Een hinnik klinkt als één geluid, maar een paard doet daarbij twee dingen tegelijk: zingen en fluiten. Onderzoekers hebben nu ontdekt hoe paarden dat doen. Met die kennis hopen ze meer te leren over het ontstaan van de diversiteit aan dierengeluiden.
Het gehinnik van paarden bevat tegelijk lage en hoge tonen. Dat is uitzonderlijk, schrijven onderzoekers maandag in het vakblad Current Biology. Over het algemeen hebben grote dieren ook grote stembanden. Volgens die regel zouden paarden dus alleen lage tonen moeten produceren, zoals koeien.
Ook het produceren van twee tonen op één ademteug is bijzonder. Binnen hun familie zijn paarden daarin uniek. Naasten verwanten, zoals ezels of zebra’s, doen dit niet. Andere zoogdieren, vogels en amfibieën kennen het trucje wel. Uit eerder onderzoek van dezelfde onderzoekers blijkt dat dieren zo meer informatie kunnen delen.
Wetenschappers van onder meer de Universiteit van Kopenhagen probeerden op meerdere manieren te achterhalen hoe paarden hinniken. Zo lieten ze lucht langs stembanden van overleden paarden stromen en maakten ze CT-scans van het strottenhoofd. Ook keken ze met een camera naar de stembanden van levende paarden terwijl ze hinnikten.
Onderzoeker Elodie Mandel-Briefer schrijft per e-mail: ‘Paarden gebruiken hun stembanden om een lage toon te maken, zoals mensen of andere zoogdieren ook stemgeluid produceren. Boven de stembanden zit kraakbeen, wat het paard kan samenknijpen. Daardoor ontstaat een kleine opening, waardoor er een hoog fluitje klinkt. Hetzelfde principe gebruiken wij met onze lippen om te fluiten.’
Yteke Elte, universitair docent diergeneeskunde aan de Universiteit Utrecht en paardendierenarts, spreekt van een interessant onderzoek. ‘Het zou goed kunnen dat paarden via twee tonen communiceren.’
Hinniken doen paarden volgens Elte vooral om afstanden te overbruggen, om de kudde te waarschuwen of als groet. ‘Als je met een ander paard de stal komt inlopen, bijvoorbeeld.’
Paarden communiceren met gehinnik, is haar ervaring. ‘Dat merken we ook in de kliniek. Als we een merrie en haar veulen bijvoorbeeld tijdelijk moeten scheiden, gaan ze heel hard schreeuwen. Als we ze dan weer bij elkaar brengen, hoor je een zacht gehinnik en dan is alles weer goed.’
Toch wijst ze erop dat paarden doorgaans stille dieren zijn. Het letten op lichaamstaal is nog belangrijker bij haar werk als dierenarts. ‘Paarden zijn prooidieren. Ze maken daardoor niet zoveel geluid om vooral niet op te vallen bij roofdieren. Communicatie gebeurt dus vooral via lichaamstaal. ‘Als ze hun oren plat in hun nek hebben, kan dat bijvoorbeeld een waarschuwing zijn.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant