Halve finale KNVB-beker NEC verrast met een zege op het onaantastbaar geachte PSV. Dat deed het met het directe, onverschrokken aanvalsspel van coach Dick Schreuder. ‘We gaan Europa in’, zingt het publiek tot ver na de wedstrijd.
NEC-aanvaller Bryan Linssen schiet op doel tijdens de halve finale van de KNVB-beker tegen PSV
In een vanuit Nederlands oogpunt bijzonder schraal seizoen, was dit de wedstrijd die eindeloos bleef boeien. NEC tegen PSV, de halve finale van de KNVB-beker dinsdagavond in De Goffert, zat niet alleen vol kansen, doelpunten en talloze omschakelmomenten, het was ook een fraai gevecht op gebied van creativiteit, radicale aanvalstactiek en soms prachtig combinatiespel.
Bij NEC, misschien wel de meest spannende ploeg van dit seizoen, bleven ze maar sprinten – en dan meestal naar voren. Met voorop de immer fitte 35-jarige Bryan Linssen, de sluwe aanvaller die op iedere bal en tegenstander afrende. Het publiek ging voor hem staan en gaf applaus, toen hij een kwartier voor tijd gewisseld werd. Volledig moegestreden. Even later gevolgd door die andere ervaren geslepen kracht, aanvoerder Tjaronn Chery – op zijn 37ste bezig aan zijn derde jeugd.
Het was bewonderenswaardig hoe NEC deze wedstrijd aanpakte, tegen het in eigen land bijna onverslaanbare PSV. NEC, de verrassende nummer vier van de Eredivisie, speelde in de eigen offensieve speelstijl met de agressie van een underdog en het ogenschijnlijke vertrouwen van een topclub. Vol energie met direct en onverschrokken aanvalsspel. Als ze de bal veroverden, vlogen ze meteen naar voren.
Maar het was niet alleen rennen en vliegen. Want dit NEC heeft ook rust en intelligentie, zoals centrale verdediger Philippe Sandler, mede door zijn goede passing ooit als talent naar Manchester City gehaald. Hetzelfde was op het middenveld te zien, met de finesse van Kodai Sano, die Ajax in de winterstop wilde halen. Dat spelintellect was ook zichtbaar bij Noé Lebreton, een 21-jarige Franse middenvelder, vorige zomer opgepikt bij SM Caen: prachtige techniek, met behendige acties en handige passjes.
Dit alles zorgde ervoor dat het beste van het Nederlands topvoetbal – qua spelopvattingen, veldspel en intensiteit – dinsdagavond in Nijmegen te zien was. Met veel power en strijd won NEC, na een 2-1 achterstand, met 3-2 en plaatste zich zo voor de finale op zondagavond 19 april in De Kuip (de vorige vijf bekerfinales verloor NEC). Tegenstander is AZ of Telstar, woensdagavond spelen zij de andere halve finale in Alkmaar.
De diepte en dynamiek zijn bij NEC al na zeven minuten te zien, wanneer Sami Ouaissa ontsnapt in de as. Hij schiet van ver, doelman Matej Kovar verwerkt de bal slecht, de alerte Linssen tikt de rebound binnen: 1-0. Binnen twaalf minuten zijn er al vier grote kansen te noteren, netjes verdeeld over beide clubs.Er viel ongeveer te verwachten wat voor duel het zou worden – extreem-aanvallend en bijzonder open. Een ‘ren-je-rot-wedstrijd’ net als in september, voorspelde PSV-coach Peter Bosz – zijn ploeg won toen in Nijmegen spectaculair met 5-3. Ter onderstreping van de aanvalslust: beide clubs maakten met afstand de meeste doelpunten in de Eredivisie, 73 voor PSV, 61 voor NEC.
Veel doelpunten kunnen ook nu niet uitblijven. Bijna geruisloos slaat PSV binnen een paar minuten terug. Dat zet hoog druk, verovert de bal, Ivan Perisic geeft vanaf links voor en Ismael Saibari kopt bij de tweede paal binnen: 1-1. Even later ziet NEC-coach Dick Schreuder het al misgaan, wanneer Joey Veerman in de as Saibari vrijspeelt. Hij steekt zijn armen in de lucht, als waarschuwing voor het gevaar. PSV-aanvaller Dennis Man krijgt veel ruimte en schiet in de twintigste minuut de 1-2 in de verre hoek.
PSV domineert dan op het middenveld, weet de energie bij NEC te neutraliseren. Maar laat het na om door te drukken. Een kwaliteit van NEC is dat ze stoïcijns doorgaan met aanvallen, wat de stand in een wedstrijd ook is. Dat is terug te zien in aanloop naar de meest fascinerende minuten van de wedstrijd, zo’n tien minuten voor rust.
Zelden is PSV dit seizoen in het eigen strafschopgebied zo vastgezet als nu door NEC. Met snelle combinaties zoeken ze onder regie van Chery naar een opening. Die lijkt Lebreton te vinden, maar zijn schot wordt gestopt door Kovar. De aanval loopt door, Sano kopt de bal slim naar Eli Dasa, die vanaf rand van het strafschopgebied in de verre hoek volleert: 2-2.
„Die goal was cruciaal voor hun, dat bracht het geloof bij hen terug”, zei Bosz. „Daar kregen zij hernieuwde energie van.”
De tweede helft is onmiskenbaar de beste onder leiding van Schreuder, die zijn directe, aanvallende speelwijze er sinds de zomer in korte tijd in heeft geslepen. Ze zijn nog feller, voeren de druk op PSV nóg iets verder op, topfit als ze zijn.
Dat komt allemaal samen in de 61ste minuut. Het begint met fel afjagen van PSV-aanvaller Dennis Man, een handelsmerk van dit NEC. Lebreton neemt over, geeft vanaf links een scherp indraaiende voorzet. Basar Onal geeft met de punt van zijn rechtervoet nog het laatste zetje, genoeg voor de 3-2.
Stafleden springen bij NEC over elkaar heen. De Japanner Kodai Sano viert het feestje als enige op eigen helft en jut het publiek op – alsof dat nog nodig is te midden van de extatische taferelen in een stadion met de bijnaam ‘bloedkuul’.
Vuurwerk knalt boven het Goffertpark, direct na het eindsignaal. Ze gaan naar De Kuip, schreeuwt de stadionspeaker. ‘We gaan Europa in’, zingt het publiek tot ver na de wedstrijd.