtitel. Op dat lijstje stond bij velen ook de naam van Rossi, ondanks het feit dat hij nog geen meter in de koningsklasse had gereden. De Italiaan werd gezien als een wereldtalent en dat bleek later ook terecht. The Doctor reed in de 250cc nog voor Aprilia en maakte de overstap naar Honda. Niet naar het voor de hand liggende Repsol Honda Team, maar naar het Nastro Azzurro Honda Team, uiteraard wel met het beste materiaal dat er te verkrijgen was. Rossi kreeg de ervaren Jeremy Burgess als crew chief aan zijn zijde, nadat deze jarenlang met Doohan had gewerkt en samen vijf wereldtitels had behaald. Daarnaast kreeg Rossi tips van Doohan, die als een soort mentor fungeerde. Kortom: Honda zette alles in om Rossi zo snel mogelijk te laten groeien in de 500cc.
De eerste race werd verreden op het circuit van Welkom in Zuid-Afrika. Het werd een zeer verrassende race, waarin Garry McCoy volledig slijdend met zijn Red Bull Yamaha zijn eerste zege in de 500cc behaalde. Carlos Checa (Yamaha) en Loris Capirossi (Honda) maakten het podium compleet. Rossi ging bij zijn 500cc-debuut onderuit. In de beginfase reed VR46 net binnen de top tien, maar gedurende de race kwam hij snel naar voren en reed hij de snelste raceronde. Rossi had aansluiting bij de kopgroep, maar ging uiteindelijk onderuit. Crivillé (Honda) en Kenny Roberts jr. (Suzuki) – de nummers één en twee van een jaar eerder – moesten genoegen nemen met respectievelijk een vijfde en zesde plek. Crivillé zou sowieso een matig seizoen draaien als regerend wereldkampioen en eindigde met slechts één zege als negende in de eindstand.
Tijdens de tweede Grand Prix van Maleisië maakte Rossi opnieuw een enorm sterke indruk, al resulteerde dat wederom niet in een resultaat. Achter leider Checa reed Rossi op de tweede plek toen hij opnieuw onderuitging. Checa won overigens niet, want Roberts jr. passeerde hem nog. McCoy reed opnieuw sterk en werd derde. Een week later werd er gereden op Suzuka in Japan. Rossi kwam dit keer wel aan de finish, maar deed niet mee in de geweldige strijd om de overwinning en werd anoniem elfde. Aan kop wisselde een grote kopgroep rondenlang constant van positie. In de slotfase bleek Norifumi Abe (Yamaha) de beste en hij won zijn thuisrace voor Roberts jr. Zo kenden de eerste drie races drie verschillende winnaars. Max Biaggi (Yamaha) werd gezien als een van de titelkandidaten, maar kende een zeer matig begin van het seizoen. In de eerste vijf races scoorde hij vier nulscores. Tijdens de vierde Grand Prix in Jerez pakte zijn rivaal Rossi zijn eerste podiumplek door derde te worden in een race die vanwege een regenbui over twee delen werd verreden. In die tijd werd de eindstand van beide manches nog bij elkaar opgeteld. Roberts jr. werd de winnaar. Jurgen van den Goorbergh liet zich op zijn tweecilinder Rizla Honda van Molenaar Racing eveneens van zijn beste kant zien. In het tweede deel, na de rode vlag, werd hij vierde, wat hem in totaal een achtste plaats opleverde.
Tijdens de vijfde race in Le Mans streed Rossi voor het eerst tot de laatste ronde mee om de zege. De Italiaan werd opnieuw derde, dit keer achter Crivillé en Abe. Voor Crivillé zou het zijn laatste zege uit zijn carrière blijken te zijn. Rossi had de smaak in de koningsklasse goed te pakken toen hij mocht aantreden voor zijn thuisrace in Mugello. Maar ook Capirossi en Biaggi wilden winnen voor eigen publiek. De drie Italianen reden zich samen los van de rest van het veld. Het eindigde dramatisch. Rossi ging in de voorlaatste ronde aan de leiding, maar schoof onderuit. Twee rijders bleven over, maar ook Biaggi crashte in de slotronde, waardoor Capirossi zijn tweede 500cc-zege uit zijn carrière pakte. De zevende Grand Prix in Catalonië werd een dramatische race. Bij de start was de baan nat, waarna deze gedurende de race langzaam opdroogde. Sete Gibernau (Honda) leek voor een stunt te zorgen, totdat hij in leidende positie onderuitging. Later reed Alexander Barros (Honda) aan kop, maar hij viel uit met een technisch probleem. Roberts jr. profiteerde, won zijn derde race van het seizoen en vergrootte daarmee zijn leidende positie in het WK. Mede omdat Checa – zijn grootste concurrent op dat moment – puntloos bleef. En Rossi? Die deed het opnieuw goed en finishte achter Abe op de derde plek. Van den Goorbergh reed opnieuw sterk in deze omstandigheden en werd zevende.
Dat herhaalde de Brabander tijdens zijn thuisrace, die net als in Jerez over twee delen werd verreden. Van den Goorbergh reed na de start van het tweede deel zelfs even aan de leiding. Tijdens de TT van Assen maakte Roberts jr. zijn eerste fout van het seizoen door in de eerste ronde met een highsider onderuit te gaan in de Stekkenwal. Ook in Nederland won iemand die dat seizoen nog niet eerder had gewonnen: Barros. Rossi eindigde in de race over twee delen als zesde. Het seizoen was op dat moment halverwege. Rossi stond achtste in het WK met 67 punten. Roberts jr. ging aan de leiding met 125 punten, gevolgd door Checa met 111 en Abe met 91. Twee weken later werd er gereden op Donington Park en dit zou voor Rossi een unieke dag worden, al zag dat er in het begin niet naar uit. De race begon op een natte baan en Rossi moest duidelijk even zijn ritme vinden. Bij de eerste doorkomst reed hij slechts dertiende. Toen de baan opdroogde, kwam hij snel naar voren, mede doordat sommige rijders voor volledige regenbanden hadden gekozen en snel terugvielen. In de slotfase ging de strijd om de zege tussen Rossi, Roberts jr. en Jeremy McWilliams op een Aprilia. Rossi bleek de sterkste en won op 21-jarige leeftijd zijn eerste 500cc-race. Van den Goorbergh werd overigens zeer knap vijfde.
Bij de volgende Grand Prix op de Sachsenring zette Rossi zijn vorm door. Na een slechte start kwam hij geweldig naar voren en streed hij om de overwinning met een groep rijders. VR46 werd nipt tweede achter Barros. Zo was Rossi binnen twee GP’s ineens gestegen van een achtste naar een derde plek in de tussenstand. De achterstand op leider Roberts jr. bedroeg nog 49 punten. In Brno werd Rossi opnieuw tweede, dit keer wel op ruime achterstand van de winnaar. Dat was Biaggi, die met zijn Yamaha pas zijn eerste zege van het seizoen behaalde. Vervolgens stond Rossi in Estoril opnieuw op het podium, achter winnaar McCoy en Roberts jr., die daarmee zijn leidende positie in het WK verstevigde. Aan de sterke reeks van vier podiumplaatsen kwam een einde door een crash in Valencia. Het bleek ook een beslissend moment in het kampioenschap, omdat Roberts jr. opnieuw tweede werd en met nog drie races te gaan – en 66 punten voorsprong – vrijwel onbereikbaar was. McCoy won opnieuw en behaalde daarmee zijn derde GP-zege van het seizoen. Tijdens de volgende Grand Prix in Brazilië wist Rossi overtuigend zijn tweede zege te behalen, maar de zesde plek van Roberts jr. was genoeg om de 500cc-wereldtitel veilig te stellen. In de voorlaatste race in Motegi reed de kersverse wereldkampioen zonder druk naar een overtuigende zege. De tweede plek van Rossi voelde ongetwijfeld als een overwinning, omdat hij zijn grote rivaal Biaggi in de laatste ronde versloeg. Daarmee stelde Rossi ook de tweede plek in het kampioenschap veilig en dat in zijn debuutjaar in de koningsklasse.
De laatste race op Phillip Island werd eveneens een fantastisch gevecht, dat werd gewonnen door Biaggi, voor Capirossi en Rossi. Vanaf 2001 stond er geen maat meer op Rossi. In het laatste jaar van de 500cc-klasse won hij elf races en werd hij met een voorsprong van 106 punten wereldkampioen. Rossi was los, gevolgd door vier wereldtitels in de MotoGP-zege die in 2002 zijn intrede deed. Maar zijn daarvoor basis werd gelegd in 2000, in dat mooie 500cc-seizoen met acht verschillende winnaars.
Tot volgende week,
Asse Klein
Bent u een trouwe bezoeker van deze website, bent u tevreden met het door ons gebrachte gratis te lezen motorsportnieuws en wilt u het werk van het Racesport.nl redactieteam mede ondersteunen?
Dat kan d.m.v. een vrijwillige bijdrage via de betaallink vrijwillige bijdrage Racesport.nl of door een bijdrage over te maken naar het volgende bankrekening nummer:
NL31 BUNQ 2035 9539 44 t.n.v. ES Event & Sports Promoter, onder vermelding van ‘vrijwillige bijdrage Racesport.nl’