De nieuwe Toyota bZ4X is misschien niet moeders mooiste, maar wel energiezuinig en stil, merkt Bas van Putten. Kansrijk om de traditionele Toyotarijder te doen overgaan op elektrisch.
De verbeterde Toyota bZ4X heeft een modieuze lichtlijn over de neus, maar aan de buitenkant is verder weinig veranderd. De technische aanpassingen zijn ingrijpender.
Toyota heeft de auto met de raarste naam ooit, bZ4X, geactualiseerd met verse krachtbronnen en batterijpakketten. De grootste accu levert nu netto 69 kWh en hij zou de middelgrote suv met een bereik tot 569 kilometer 50 kilometer verder moeten brengen dan het afzwaaiende 64 kWh-pakket.
Dat is goed nieuws omdat actieradius pure luxe is, zeker als de winter er een derde afsnoept. En was 64 kWh voorheen de enige maat, nu is er ook een model met kleinere 57 kWh-accu. Minder geschikt voor lange afstanden maar te koop voor net geen 40.000 euro, prijsdoorbraakje voor een auto die voorheen ten minste vijf mille duurder was. Bonus twee is dat althans bij de Executive-versies met de grote accu langzaam laden nu twee keer zo snel gaat. Die halen bij AC-laders 22 in plaats van de gebruikelijke 11 kWh voor auto’s met driefasenlader. Aan die voorziening heeft de werkende mens in de grootstedelijke lunch- en parkeerpraktijk van nu vaak meer dan aan vlot snelladen. Dat kan de bZ4X met 150 kW weliswaar snel genoeg, hij legt het af tegen de nieuwste EV’s met 800 volt-technologie, die inmiddels boven de 300 komen.
De benchmark in zijn klasse zal de eerste stekkerauto van Toyota dus wederom niet worden. Op één punt na, tenminste als hij de voornaamste deugd van zijn uiterlijk haast identieke voorganger heeft geërfd; zijn lage energieverbruik. Met de eerste bZ4X haalde ik 13,4 kWh op honderd kilometer. Zo goed presteerden er destijds in deze klasse weinig. Toen had helaas de meerderheid van de vakbroeders al besloten dat het een middelmatig ding was, helemaal omdat het op EV-gebied nog maagdelijke Toyota de beginnersfout had gemaakt de eerste lichting niet met driefasenlader uit te rusten. Zo komen de misverstanden in de wereld die je er ook met krachtige make-overs moeilijk uit krijgt. Veel bZ4X’en kwam je hier dan ook niet tegen. De traditionele Toyota-rijder bleef zijn zuinige hybride trouw met het idee dat een benzineverbruik van 1 op 20 het milieu niet ernstiger zou schaden dan zo’n onwennig stekkerapparaat.
Dus tast Toyota ditmaal diep in de verleidingsbuidel met een garantie tot tien jaar of een miljoen kilometer op de batterij, waar de meeste partijen niet verder gaan dan 160.000 of 180.000 kilometer. Na de invoering van een tienjarige garantie op de auto’s zelf, zij het tot 200.000 kilometer, geeft Toyota daarmee een nieuwe boost aan het Zwitserlevengevoel van de aan zekerheid verslaafde merkgetrouwen.
Die kunnen weer rustig slapen. De verbeterde bZ4X is een heel goede auto. De verbruikscijfers vallen in vergelijking met de eerdere resultaten misschien tegen, de weersomstandigheden relativeren dat. Na 200 kilometer snelweg bij temperaturen onder nul en met stevige tegenwind met 49 procent acculading aankomen is voor een bijna twee ton wegende stekkercrossover knap. In de regio zie je op provinciale wegen bij temperaturen rond het vriespunt het verbruik al na twintig minuten rijden zakken naar 16,5 kWh. In de zomer zie ik hem de verbruiksgemiddelden van zijn voorganger ten minste evenaren.
De bZ4X heeft een tweede, minder tastbare kwaliteit die ik nog hoger aansla. Hij is moeders mooiste niet, zijn postuur is onerotisch bonkig, maar het is een rustgevende auto. Hij is royaal. In- en uitstappen gaat makkelijk. De bagageruimte is met 452 liter niet excessief, maar wel uitstekend toegankelijk en daardoor groter dan hij lijkt. Achterin zit je even fijn als op de royale voorstoelen en mocht je toch meer ruimte nodig hebben, dan zou je kunnen wachten op de later dit jaar te lanceren stationvariant.
Het infotainmentscherm had kleiner gemogen, maar de bediening is overzichtelijk en het dubbele oplaadplateau voor twee smartphones is tegenwoordig noblesse oblige.
Japan blijft Japan bij Toyota; alles op de juiste plaats, geen modieus geëxperimenteer met sfeerverlichting in 64 kleuren, zwart plastic overal – rust in de tent.
Of de gemiddelde muziekkeuze in deze auto om zo’n dikke basbox vraagt is een ander verhaal, maar voor de geluidskwaliteit is het fijn dat hij van JBL is.
Het enige bizarre detail aan de bZ4X zijn de enorme spoilerachtige uitsteeksels boven de achterruit.
Verder is hij ontzettend stil, duidelijk stiller dan de vorige bZ4X. De afwezigheid van sfeerverlichting in 64 kleuren levert Toyota twintig bonuspunten op. Van mij mag er nog veel meer postmoderne gizmo uit. Ik zou zo blij zijn met twee minidisplays ter grootte van een smartphone en een paar fysieke knoppen voor noodzakelijke dingen, verder niks. Eén display voor de snelheid- en batterij-indicator, één voor de projectie van je telefoonscherm, en een techniek die ervoor zorgt dat de smartphone na koppeling onbruikbaar is tijdens het rijden. Hoe moeilijk kan het zijn, en misschien zijn veel meer mensen net als ik helemaal klaar met die beeld- en lichtbombardementen op moderne dashboards.
Maar het is goed zo. Wat een heerlijk gezapige vredelievendheid verbreidt deze brave borst met zijn verrukkelijk lage topsnelheid van 160. Eindelijk rust!
Motor elektromotor
Vermogen 224 pk
Koppel 268,6 Nm
Aandrijving voor
Transmissie automaat
Topsnelheid 160 km/u
Acceleratie 0-100 0 – 100: 7,4 seconden
Verbruik gemiddeld 14 kWh/ 100 km (fabrieksopgave)
CO2-uitstoot 0 g/km
Energielabel A
Basisprijs € 39.995
Prijs testauto € 50.995