ZOETERMEER - 'Wat jij deze kinderen, hun vaders en moeders, broertjes en zusjes hebt aangedaan, is niet geschikt voor deze wereld. Ik ben bang dat je een kwart van de schade niet eens ziet.' De vader van één van de 41 slachtoffertjes van de 20-jarige S.A. uit Zoetermeer vat samen wat veel van de ouders voelen. A. wordt vervolgd voor online misbruik en aanranding van kinderen in de leeftijd van acht tot zestien jaar.
De verdachte begaf zich in de online computergames Grand Theft Auto, Fortnite en Roblox. Daar deed hij zich voor als leeftijdsgenoot van zijn slachtoffertjes.
Volgens het Openbaar Ministerie (OM) werd hij 'planmatig en geraffineerd' vrienden met jonge kinderen, net zo lang tot hij ze kon overhalen om via WhatsApp of Snapchat privé in contact te komen. Daarna wist hij de kinderen te overtuigen om naaktfoto's of video's te maken.
Voor de beelden betaalde A. soms een beetje geld of een beloning binnen een game. Soms dreigde hij ook om bij een kind thuis langs te komen of op afstand diens wifi uit te zetten.
De zaak kwam aan het rollen in 2024, toen drie verschillende jongens zich meldden bij de politie met het verhaal dat ze waren gedwongen om naaktbeelden te versturen aan een volwassen man.
A. werd aangehouden en verhoord, maar na een dag alweer uit zijn voorlopige hechtenis geschorst. Tijdens die schorsing ging hij verder met zijn praktijken en in veel heviger mate. Hij kocht nieuwe telefoons en PlayStations en wist binnen een paar maanden nog eens bijna veertig slachtoffers te maken.
Dat kon omdat hij onder het toezicht van de Reclassering wist uit te komen. Hij kwam braaf langs op de bezoekmomenten, maar de Reclassering heeft niet de bevoegdheid en de technische kennis om bij zo'n bezoek iemands telefoon te doorzoeken.
Eén van de slachtofferadvocaten, Anne-Marie Wolf, legde uit dat de verdachte kon handelen in een vacuüm dat is ontstaan sinds de politie geen onverwachte huisbezoeken bij geschorste verdachten meer doet.
De teams die dat deden zijn opgeheven, waarmee de technische kennis en wettelijke bevoegdheid die het mogelijk maakten om onverwacht in de gegevensdragers van verdachten te kijken zijn verdwenen. Volgens Wolf heeft de Reclassering geen mankracht voor onverwachte huisbezoeken.
A. werd een paar maanden later, in november 2024, opnieuw aangehouden nadat een moeder op de telefoon van haar 12-jarige zoon pornografisch materiaal vond. Daarna bleek dat A. in die tijd dus weer tientallen keren had toegeslagen.
Uiteindelijk kon de recherche 41 slachtoffers identificeren. De ouders van 33 kinderen deden aangifte. De slachtoffertjes komen uit heel Nederland. Twee van de kinderen waren broertjes. Die wisten niet van elkaar dat ze door A. werden misbruikt.
'Hij nam de kinderen digitaal bij de hand en regisseerde en dicteerde de handelingen die hij wilde zien en welke beelden hij wilde ontvangen', zei het OM. 'Er was steeds concrete bemoeienis.' Voldoende bewijs voor misbruik, stelde het OM.
Soms wilde de verdachte ook live-seks via de telefoon. Dat nam hij dan op. Die beelden stuurde hij vervolgens naar andere slachtoffertjes om die over te halen hetzelfde te doen.
Volgens de psychologen die A. onderzochten is de man zwakbegaafd en heeft hij een autistische stoornis, een persoonlijkheidsstoornis en een pedofiele stoornis. De kans dat hij van die laatste stoornis gaat genezen is klein. Daardoor is de kans op herhaling heel groot, zo stellen de deskundigen.
Hun advies is om A. tbs met dwangverpleging zonder einddatum op te leggen. Het OM eiste dat ook, maar wil daarnaast dat de verdachte eerst 5,5 jaar de cel in gaat. Ook zou de man na een eventueel eind aan zijn tbs-behandeling blijvend onder overheidstoezicht moeten staan.
De advocaat van A., Walter Römelingh, vroeg om een veel lagere celstraf voor zijn cliënt. Hij vindt niet alle zaken gevallen van kinderporno of aanranding. Ook was er volgens hem niet altijd sprake van dwang.
Daarnaast wijst hij op de wachttijd van twee jaar voor een tbs-kliniek. Die wachttijd gaat pas in na het uitzitten van de celstraf. 'Als je als OM dan 5,5 jaar cel eist, eis je eigenlijk 7,5 jaar. Wil je 5,5 jaar, dan moet je eigenlijk 3,5 jaar eisen.'
De impact op de getroffen gezinnen is enorm, bleek uit de vele slachtofferverklaringen van de ouders. 'Jij hebt de onschuld van mijn zoon afgenomen', zei één van de moeders. 'Wist je dat hij door jouw actie niet meer wilde leven? Dat jij zoveel kapot hebt gemaakt?'
Een andere moeder zei: 'Mijn kind zijn onschuld is weg sinds hij nog maar elf jaar was! Hoe ziek moet je als mens zijn om dit kleine kinderen aan te kunnen doen? Het is moeilijk te accepteren dat dit in ons eigen huis is gebeurd en dat ik er niks aan heb kunnen doen.'
De ouders vertelden over hoe hun zoontjes zijn veranderd van gedrag en dat sommigen naar een andere school zijn gegaan, maar ook dat de kinderen opgelucht waren toen de politie aan de deur stond en ze erover konden praten.
Sommige ouders voelen zich schuldig dat ze niks hebben gemerkt toen het misbruik gebeurde. Dat het binnen een spel gebeurde nemen ze de verdachte ook zeer kwalijk.
'Wat een spel hoorde te zijn, werd een middel', zei de moeder van een 12-jarige. 'Zijn deelname werd afhankelijk gemaakt van het tonen van zijn lichaam. Vriendschap werd een ruilmiddel: meedoen of buitengesloten worden. Pas nu wordt echt duidelijk wat voor leed jij hebt gezaaid.'
Eén van de vaders twijfelt of de verdachte wel zwakbegaafd is. 'Je hebt VMBO. Dat kan iemand met het verstand van een 13-jarige niet bereiken. Je weet precies waar je mee bezig bent. Het gevaar van jou zal nooit verdwijnen. Moeten mijn kleinkinderen nog steeds bang zijn voor jou?'
A. zelf bood in zijn laatste woord zijn excuses aan. 'Ik had nooit de bedoeling om slachtoffers te maken. Ik kon grenzen niet goed inschatten, dat heb ik nooit geleerd. Ik dacht dat ze het ook leuk vonden. Ik heb dit gedaan, maar het had absoluut niet gemogen.'
'Ik realiseer me dat mijn gedrag volledig onacceptabel was en wat voor schade ik heb aangericht. Ik neem de volledige verantwoordelijkheid en ik wil dit in de toekomst voorkomen', vertelde de verdachte.
De ouders hechten weinig waarde aan de verklaring. Na afloop van de rechtszaak zei één van de moeders: 'Ik ben vooral trots op hoe mijn zoon zich er doorheen heeft geslagen. Ik vind het heel vervelend dat hij het alleen heeft moeten doorstaan.' Een andere moeder hoopt dat A. 'het nooit meer kan doen'.
Alle slachtoffers hebben schadevergoedingen ingediend, die door de verdediging worden betwist. Mede daardoor is de uitspraak op 26 maart.
Bekijk hieronder de explainer die we maakten over de gevaren van online gaming:
Source: Omroep West Den Haag