De zege van PSV op AZ (2-1), op weg naar de niet meer te missen landstitel, is een ode aan Ivan Perisic. Zijn spel en strijd zijn voorbeeldig in het Nederlandse voetbal.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Het volk in Eindhoven gaat staan, kort voor tijd, en zingt over Ricardo Pepi, de maker van de late 2-1 tijdens PSV-AZ. Nog beter was geweest als het lied over Ivan Perisic was gegaan. Hoe hij kort voor tijd eerst een zet krijgt van Denso Kasius, even met het lijf schudt, een indrukwekkende sprint naar voren maakt, de perfecte pass van Joey Veerman verwerkt en de beslissende voorzet geeft op, inderdaad, Ricardo Pepi. Formidabel. De Amerikaan jaagt de bal hoog in de touwen, waardoor PSV zeker tot zondagmiddag (NAC-Feyenoord) 20 punten voorstaat op Feyenoord.
En waar is Kasius, de best goede, maar veel te vrijblijvende voetballer uit Nederland? Hij is even niet bij Perisic, na die duw. Hij is even te laat. Zoals hij vlak voor de winnende goal de wedstrijd had kunnen beslissen, maar toen stuitte hij op doelman Matej Kovar, tot woede van Troy Parrott. Want eigenlijk had Kasius de bal moeten afspelen.
Ook zonder dat winnende doelpunt was dit stuk vooral over Perisic gegaan. In de 20ste minuut, bij de tussenstand 0-1, in een fase van hegemonie van de Alkmaarders, redt Perisic PSV voor nader onheil. Althans, op het moment dat Troy Parrott denkt de hoek uit te zoeken voor 0-2, werpt de Kroaat zich met alles wat hij heeft, en dat is heel wat, in de baan van het schot. Even kijkt Parrott naar Perisic. Zo van: oh, dat had ik niet meer verwacht.
AZ, sinds woensdag finalist in het bekertoernooi en nog de enige Nederlandse club in de Europese toernooien, is beter in die fase. AZ beheerst de ruimte. Het is zo’n periode waarin Joey Veerman en Ismael Saibari vooral sjokken, omdat iedereen ze aan alle kanten voorbijloopt. Perisic is 37 jaar en op papier linksbuiten. Maar het kan dus zomaar gebeuren dat hij ergens achterin is, mocht dat nodig zijn. Leeftijd telt niet bij hem. Hij wil winnen. Overal en altijd. Hij is oersterk. Sportschooltype op kicksen. Hij vindt het heerlijk om even intimiderend tegen Wouter Goes op te lopen, de verdediger van AZ over wie iedereen een mening heeft. Halverwege de tweede helft, als Ricardo Pepi mist na zijn zoveelste goede voorzet, trapt hij van ongenoegen even tegen een reclamebord.
Perisic kwam begin vorig seizoen om PSV een extra scheutje professionalisme te geven. Alles meegemaakt, bijna alles gewonnen, een modelprof en meer dan dat. Kijk alleen naar zijn technische vaardigheid op zo’n avond als zaterdag. Vrijwel elke voorzet is gevaarlijk, of die nu met links of rechts is gegeven, vanaf de linkerflank. Kort voor rust, als het inmiddels 1-1 staat, doorboort hij bijna het doel met een ziedende volley.
Supporters van PSV zijn in feite alleen nog bezig met de datum van het kampioenschap. Dat kan zelfs in maart zijn, afhankelijk van de resultaten van Feyenoord. Maar het gemak van PSV is tevens de gemakzucht. Zoals Perisic in het leven staat, dat is niet iedereen gegeven. AZ, voor de gelegenheid met drie centrale verdedigers, Wouter Goes, Alexandre Penetra en de jonge Billy van Duijl, is een tijdlang oppermachtig in de eerste helft. Vrijwel iedereen loopt telkens vrij. Met name aanvoerder Sven Mijnans heeft alle vrijheid om het spel op fraaie wijze te verdelen.
AZ trekt zich soms massaal terug en breekt met veel man uit. Mees de Wit en Ro-Zangelo Daal zijn op de linkerflank een voortreffelijk duo. De 0-1, na bijna een kwartier, valt na een verre, doorgekopte inworp van Penetra, met een aaneensluiting van uitglijdende mannen, waarna Van Duijl de bal strak en diagonaal in de hoek schiet. AZ is in deze fase een klasse beter dan PSV. Saibari is voortdurend boos. PSV komt kort voor rust op 1-1, nadat doelman Rome-Jayden Owusu-Oduro na een hoekschop weer een staaltje van zijn wisselvalligheid laat zien, door te grabbelen naar de simpele kopbal van Kiliann Sildillia. Hij probeert zijn fout te herstellen, maar de bal caramboleert via het been van Parrott alsnog in het doel.
Vaak speelt PSV, deze keer met Ricardo Pepi in de spits, een helft goed. Dan is de zaak al beslist en volgt een magere tweede helft. Of het is andersom. PSV begint slap en maakt er na rust alsnog wat moois van. Het heeft te maken met het klasseverschil met de rest van de competitie. En dus zet PSV aan na rust, al is de ogenschijnlijk zware hamstringblessure van Sergino Dest een tegenvaller. Goes ruziet met iedereen. Pepi krijgt zelfs de gele kaart als hij het op een gegeven moment zat is en Goes van zich af gooit. Net als het 1-1 lijkt te blijven, is daar nog die ene sprint van Perisic. En die ene voorzet. Uitgeput blijft hij even liggen, waarna Peter Bosz hem wisselt. Taak gedaan. Applaus.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant