is techredacteur van de Volkskrant, gespecialiseerd in de impact van kunstmatige intelligentie op de maatschappij.
De soap rondom het Amerikaanse ministerie van Oorlog en de twee rivaliserende AI-bedrijven Anthropic en OpenAI verdient een Netflix-serie. De afgelopen week volgden de gebeurtenissen elkaar in zo’n rap tempo op dat niemand meer weet hoe de vlag ervoor staat.
Ook topman Sam Altman van OpenAI lijkt het spoor bijster te zijn en raakt steeds verder verstrikt in zijn eigen leugens en gedraai. Ga maar na: eerst stak Altman zijn concurrent Anthropic een hart onder de riem omdat het zijn poot stijf hield en niet tegemoet wilde komen aan de eisen van het Pentagon.
Daarna bleek dat Altman ondertussen al aan het onderhandelen was met het ministerie om het lucratieve contract over te nemen. Dit was volgens Altman een fantastische deal met alle veiligheidsgaranties die hij zich maar kon wensen.
Een dag later krabbelde hij na kritische vragen op X al wat terug, om afgelopen maandag in een lange verklaring diep door het stof te gaan: de Pentagon-deal was ‘opportunistisch en rommelig’, sorry. Maar na wat aanpassingen kwam alles alsnog goed. Echt!
Altman gaat specifiek in op het punt van binnenlandse massale surveillance. Het ministerie respecteert volgens hem het verbod op ‘het opzettelijk volgen, bespioneren of monitoren van Amerikaanse burgers of staatsburgers’. Het zal mijn achterdocht wel zijn, maar ik blijf haken bij het woord ‘opzettelijk’. Waarom zet Altman dat erbij? Opzettelijk?
Over het andere pijnpunt van Anthropic heeft hij het helemaal niet: de inzet van AI bij volledig autonome wapens. Het is precies het soort AI waaraan verreweg de grootste risico’s kleven.
Eind goed, al goed? Toch niet. Na weer een nachtje slapen begint de OpenAI-oprichter opnieuw te draaien. Hoe het Pentagon het AI-gereedschap van OpenAI precies gebruikt, is alleen aan het Pentagon, aldus Altman tegenover zijn werknemers. Huh, wat? Het punt was toch juist dat OpenAI daar wél iets over te zeggen wilde hebben?
Misschien denkt u nu: dit is allemaal een wel heel kwaadaardige lezing van Altmans gedrag. In dat geval is het goed te weten dat de ondernemer bekend staat als een even overtuigende als notoire leugenaar.
In haar biografie van Sam Altman citeert Keach Hagey een van de medeoprichters van OpenAI, Ilya Sutskever. Hij had naar eigen zeggen jaren nodig om Altmans gedragspatronen te doorgronden, waarbij hij ‘de ene dag het ene zei en de dag erna iets heel anders, en vervolgens deed alsof dat een misverstand was’.
Het is exact het gedrag dat Altman deze dagen ook laat zien. Een tijdje geleden schreef ik naar aanleiding van twee boeken over Altman, waaronder dat van Hagey, een lang stuk in de krant over de fascinerende persoon Altman. Ik eindigde toen met de woorden: ‘En toch vind ik hem sympathiek.’
Het kwartje moest even vallen: dat vind ik niet meer.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant