is filmrecensent en schrijft een column over hedendaagse beeldcultuur.
In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. Deze week: verbijstering bij de Bafta’s. En bij een patiënt met het syndroom van Gilles de la Tourette met een microfoon voor zijn neus.
Al dagen denk ik aan John Davidson. Aan hoe de activist voor het syndroom van Gilles de la Tourette wat nerveuzig over de rode loper voor de Bafta’s zal hebben gelopen. Davidson, kan ik me zo voorstellen, wordt niet vaak uitgenodigd voor dit soort prijsuitreikingen. Hij heeft namelijk last van tics; door zijn tourette kan hij uit het niets de gekste dingen roepen.
Maar hij is de man op wie de fictiefilm I Swear is gebaseerd, en de acteur die hem speelde was genomineerd. Dus hadden de filmmakers hem ook uitgenodigd. Af en toe iets roepen kon geen kwaad, hadden die ongetwijfeld gedacht. Het zou misschien juist goed zijn. De presentator zou benadrukken dat de opmerkingen veroorzaakt worden door het syndroom. Het zou begrip en acceptatie zelfs kunnen bevorderen.
‘Shut the fuck up!’, schreeuwde Davidson bij de openingsspeech. ‘Pedofiel’ naar Alan Cumming, die een grapje maakte over beertje Paddington. En toen stapten acteurs Michael B. Jordan en Delroy Lindo het podium op en schreeuwde hij het n-woord.
Ik denk ook veel aan Jordan en Lindo. Sinners, de gelaagde vampierfilm waarin zij spelen, gaat expliciet over discriminatie en racisme en brak met zestien Oscarnominaties alle records. Die erkenning zou ze het gevoel moeten geven dat ze hun plek op zo’n podium niet meer hoeven te bevechten. En dan stappen ze erop en krijgen ze het n-woord naar hun hoofd geslingerd – in een positie waarin ze ook gedwongen zijn het te verdragen.
Kan niet erger? Toch wel. De BBC, die de prijsuitreiking twee uur later uitzond, had de opmerking niet weggeknipt – maar een ‘Free Palestine!’ wel. De onhandige excuses die volgden maakten het alleen maar pijnlijker. Onder anderen Jamie Foxx beschuldigde Davidson ervan een verkapte racist te zijn. Onterecht, deze tics laten je namelijk juist hardop datgene zeggen waarvan je wéét dat het echt niet kan. Juist daarom, vond een Bafta-lid, had de organisatie hierop bedacht moeten zijn. Hij stapte op uit protest, omdat makers van kleur volgens hem onvoldoende waren beschermd.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Sommigen suggereerden dat Davidson in een geluiddichte box had moeten zitten. Anderen noemden dát weer discriminatie. Davidson zelf zei dat hij zich doodschaamde en zich al had verwonderd over de microfoon die vlak bij zijn hoofd hing. De BBC verklaarde dat het woord niet was verwijderd omdat de editors vanuit een truck werkten en het niet hadden gehoord. Raar, vond de producent van Sinners, die het incident meteen had aangekaart. De BBC beloofde een diepgaand onderzoek.
Wie had er het meest gefaald? Hoe dan ook: voor Davidson, Jordan en Lindo was het een afschuwelijk moment. De zoektocht naar een schuldige maakt het op geen enkele manier beter.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant