DEN HAAG - Tientallen jarenlang was het een fenomeen: de bakkerij en bijbehorende tearoom van Maison Krul aan het Noordeinde in Den Haag. Menig Hagenaar at er chique taartjes en vergaapte zich aan het Jugendstil interieur. Dat gevoel en de smaak zijn straks weer helemaal terug, als het goed is.
Het interieur van de beroemde zaak is namelijk, na een korte uitstap in Drenthe, overbracht naar het Haags Historisch Museum. Dat heeft er geen plek meer voor en dus is het langdurig in bruikleen gegeven aan Villa Ockenburgh, in het gelijknamige park.
Met een beetje mazzel kun je binnenkort ook weer de originele patisserie verorberen, om het helemaal af te maken. Daar zit een bijzonder verhaal achter, waarin culinair historicus en auteur van diverse boeken Lizet Kruyff een glansrol speelt.
'We hebben het hier over een buitengemeen chic etablissement', vertelt zij. 'In mijn jonge jaren ging ik er met de meisjes van mijn studentenjaarclub wel eens heen. Het was er heel netjes, je moest ook echt nette kleding aan. Wij oefenden daar in het dame zijn', lacht ze.
De zaak bestond sinds 1903 en moest in 1970 de deuren sluiten. 'Toen werd alles losser en hipper. Tja, dan houdt zo'n zaak op te bestaan. Als de smaak van het publiek anders wordt, kun je die niet onder een stolp bewaren', verzucht ze.
Maar wat was er nou zo legendarisch aan dat zelfs het interieur bewaard moest blijven? Kruyff: 'Vanwege de rijkdom, de high tea die er destijds werd geschonken en pas veel later in heel Nederland een trend zou worden.'
Ze vervolgt: 'Nou ja, gewoon omdat Maison Krul zo mooi was. Er zijn veel mooie verhalen over en mensen hebben er prachtige herinneringen aan.'
Kruyff kwam de naam van toenmalig eigenaar Dolf Krul tegen toen ze onderzoek deed naar de jeugd van koningin Wilhelmina. Dat is niet gek, want het koningshuis was vaak te vinden in deze chique zaak, vertelt ze.
'Toen kwam ik erachter dat deze Dolf Krul als jongensdroom had om een kookboek te schrijven en dat hij, in het Gouden Hooft, ooit een afspraak had met een zekere Francois Blom.'
Die laatste heeft dus in 1889 een kookboek op zijn naam gezet, dat gebaseerd is op de recepten van Krul. Kruyff: 'Zijn naam staat nergens vermeld. Maar ik kan met grote zekerheid zeggen dat de recepten echt gemaakt moeten zijn door een hele goede patissier met internationale ervaring. En dat was Krul.'
Kruyff, die 2000 kookboeken in haar verzameling heeft, bleek toen ze de ontdekking deed het boek al ruim 20 jaar in haar eigen collectie te hebben. Sterker nog, ze heeft er zelfs twee exemplaren van: een vierde en een achtste druk. Die laatste heeft ze vrijdag geschonken aan Ockenburgh.
'Dit is zo bijzonder', zegt Karin Zwinkels verguld. 'Echt heel leuk om dat boek te krijgen.' Zwinkels is voorzitter van de stichting tot behoud van de historische buitenplaats Ockenburgh. 'Maison Krul was echt een Haags instituut. Mensen zeiden ook altijd: geen gelul, gebak van Krul', memoreert ze.
'Eerst dachten we: dat hele interieur, wat moeten we daar nou mee, hoe dan? Het blijkt hier erg goed te passen. Over een paar weken is het helemaal klaar, er wordt nu nog aan gewerkt. Maar we krijgen er nu al reacties op, zoals dus deze van mevrouw Kruyff. Echt heel leuk.'
Bij het Haags Historisch Museum zijn ze blij dat de inventaris van Krul zo goed terecht is gekomen. 'Wij zijn nu druk aan het verbouwen en renoveren tot ergens in de loop van 2028, maar hebben er in de nieuwe situatie geen plek meer voor', legt woordvoerder Martijn van Ooststroom uit. 'Het is nogal hoog en groot, dan moeten we plafonds gaan breken.'
'Daarom hebben we een oproep gedaan en daarna heeft zich een aantal kandidaten gemeld. We hebben gekozen voor landgoed Ockenburgh, omdat in het openbaar toegankelijk is.'
'In die ruimte wordt straks ook weer gedineerd, dus dan heeft het weer een functie. Het is altijd zonde als zulke mooie dingen in de opslag blijven staan, dus wij zijn er heel blij mee.'
Voor de culinaire man van het bijbehorende restaurant in Villa Ockenburgh betekent dit werk aan de winkel, toch? 'Ja, ik moet aan de slag, geen gelul inderdaad', zegt Leon Harinck. Hij is de baas over de horeca. 'Ik sta te popelen om de beroemde koekjes en taarten te maken, zeker weten.'
Al is er nog wel enige reserve. 'Ik wil wel even goed contact leggen met de familie Krul en zorgen dat we er geen problemen mee krijgen. Misschien hebben zij nog recht op bepaalde namen of zoiets. Maar ik wil er echt graag mee aan de slag. Want wat is er nou leuker als mensen straks in de originele meubels ook weer de originele smaken kunnen proeven?'
Maar kan hij dat wel, goede taarten en koekjes bakken, want dat is toch een kunst? 'Ik ben nog van de oude garde met mijn 58. Ik ben klassiek Frans opgeleid, met een achtergrond in de patisserie. Dus dat gaat helemaal goed komen', bezweert hij.
Historica Kruyff zelf kan er overigens niet van genieten. 'Ik ben glutenvrij', zegt ze. En dat negentiende-eeuwse kookboek dat ze heeft weggegeven, was dat eigenlijk veel waard?
'Geen idee. Het doet er ook niet toe, het is voor het goede doel. Je kunt je geld niet meenemen in je graf.' Mogen wij dan – ondanks de chique entourage – brutaal toch even vragen naar de leeftijd van deze dame?
'Ja hoor, dat mag je vragen. Helemaal geen probleem. Ik ben 76 en dat staat ook op mijn Facebook.' Ze heeft het maar druk met internet, want de Voorburgse houdt ook een culinair-historisch weblog bij.
De volgende stap? Ze gaat zich inzetten voor meer erkenning van Krul. 'Couperus heeft een standbeeld, Eline Vere heeft een standbeeld, vorsten hebben een standbeeld, Jantje heeft een standbeeld, maar van de eerste patissier moet nog een standbeeld verrijzen. Deze man was óók heel belangrijk.'
Toch ziet ze het somber in. 'Hij was een patissier, dat is toch downstairs. Hij zou wat mij betreft echt veel meer erkenning moeten krijgen.'
En als dat niet lukt? 'Laten ze sowieso een opleiding naar hem vernoemen.' Of dat gaat lukken, blijft ook nog maar de vraag. Binnenkort worden zijn recepten hopelijk dus wel weer geserveerd, en op stand.
Meer lezen over eten? Kijk dan in ons dossier Food
Source: Omroep West Den Haag