Tweevoudig olympisch kampioene Miho Takagi nam zondag in Thialf afscheid van het schaatsen. Daardoor stopt na elf jaar ook haar bijzondere samenwerking met de Nederlandse coach Johan de Wit. "Ik heb me de hele week beroerd gevoeld."
De Wit had het moment van afscheid nemen zo lang mogelijk uitgesteld. Maar als Takagi zondag na het WK allround samen met collega-schaatsicoon Martina Sáblíková een laatste ereronde in Thialf rijdt, kan de Noord-Hollander het niet meer wegstoppen. De mooiste periode uit zijn coachloopbaan is voorbij.
"Ik heb me de hele week beroerd gevoeld, dat mag je best weten", vertelt De Wit even later. "Het doet zeer dat het klaar is, dat Miho en elkaar opeens niet vaak meer zullen zien. We hebben het onderwerp lang ontweken. Maar zaterdag hebben we er goed over gepraat en elkaar even vastgehouden. Vanavond gaan we samen eten. We hebben ook nog een paar flessen sake gekregen, dus dat afscheid komt wel goed."
Takagi is pas 31. Met brons op het WK allround in Heerenveen bewijst ze dat ze nog steeds bij de beste schaatssters ter wereld hoort. Maar voor de succesvolste winterolympiër uit Japan is het mooi geweest. "Miho vindt dat ze minder wordt", zegt De Wit. "Ik ben het daar niet mee eens, maar het is haar beslissing. Ze vindt het tijd voor andere dingen, zoals reizen en studeren."
Takagi vertelt na haar laatste rondje als topatleet met een glimlach dat ze vooral moe is. En dat ze twee emoties voelde bij haar vaarwel in een uitverkocht Thialf. "Verdriet, omdat ik nooit meer in een stadion zal schaatsen. Maar vooral blijdschap. Ik ben erg gelukkig dat ik voor zo'n geweldig publiek afscheid mocht nemen."
Toen De Wit in 2015 naar Japan vertrok om daar bondscoach te worden, kende hij alleen Nana Takagi. Van haar jongere zusje Miho wist hij amper iets. Maar al snel merkte hij dat Miho Takagi alle ingrediënten in zich had om een topper te worden. "Ze wilde heel graag goed worden", vertelt de Nederlander. "Meer dan andere schaatsers."
Elf jaar later is Takagi uitgegroeid tot een van de succesvolste Japanse sporters ooit. Ze heeft een recordaantal van tien olympische medailles, waarvan twee gouden. Ze is negenvoudig wereldkampioene en een van de slechts vier vrouwen in de schaatsgeschiedenis die goud wonnen bij het WK allround én het WK sprint.
"Miho is een geweldige atlete", zegt De Wit. "Ze is altijd rechtlijnig geweest voor zichzelf. Alles wat haar afleidde van haar doel, liet ze links liggen. En ze plande altijd alles. Als we ergens naartoe gingen waar ze het bed niet vertrouwde, stuurde ze een eigen bed op."
Buiten de ijsbaan omschrijft De Wit Takagi als een "antitopsporter". "Miho is heel geïnteresseerd in anderen. En ze zorgde altijd goed voor iedereen om haar heen. Als er koffers moesten worden ingeladen in een busje, stond ze vooraan om te helpen. Als iemand jarig was, had ze altijd een cadeautje voor diegene. Miho is een heel fijn mens."
En heel loyaal, merkte De Wit vier jaar geleden. De Nederlander moest na de Spelen van 2022 vertrekken bij de Japanse bond, maar Takagi wilde haar coach niet kwijt. Ze zetten samen een nieuwe ploeg op, waarbij Takagi het salaris van De Wit volledig uit eigen zak betaalde. "Ik kan Johan niet genoeg bedanken", zegt Takagi zondag in Thialf. "Het is voor mij lastig om voor te stellen dat we niet meer zullen samenwerken."
De Wit weet nog niet hoe zijn eigen toekomst eruitziet. Hij had voor dit seizoen al besloten dat hij na elf jaar weer fulltime in Nederland wil wonen. "Mijn kinderen zijn vijf en acht", vertelt hij. "Ik vind het heel gaaf om op zaterdag bij hen langs het voetbalveld te staan. En ook voor mijn vrouw wordt het tijd dat ik vaker thuis ben."
Zijn erelijst zou genoeg moeten zijn om in Nederland een functie als schaatscoach te kunnen krijgen. Naast zijn successen met Takagi leidde hij vorige maand de Chinees Ning Zhongyan naar de olympische titel op de 1.000 meter.
"We hebben veel gewonnen de afgelopen jaren", zegt De Wit. "Maar ik weet ook dat Nederlandse ploegen niet denken: we halen Johan de Wit en dan gaat alles opeens beter."
Volgens De Wit lopen er "wat dingetjes" binnen het schaatsen. "De komende tijd moeten we kijken of dat wat wordt." Lachend: "En anders kan ik altijd nog aansluiten bij het schoolvoetbal van mijn kinderen. Daar zoeken ze nog een coach."
Source: Nu.nl sport