Een vrouw uit Utrecht is donderdag door het gerechtshof in Arnhem veroordeeld tot acht jaar cel. Ze deed in 2020 meerdere pogingen haar pasgeboren dochter te vermoorden.
Volgens het hof is bewezen dat de 39-jarige vrouw, Sarah V., gekolfde moedermelk heeft gemengd met het diarreeremmende medicijn loperamide. Dat mag niet aan kinderen jonger dan drie jaar worden gegeven. Op die manier wilde zij het kind vergiftigen.
Het vroeggeboren meisje werd destijds ernstig ziek en ontwikkelde hartritmestoornissen. Artsen in het ziekenhuis wisten geruime tijd niet wat er met het kind aan de hand was. Na onderzoek bleek dat de moedermelk was verdund en werden sporen van loperamide gevonden. Veilig Thuis heeft uiteindelijk aangifte gedaan, waarna het strafrechtelijk onderzoek op gang kwam.
De veroordeelde vrouw, die basisarts was, ontkende tijdens het proces dat zij haar kind iets wilde aandoen. Ze verklaarde het in de melk gevonden middel zelf tegen een darmaandoening te gebruiken, in forse hoeveelheden. Haar advocaat heeft altijd gezegd dat Sarah V. na de geboorte van haar dochter aan een postnatale psychose leed en ernstig in de war was.
Het hof stelde dat de vrouw door haar ontkenning "nog steeds geen rekenschap heeft gegeven". Het vergiftigen van de moedermelk was "uiterst manipulatief". V. heeft haar man en andere familieleden "een rad voor ogen gedraaid".
De rechtbank legde de vrouw in maart 2024 elf jaar cel op. Het Openbaar Ministerie (OM) had in hoger beroep ook elf jaar cel geëist. Het hof matigde de straf onder meer omdat V. enigszins verminderd toerekeningsvatbaar is en omdat de zaak relatief lang heeft geduurd.
Bij de rechtbank stond destijds ook de zware mishandeling van V.'s zoontje op de aanklacht. De moeder zou ook hem ernstig ziek hebben gemaakt. De rechtbank sprak haar daarvan vrij. Dat heeft het OM aanvaard.
V. was donderdag niet bij de uitspraak van het hof aanwezig. Haar voorarrest was al geruime tijd geschorst, onder strenge voorwaarden. Het hof handhaaft deze schorsing, omdat V. zich goed aan de voorwaarden heeft gehouden. Ze blijft daardoor op vrije voeten, totdat de uitspraak definitief is.
Als de vrouw besluit de veroordeling in cassatie bij de Hoge Raad aan te vechten, kan dat nog geruime tijd duren. Haar advocaat kon na de uitspraak niet zeggen of ze dit gaat doen.
Source: Nu.nl algemeen