Bij sommige conflicten staat onverschilligheid gelijk aan steun voor de agressor. De oorlog in Oekraïne is daar een van. Omdat een aantal westerse sportbonden zich, in de woorden van verslaggevers Tom Vennink en Mark Misérus, ‘hebben laten overvallen door een Russische diplomatieke operatie op het hoogste niveau en door de wegebbende aandacht voor de oorlog tegen Oekraïne’, wemelt het over twee weken in Italië van de Russische vlaggen.
Dinsdag werd namelijk bekend dat zowel de Russen als de Belarussen weer onder eigen vlag mogen meedoen aan de Paralympische Spelen. De officiële reden is dat sport ‘een neutrale plek moet blijven waar iedere atleet vrij kan deelnemen, zonder te worden gehinderd door de politiek of verdeeldheid binnen hun regering’. Maar de daadwerkelijke reden is een intensieve lobbycampagne van Vladimir Poetin himself, die het blijkbaar zo vervelend vindt dat zijn land is uitgesloten van internationale sporttoernooien, dat hij inmiddels alles op alles zet om dat ongedaan te maken.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Poetin houdt van sport, omdat je een sportwedstrijd, in tegenstelling tot een oorlog, wel gewoon kunt winnen als je het spel maar smerig genoeg speelt. Kijk maar naar het ingenieuze dopingsysteem dat de Russen optuigden voor de Winterspelen van 2014 in Sotsji. Of sla het uitmuntende boek Russische Spelen van Rolf Bos er nog eens op na, over de Spelen van Moskou in 1980. Daarin staat uitgebreid beschreven hoe Rusland de internationale sport al decennialang verkracht voor propagandadoeleinden. Excessief dopinggebruik, omgekochte juryleden, vergiftigd voedsel van de tegenstanders, het maakt ze allemaal geen reet uit want Russische sport is nu eenmaal politiek en dus vernachelt de Russische politiek de sport.
Voor paralympische sporten geldt dat in extremis, aangezien Poetin zijn uitingen daarover al jaren retorisch verknoopt met de slachtpartij in Oekraïne. Vorig jaar gaf hij bijvoorbeeld de opdracht om gewond geraakte militairen actief klaar te stomen voor de Paralympische Spelen, want zij zijn immers ‘helden van het vaderland’, ‘echte patriotten’ en Ruslands ‘nieuwe elite’.
Een dag na de aankondiging dat Russische sporters straks welkom zijn in Italië, besloot de Oekraïense regering de Paralympische Spelen te boycotten. Sporters mogen wel afreizen naar Italië, maar regeringsvertegenwoordigers blijven ver weg van iedere openingsceremonie waar Russische oorlogspropaganda welig mag tieren.
Nederland zou dat voorbeeld moeten volgen, want sport is nu eenmaal politiek en die politiek draait in Rusland al jaren om een tirannieke despoot die steelt, slacht, terroriseert en kinderen rooft, hele dorpen standrechtelijk laat executeren, liegt, onderdrukt, moordt, manipuleert, vergiftigt en daar bovendien nooit mee ophoudt, omdat hij simpelweg kwaadaardig is, en machtswellustig, wat een levensgevaarlijke combinatie is gebleken.
‘Wat hoop je dat lezers uiteindelijk meenemen uit je boek over de noodzaak van solidariteit met Oekraïne?’, vroeg interviewer Hassan Bahara in de woensdagkrant aan schrijver Maurits Chabot, die net een boek had gepubliceerd over het Oekraïense verzet; ‘heel normale mensen – timmermannen, taxichauffeurs, schrijvers – die, aan de rand van ons continent, nu de grens van onze democratie bewaken’.
Chabots antwoord: ‘Ik hoop misschien vooral dat mensen niet in lethargie vervallen. Bij grote geopolitieke conflicten dacht ik dat je als individu machteloos bent, maar dat is niet waar.’
Dat klopt. Sterker nog: bij sommige conflicten staat onverschilligheid gelijk aan steun voor de agressor. En de oorlog in Oekraïne is daar een van. Daarom zou het een absolute schande zijn als Nederland komende Paralympische Spelen regeringsvertegenwoordigers naar Italië stuurt. En niemand daar vervolgens woest om wordt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant