Trumps oorlog tegen Iran is gênant voor Poetins imago als ‘sterke man’, maar een opsteker voor zijn oorlog tegen Oekraïne.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Terwijl het Witte Huis op sociale media beelden rondstuurt van Donald Trump in een Superman-pak, klaarblijkelijk niet bedoeld als satire maar juist om kracht uit te stralen, stapelen de ‘onbedoelde gevolgen’ van de Amerikaans-Israëlische aanval op Iran zich op. Voor sommige van deze gevolgen was het Witte Huis gewaarschuwd, maar tevergeefs.
De oorlog zegt veel over de strategische verwijdering tussen Amerika en Europa – en niet alleen omdat Trump vooraf niet de moeite nam de Europeanen te consulteren of te overtuigen. Deze verwijdering staat in schril contrast met de innige Amerikaanse band met de regering-Netanyahu, voor wie de verzwakking van Irans militaire potentieel past in haar oorlogsstrategie sinds de aanslagen van 7 oktober 2023.
Europese belangen lijken geen rol te hebben gespeeld in de besluitvorming. Hetzelfde geldt voor de eventuele effecten op Ruslands oorlog tegen Oekraïne. Trumps handelen is gênant voor Vladimir Poetins imago als ‘sterke man’, maar gunstig voor Poetins enige fixatie op dit moment: Oekraïne vernietigen.
Gênant, omdat Poetins ‘bondgenootschappen’ met andere anti-westerse machten als lege hulzen worden ontmaskerd, net als de wapensystemen die landen als Venezuela en Iran van Moskou hadden gekocht.
Dat Poetin toch profiteert komt door twee andere effecten van de oorlog. Ten eerste de snel stijgende olieprijs. Net nu de Russische oorlogseconomie begint te kraken, werpt Trumps oorlog haar een reddingsboei toe. Omdat Trumps eigen politieke fortuin ook in het geding is, zullen de VS alles doen om die olieprijs weer omlaag te krijgen (wellicht zelfs door snel de overwinning uit te roepen), maar als dit langer gaat duren zal Poetins oorlogseconomie profiteren.
Ten tweede schiet Amerika zich snel door de toch al schaarse munitie voor cruciale luchtverdedigingssystemen tegen ballistische raketten als Patriot en Thaad. In Kyiv wordt bitter vastgesteld dat in een week oorlog in het Midden-Oosten meer munitie tegen ballistische raketten is verschoten dan Oekraïne in vier jaar oorlog heeft gekregen.
Dat Amerika zijn voorraad erdoorheen jaagt, is slecht nieuws voor de conventionele afschrikking in het hele Westen en voor Europese wapenorders bij Amerikaanse bedrijven (langer wachten). Het kan Amerika beperken als er de komende jaren een groot conflict uitbreekt in Oost-Azië.
Maar de eerste zorg is Oekraïne. Dat houdt weliswaar stand en herovert met steeds meer zelf ontwikkelde wapens zelfs terrein, maar voor de verdediging tegen ballistische raketten blijft het land voorlopig afhankelijk van de VS. Een effectieve manier om de ballistische raketdreiging te verminderen is te zien tegen Iran, wiens lanceerinstallaties worden uitgeschakeld. Maar de middelen waarmee Oekraïne hetzelfde had kunnen doen kreeg het niet. Nu ontwikkelt Kyiv ze zelf.
De Duitse raketexpert Fabian Hoffmann noemt de weigering van Amerika en Europa om Oekraïne te voorzien van middelen om ver in vijandelijk gebied mee toe te slaan ‘een van de meest serieuze mislukkingen van de afgelopen drie decennia’. Het roept dezelfde vraag op als het feit dat Europese landen hun jachtvliegtuigen wel inzetten voor de bewaking van het luchtruim van vrienden in het Midden-Oosten, maar niet in Oekraïne. Namelijk, de vraag of ze hun strategische prioriteiten wel helemaal op orde hebben.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant