Cabaret In hun voorstelling ‘Bromens’ laat cabaretduo BRO’S zien veel in hun mars te hebben. Helaas wisselen ze erg leuke ideeën af met minder originele exemplaren.
Scène uit de voorstelling 'Bromens' van cabaretduo BRO's.
Op de tonen van Wagners Bruidskoor verschijnt cabaretduo BRO’s ten tonele. „We staan hier vandaag om onze vriendschap te vieren…” Er volgt een grappige bruiloftsscène, waarin maar weer blijkt: de communicatie van ‘bro’s’ is voor de buitenwacht soms ondoorgrondelijk.
BRO’S – Bromens. Gezien: 26/2, Podium Hoge Woerd, UtrechtInfo: moretheater.nl
Ramses van Hall en Maurits Wijmenga zijn bro’s van elkaar, boezemvrienden. Nadat ze in 2023 afstudeerden aan de toneelschool vormden ze cabaretduo BRO’S. Datzelfde jaar wonnen ze de prestigieuze cabaretwedstrijd Cameretten.
Nu is er debuutvoorstelling Bromens, waarin het duo een aaneenschakeling van losse scènes opdient. Op verschillende manieren worden de onderlinge verhoudingen tussen telkens wisselende personages onder de loep genomen. Dit levert verschillende erg leuke scènes op, maar ook diverse minder geslaagde baksels.
Grote krachten van het duo zijn hun sterke onderlinge chemie en hun speelse en goede acteren. Dit resulteert bijvoorbeeld in een leuke scène waarin twee personages een poging doen tot small talk, een sketch vol scherp getimed fysiek en verbaal ongemak. Het is een sterk uitgangspunt voor een leuke, sitcomachtige scène: hoe voer je een gesprek wanneer je ogenschijnlijk niets met elkaar lijkt te hebben? „Heet je Rein met ‘ei’ of met ‘ij?”, probeert de een. Of: „Wel echt jammer van al die wereldproblematiek.” Erg grappig is hoe de een ten einde raad meerdere dappere pogingen doet iets te vertellen over een „schaal uit de tijd van de Ming-dynastie”.
Origineel is ook hoe het tweetal zowel fysiek als vocaal vorm geeft aan de onderlinge verbondenheid tussen stoel en tafel. Het levert een leuk staccato gezongen duet tussen het meubelpaar op. Inderdaad, denk je: zo klinkt een eettafel (schril), zo een eetkamerstoel (hoge piepstem).
Bij het soort sketchcabaret dat BRO’S maakt, moet de premisse van een scène extreem zijn om goed te werken. Een grappig of absurd gegeven moet ver worden doorgevoerd. Of in een zeer onverwachte situering moet de schijnwerper plots op een bepaald sociaal verschijnsel worden gericht. Dat lukt de bro’s niet altijd. Een slapstickachtige scène over zonder broek voor een publiek staan en een sketch over een gesprek zonder inhoud tussen twee influencerachtige vriendinnen missen originaliteit en verrassing.
Jammer is ook dat het duo heeft gekozen voor een terugkerend verhaallijntje tussen een zielige weesjongen en strenge weeshuisdirecteur. Deze scène is niet interessant genoeg. Storend is bovendien dat eerdere personages hierin uiteindelijk nogal flauw bij elkaar komen.
Het scènecabaret van BRO’S heeft geen opzichtig doorlopende verhaallijn nodig. Hun beste scènes bevatten geen flauwige verwijzingen naar eerdere scènes. Deze scènes zijn gesloten, maar tegelijkertijd lichtjes verbonden via het thema van te kort schietende communicatie. Een begrafenisspeech waarin de spreker vooral zichzelf leuk probeert te presenteren. Of een vervreemdend gesprek tussen een verkoper en een soort Louis van Gaal-type, volgens wie de gesprekspartner eigenlijk zelden recht van spreken heeft. Meer van dit soort originele, vervreemdende of extreme ideeën en de BRO’s worden nog leuker.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden