is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Rapper Typhoon zingt in het speciaal voor de voetbalwereld geschreven lied Kan niet alleen onder meer:
Ik moet altijd nummer één zijn
Echte mannen huilen niet, maar zie me leeg zijn
M’n fans hoor ik juichen, ze weten niet
Moedig leven, moedig zijn
Waarom voelt het dan alsof ik steeds verlies?
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het betaald voetbal, de veronderstelde stoere wereld van opgeheven hoofd en uiterlijk vertoon, zoekt naar de binnenkant van de soms lijdende mens, de lijdende man op kicksen met name. Het voetbal liet het afgelopen weekeinde meelopen met de actie ‘Samen voor kwetsbaarheid’, om het taboe over mentale problemen in het voetbal te doorbreken.
Kijk Robin van Persie zitten, na de nederlaag van Feyenoord tegen FC Twente. Grote voetballer geweest. Tovenaar. Nu is hij trainer. Voor hem een veel moeilijker vak, beseft hij in stilte. Hij voelt geen mentale druk, zegt hij geregeld. Maar kijk, hij is de vleesgeworden mentale druk, hier in Enschede. Al die meningen, de kritiek, het slechte spel, het afbrokkelen van de iconische status.
Uit onderzoek van het CBS blijkt dat 39 procent van de mannen kampt met mentale problemen van velerlei aard, van depressie en angststoornissen tot gevolgen en oorzaken van verslavingen. Maar de man heeft doorgaans moeite om diep in zijn ziel te kijken, en de voetballer nog een beetje meer dan menig ander, want de voetballer is een winnaar. Althans, volgens de gebruiksaanwijzing.
Echte mannen huilen immers niet, althans, niet in het schijnsel van het stadion. Echte voetballers bekennen meestal ook niet dat ze op een man vallen. Terwijl er meldingen genoeg zijn van mannen die hun geaardheid niet openbaar durven te maken, omdat het niet past in hun wereld van oordelen en veroordelen. De man heeft sowieso een inhaalslag te maken op het gebied van het uiten van gevoelens, zeker in het voetbal, waar stoerheid de norm is.
Kindster Lamine Yamal scoorde zaterdag drie keer voor Barcelona en na de wedstrijd zei ‘de nieuwe Messi’ dat hij de laatste tijd weinig plezier had beleefd aan voetbal, mede door de immense geestelijke druk. Wat doet het met een kind van 18, als de hele wereld hem de nieuwe Messi noemt, terwijl het verschil met de echte Messi duidelijk is?
Lamal heeft pas een paar stappen afgelegd op het pad van Messi. De ‘oude Messi’ herschreef gedurende twintig jaar de geschiedenis van het voetbal. Alles wat hij nog doet is een toetje, terwijl Yamal net bij de amuse is en de rest nog gebakken en gebraden moet worden.
Het was gedurfd toen PSV’er Guus Til vertelde dat hij soms weinig vreugde voelt, zelfs na eclatant succes. Voetbalster Sherida Spitse ging van stress gokken. Soms is kwetsbaarheid zichtbaar gemaakt, terwijl onkwetsbaren bijna niet bestaan. Alleen voor het oog bestaat onkwetsbaarheid, soms, bij Mathieu van der Poel bijvoorbeeld, zoals hij zaterdag op ongelooflijke wijze een gevallen renner ontweek tijdens Omloop Het Nieuwsblad.
De gewone mens is per definitie kwetsbaar, zeker in het voetbal, waarover iedereen een ongezouten mening heeft, over wie het ook gaat.
Nog een zinnetje uit het lied van Typhoon, ergens op het eind:
Ik ben mezelf, ’t heeft even geduurd.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns