Home

Eindelijk leidt mijn luiheid tot minder scrollen in plaats van meer

In de rubriek Schermtijd schrijft techverslaggever Rutger Otto wekelijks over het internet. Deze week hangt hij een blokje in zijn keuken om digitaal in- en uit te checken.

Het gaat wel heel ver om mezelf verslaafd te noemen, maar ik ben altijd op zoek naar manieren om m'n schermtijd omlaag te brengen. Doelloos scrollen is soms lekker, maar dan wel op de momenten die ík bepaal.

Ik vind het net zo fijn om in een boek te verdwalen. Toch merk ik dat ik mezelf vaker dan me lief is laat afleiden door mijn telefoon.

En nu lees ik Eindeloos vertier, de Nederlandse vertaling van David Foster Wallaces Infinite Jest en volgens velen een van de ingewikkeldste romans ooit. Met 1.170 pagina's vol ellenlange zinnen en plotselinge tijdsprongen. Wil ik het einde halen, dan moet ik mijn hoofd erbij houden.

Om de schermtijd in te perken, heb ik sinds een paar weken een Tap Out-schijfje aan de afzuigkap in mijn keuken geplakt. Voor wie Tap Out niet kent, dat is een blokje uit de 3D-printer die werkt als een soort ov-poortje voor je smartphone, gemaakt door een stel Nederlanders. Door je telefoon tegen het schijfje te houden, check je in of uit bij apps en sites die je zelf uitkiest.

Zo tik ik m'n telefoon standaard uit als ik thuiskom. Daar wordt-ie een stuk saaier van, want dan kan ik niet meer op Instagram, Bluesky, LinkedIn of Substack, om maar een paar apps te noemen. Niet tot ik weer naar mijn keuken loop en incheck.

Als ik dat doe, geef ik mezelf in de Tap Out-app bijvoorbeeld zeven minuten de tijd om aan het socialinfuus te hangen. Daarna schakelt de boel vanzelf weer uit. (Tot ik weer naar de keuken loop en de riedel opnieuw begint.)

Je snapt: ik heb geen zin om steeds naar de keuken te lopen. Zou ik dat wél doen, dan kan ik de TapOut-schijf bijvoorbeeld op zolder hangen. Want twee trappen op en af om een paar Stories of Reels te kijken gaat me echt te ver. Letterlijk.

Mijn collega's zeggen dat ik overdrijf. "Leg je telefoon gewoon weg als je er niet op wil", zeggen ze. Of: "Dit werkt alleen als je Tap Out bij de buren hangt."

Nu mag ik mijn collega's graag, maar ze missen het punt. Dit blokje is niet bedoeld om helemaal geen apps meer te gebruiken. Het maakt je gewoon iets bewuster van je schermtijd.

Het gaat erom dat het schijfje van Tap Out een drempel (dus geen muur!) opwerpt waardoor je iets beter nadenkt over waarom je een app opent. Normaal doe je dat zonder nadenken, nu moet je er iets voor doen. Door frictie aan je smartphonegebruik toe te voegen, blijf je er minder in hangen.

Niet voor niks wil de Europese Commissie dat TikTok meer schuring inbouwt om mensen enige controle over hun gebruik terug te geven. Kleine drempels zijn al genoeg om een patroon te doorbreken. Voor sommige mensen is dat zo simpel als gewoon de telefoon wegleggen, voor anderen zijn afspraken met de buren nodig.

Ik hou het bij Tap Out. Maar je kunt het ook doen zonder zo'n schijfje (van liefst 48 euro) te kopen. Er zijn ook apps die ongeveer hetzelfde doen. Een goed en gratis alternatief is bijvoorbeeld ScreenZen. Je kunt dan grenzen instellen voor apps. Het vergt daarbij wel iets meer zelfbeheersing om die grenzen niet gewoon op te rekken.

Na een paar weken vergeet ik vaak bij mijn Tap Out in te checken als ik de deur uitga. Zo kan ik onderweg ook niet bij de apps. Surprise, surprise: ik mis nooit wat.

Schermtijd ging vorige week over het datalek bij Odido. Dit schreven jullie.

Hoe hou jij je schermtijd binnen de perken? Is zo'n uitcheckblokje iets voor jou? Laat het me weten. Dat kan in de reacties hieronder of via rutger@nu.nl. Misschien verschijnt jouw bericht aankomende week in Schermtijd. Ik lees alles, maar er komen te veel berichten binnen om iedereen te antwoorden.

Tot volgende week!

Source: Nu.nl economisch

Previous

Next