Pokémon bestaat vandaag dertig jaar. De kaarten van Pokémon zijn big business geworden. Vorige week kwam de extravagantste uitschieter: een kaart, verkocht door worstelaar-influencer Logan Paul, leverde 14 miljoen euro op.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
De Amerikaanse showworstelaar Logan Paul zet zijn kolenschoppen in zijn haardos en zegt nog maar eens dat hij het echt niet kan geloven. Tevreden stelt hij vast dat 31 duizend mensen zojuist ‘geschiedenis geschreven hebben zien worden’. Het is al diep in de Amerikaanse nacht en de zwager van schaatsster Jutta Leerdam heeft het voor elkaar gekregen: zijn Pikachu Illustrator, een zeldzame Pokémonkaart uit 1998, is voor een recordbedrag van 16.492.000 dollar (14 miljoen euro) afgehamerd.
‘You are officially amazing’, zegt de vertegenwoordiger van Guinness World Records voordat ze Paul een certificaat overhandigt. Het andere houdt hij tegoed, want bij Guinness hadden ze er niet op gerekend dat het kartonnetje voor meer dan 16 miljoen dollar weg zou gaan. Daarmee is de Pikachu Illustrator de duurste ruilkaart ooit.
Urenlang is in een livestream op het YouTube-kanaal van de influencer afgeteld naar het moment waarop de gele muis met de konijnenoren van eigenaar zou wisselen. Op zijn sociale media had Logan Paul de verwachtingen onder zijn tientallen miljoenen volgers wekenlang opgeklopt.
Dit betreft dan ook niet zomaar een kaart, benadrukt veilingbaas Ken Goldin tijdens de uitzending – zijn bedrijf houdt 3 miljoen dollar aan de deal over. ‘We hebben het hier over de meest begeerde kaart ter wereld.’
Van de Illustrator zijn er veertig gemaakt en die van Paul heeft als enige een PSA-waardering van 10 gekregen. Dat wil zeggen dat de kaart geen krassen en vouwen heeft en perfect is gecentreerd.
Uit het niets doemt kauwgom kauwend de nieuwe eigenaar van het kroonjuweel op. ‘Hé Logan, ik heb je kaart gekocht, baby’, knikt AJ Scaramucci driftig. Daarop krijgt de durfkapitalist zijn trofee om zijn nek gehangen door de New Yorkse influencer. De ketting met een Poke Ball, beide gemaakt van goud en diamanten, is bij de prijs inbegrepen.
De kaart, kondigt Scaramucci aan, is nog maar het begin van zijn Treasure Trove. Doel van dat project is het ‘onverzamelbare te verzamelen’, zoals de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring en een tyrannosaurusskelet.
Zo kan Satoshi Tajiri het toch nooit hebben bedoeld, toen in 1990 de contouren van zijn legendarische creatie bij hem opborrelden. Met collega-gameontwerper Ken Sugimori bedacht hij de Pocket Monsters, kortweg Pokémon. Ze kregen namen als Bulbasaur, Squirtle en Charmander en waren ontsproten aan de fantasie van hun geestelijke vaders – Tajiri verzamelde insecten toen hij als kind door Osaka fietste.
Het scheelde weinig of de eerste 151 Pokémon waren een verzinsel gebleven. Zes jaar duurde de ontwikkeling van Pokémon Red and Green, het Gameboy-spel waarin spelers via een kabel – ludiek – de monstertjes met elkaar konden uitwisselen. Het bedrijf van de gameontwikkelaars ging er financieel bijna aan onderdoor, Tajiri wist zelfs zeker dat Nintendo de Pokémon niet wilde hebben.
Maar waar kenners voorspelden dat de Gameboy in 1996 op zijn eind liep, stalen de Pokémon de harten van kinderen en volwassenen. Er ontstond een wereldwijde Pokémania, door de vele fronten (onder meer series, films, merchandise) waarop de creaturen terrein veroverden. Met 489 miljoen exemplaren werd Pokémon, dat vrijdag dertig jaar bestaat, een van de bestverkochte gamefranchises.
Miljoenen fans kijken uit naar de tweemaandelijkse lancering van een nieuwe set kaarten. Op zulke momenten waant iemand als Ben, van Pokémon en Gamewinkel 2HG in Spijkenisse, zich weer de jongen die trillend van de spanning een pakje ruilkaarten aan de toonbank openscheurde.
De goeie oude tijd was het, toen Pokémon nog niet om geld maar om verzamelen draaide. ‘Je kon je Pokémon nog tegen de muur klappen, het maakte niet uit of ze beschadigd raakten.’ Nu kan een vouw meer of minder een verschil van honderden of zelfs (tien)duizenden euro’s betekenen.
Pokémonkaarten zijn big business geworden, misschien wel too big. (Ver)kopers worden opgelicht, winkels overvallen. Daarom wil TCGAL, een bekende streamer in de Nederlandse community, niet met haar naam in dit artikel. ‘Ik ben ontzettend bang dat het een keer misgaat. De handel heeft een mooie, maar ook een louche kant. Het trekt heel veel geld en dus ook criminelen.’
Ook haar collega Ben aan de andere kant van het land geeft zijn achternaam omwille van de veiligheid liever niet. Drie jaar geleden betrapte hij een inbreker die bij zes andere Pokémonwinkels bleek te hebben toegeslagen. ‘We halen iedere dag de zaak helemaal leeg, we zijn net een juwelier.’
De Pikachu Illustrator van 16,5 miljoen dollar vindt hij wel een ‘leuk kaartje’. Al is hij zelf meer fan van Snorlax en Arcanine. Zijn vrouw is van de Pikachu. Lachje: ‘Alleen gaat ze deze kaart nooit krijgen.’
Dat een kartonnen ruilkaart voor de prijs van een leuk sportwagenpark is verkocht, komt doordat investeerders als Scaramucci de Pokémon steeds meer zien als een stabiele tegenhanger van cryptovaluta. TCGAL: ‘De prijzen kunnen wel zakken, maar de schaarste van Pokémonkaarten wordt alleen maar groter. Die van vroeger print Pokémon namelijk niet meer.’
Een investering als een Blue Chip-aandeel dus, maar dan een die je kunt aanraken en voelen. Of als een statussymbool om je nek hangen en ermee naar worstelwedstrijden gaan, zoals Logan Paul deed. Ben van 2HG: ‘Hij heeft hem goed weten te hypen.’
Als verkoper vaart Ben wel bij de gekte, ‘want ik moet ook geld verdienen’. Maar voor de hobby is het funest. Populaire nieuwe kaarten kosten al snel een paar honderd euro’s. ‘Voor de gewone mens is dat bijna niet meer te doen.’
3 x andere dure sport- en spelobjecten
Het vorige record voor de duurste ruilkaart was voor een Exquisite Dual Logoman uit 2007: een ruilkaart met daarop handtekeningen van basketballers Kobe Bryant en Michael Jordan met de patches van hun originele wedstrijdshirts. De kaart leverde in 2025 12,9 miljoen dollar op.
‘Meer popcultuurkunst dan zomaar een honkbalkaart’, oordeelde PSA, het bedrijf dat ruilplaatjes beoordeelt, over een Topps-honkbalplaatje van Yankees-ster Mickey Mantle uit 1952. Dat wisselde in 2022 van eigenaar voor 12,2 miljoen dollar.
Het shirt waarin Diego Armando Maradona twee goals maakte tegen Engeland in de kwartfinale van het WK 1986 – een ervan met de zogenoemde ‘Hand van God’ – werd in 2022 voor 8 miljoen euro geveild. Engelsman Steve Hodge, die na afloop van shirt had geruild met Maradona, had het tot dan in bezit gehad.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant