is wetenschapsredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over natuur en biodiversiteit.
Een hond is een gedomesticeerde wolf, maar veel mensen lijken de oorsprong van hun lieve Teddy of Luna te verdringen.
Houden hondenmensen wel van dieren? Ik – opgegroeid met twee Sint Bernhardhonden die aanvankelijk groter waren dan ikzelf – geloof dat het kan, maar van sommige hondeneigenaren is het maar de vraag.
Deze week inventariseerden wetenschappers van de Universiteit van Cambridge welke hondenrassen het meeste last hebben van ademhalingsproblemen door hun te korte en platte neus en schedel. Naast de bekende mopshondjes, Franse en andere bulldogs hebben de pekinees en de Japanse spaniël (ook wel ‘chin’) het meeste last van boas, het fenomeen dat leidt tot piepende ademhaling, ademhalingsmoeilijkheden en inspanningsintolerantie. Van die twee soorten had respectievelijk slechts 11 en 17,4 procent geen problemen. Ze worden gevolgd door de kingcharlesspaniël, de shih tzu en de bostonterriër, en nog een aantal kortsnuiten.
Een hond is een gedomesticeerde wolf. Veel mensen lijken de oorsprong van hun lieve Teddy of Luna te verdringen. Ook daarom is het zo ironisch dat boze hondenbezitters afgelopen jaar op een aantal plaatsen demonstreerden tegen de wolf en maatregelen tegen het loslopen van honden in wolvengebied. Dat zo’n verbod op loslopende honden ook (of: vooral) in het belang van hun hond is, tekent het verdwaasde brein van sommige hondenbezitters.
Door eeuwenlang doorfokken op afwijkingen kregen we van die wolf onder meer de Deense dog en de teckel; fascinerende variaties dankzij de genetica, maar ook mislukkelingen. De chihuahua bijvoorbeeld is een misbaksel. Een modeaccessoire voor in het Gucci-tasje. En het levende bewijs van hoe de moderne mens natuur het liefste ziet: gekneed en geknutseld. Graag keurig aan een lijntje, met een regenjasje erom.
In Nederland geldt een fokverbod op kortsnuitige honden. Althans: ze moeten aan voorwaarden van de NVWA voldoen: een ‘normaal ademgeluid in rust’, open neusopeningen, er mag geen oogwit zichtbaar zijn en de snuit mag niet korter zijn dan de helft van de schedellengte.
In deze rubriek geeft Jean-Pierre Geelen, natuurredacteur van de Volkskrant, zijn persoonlijke commentaar op opmerkelijke confrontaties tussen mens en natuur.
Fokverbod of niet: op Marktplaats worden gewoon pups en dekreutjes van de ergste soorten aangeboden. Een pekineesje doet algauw 650 euro. Afgelopen woensdag: twee Japanse chin-pups (‘mét FCI-stamboom!’) voor het zachte prijsje van 2.350 euro per stuk.
Op websites heet de pekinees liefkozend een ‘snurkende charmeur’ (‘Het lijkt soms alsof er een miniatuurvarkentje naast je slaapt’). Een ‘ademhappende astmapatiënt’ zou de koersen op de hondenmarkt maar verstoren.
Intussen leren we steeds meer over de hond. De laatste wetenschappelijke inzichten: denk niet dat uw hond de zin ‘Pak de bal’ verstaat. Oostenrijkse wetenschappers vonden uit dat het de kwispelende Takkie veel meer gaat om de interactie met zijn baas dan om het voorwerp, dat hij zelden op naam kan onderscheiden van andere speeltjes.
Obese honden hebben eerder last van hoge oogdruk en verhoogde kans op glaucoom, visten Israëlische onderzoekers onlangs uit. Honden (en katten) zijn in Frankrijk belangrijke verspreiders van een invasieve platwormsoort, ontdekten wetenschappers.
Op eigen bodem deponeert onze Bello, samen met zijn 1,8 miljoen soortgenoten, karrevrachten poep en pis. ‘Per dag komen hier twee kruiwagens met mest en vier kruiwagens met urine terecht’, zei een boswachter van het Ulvenhoutse bos onlangs. Het gebied is nu afgesloten voor honden; zeldzame plantjes lijden onder de overdaad aan stikstof.
Bello doet natuurlijk nooit wat, maar in 2019 belandden wel zeventienhonderd slachtoffers bij de spoedeisende hulp na een bijtincident met honden. (Recentere cijfers ontbreken).
De mens heeft een monster gebaard: de probleemhond. Om benauwd van te worden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns