Na een onthulling van de Volkskrant dat D66-Kamerlid Nathalie van Berkel jarenlang een verkeerde voorstelling van zaken heeft gegeven over haar studie, heeft zij maandag haar kandidatuur om de nieuwe staatssecretaris van Financiën te worden, ingetrokken. Lezers reageren.
Goed werk van de redactie van de Volkskrant. Van Berkels cv rammelde aan alle kanten en door volhardend te zijn is er nu duidelijkheid en klopt het weer op papier. Maar bij mij wringt het. Een geschikte kandidaat met veel bestuurlijke ervaring en die ook gemotiveerd aan een uitdagende baan wilde beginnen, is gecanceld. Tja, ze trekt zelf haar kandidatuur in, maar zeg nou zelf. Als er zoveel ophef over je ontstaat, kan je niet anders. Het lijkt te passen binnen de cancelmaatschappij waarin we leven.
Inge van Wolferen, Tolkamer
Citaat uit de verklaring van Nathalie van Berkel: ‘De discussie die is ontstaan over mijn opleidingsverleden leidt af van de opgave waar dit kabinet voor staat’. Volgens mij zit het zo Nathalie: ‘Door mijn gesjoemel met mijn cv ben ik geen betrouwbaar persoon voor de opgave waar dit kabinet voor staat’.
Herman Schreurs, Hasselt
Er zijn in Nederland veel mensen die keihard hebben gewerkt om een bepaalde studie te voltooien om een felbegeerde maatschappelijke positie te kunnen bereiken, stapelaars soms. Mensen die in hun werkzame leven goed presteren, maar altijd bang blijven. Ooit zullen ze erachter komen dat ik eigenlijk niks kan, het zogeheten imposter syndrome.
Fijn dat de Volkskrant een onderzoek heeft gedaan naar het cv van mevrouw Van Berkel. Het gaat echter niet om dat cv op zich. Van Berkel heeft lange tijd een gezaghebbende functie vervuld bij het UWV en is daar ook voor betaald. Kennelijk kon ze goed toneelspelen. Ook nu stond ze weer op het punt een gezaghebbende functie te gaan uitoefenen.
De pijn zit niet zozeer in dat stukje papier dat ze cv noemen. Het kwalijke is de leugenachtigheid omtrent de presentatie van haar kennis en kunde. Haar opstelling is beledigend voor alle mensen die met veel moeite wel hun diploma hebben gehaald. ‘Naar eer en geweten’ is volstrekte lariekoek. Van Berkel heeft zich welbewust schuldig gemaakt aan oplichting. ‘In mijn optiek is er niets recht te zetten dat ik rechten en bestuurskunde heb gestudeerd’.
Een jaar propedeuse op hbo-niveau bij bestuurskunde betekent echter dat zij géén ‘rechten en bestuurskunde’ heeft gestudeerd. Dat ze meent dat ze kan beweren dat dat wel zo is, is een gotspe. Het is niet alleen zo dat ze geen opleiding heeft afgemaakt. Ze heeft nauwelijks iets gepresteerd.
Ook verslik ik mij in de achteloosheid waarmee de nieuwe regering vervolgens doet alsof het allemaal al bekend was, dus ach, niet zo erg. Waarom niet ruiterlijk zeggen: wij hebben ons iets op de mouw laten spelden. Wij hebben dat niet gecontroleerd en dat rekenen wij onszelf aan. De huidige draaikonterij is een valse start voor dit kabinet.
Irene Apperloo, Twello
Het is inmiddels (terecht) een bekend thema. De zogenaamde diploma-democratie helpt niet in het versterken van onze democratie. We hebben naast theoretisch-geschoolden absoluut ook praktisch-geschoolden nodig in de vertegenwoordiging van onze parlementaire democratie.
Wat zou het fantastisch zijn geweest wanneer we iemand, die een succesvolle carrière heeft in bestuurlijk Nederland, maar zonder de geijkte academische papieren, een belangrijke rol hadden kunnen geven binnen het politiek democratische bestel. Bijvoorbeeld als staatssecretaris.
Dit is een zeer gemiste kans voor D66, Rob Jetten en Nathalie van Berkel. Het had een prachtig voorbeeld kunnen zijn voor al die praktisch-geschoolden. Dus nee, niet de afwezigheid van een academische titel is de diskwalificatie. Er moeilijk over doen en erover draaien en liegen is dat wel.
Jammer dat ze nu zelf de conclusie heeft kunnen trekken. Ze had dit veel eerder in haar carrière als ‘sterktebod’ kunnen uitbuiten, ten faveure van haarzelf en vele anderen.
Jacqueline Duurland Poelen, Heerewaarden
Complimenten voor het journalistieke werk rond mevrouw Van Berkel. Maar dit is slechts een begin, toch? Wellicht aardig om nu via een goed tooltje de LinkedIn-profielwijzigingen van alle andere toekomstige kabinetsleden en huidige Kamerleden te tracken. Er zal wel wat paniek uitbreken, waarbij een ‘minor Universiteit Rome’ even snel omgezet wordt naar een ‘studiereis Rome’.
Gabor van Haren, De Meern
Met ergernis las ik zojuist de triomfantelijke kop ‘Nathalie van Berkel (D66) ziet haar droom als staatssecretaris sneuvelen na gesjoemel met haar cv’ en het bijbehorende artikel op de website van de Volkskrant. Na het ‘scriptieschandaal’ van Vicky Maeijer (PVV) is het op redacties tegenwoordig blijkbaar vast corvee om de cv’s van iedere aanstaand bestuurder compleet door te lichten en na te bellen.
In het stuk zelf worden de termen ‘LinkedIn’ en cv overigens door elkaar gebruikt, waardoor niet duidelijk is wat Van Berkel nou precies actief als cv heeft ingediend bij sollicitaties (als we dan toch aan het muggenziften zijn). Dit soort ‘backgroundchecks’ zijn een motie van wantrouwen en rieken naar sensatiezoekerij.
Van Berkel was hoogstwaarschijnlijk een kundig bestuurder geweest, gewoon op basis van haar werkervaring. Een carrière die nu in de knop gebroken is, want Van Berkel kan het nu wel schudden in Den Haag, dat is duidelijk (mede dankzij D66 en Rob Jetten, die hun collega als een baksteen laten vallen). Een persoonlijk drama waarmee niemand iets mee op is geschoten.
Nee, liegen op je cv mag niet, en ja, Van Berkel had dit beter kunnen aanpakken door gewoon open kaart te spelen. Maar staan de persoonlijke gevolgen van deze gang van zaken in verhouding tot de ernst van het ‘delict’? Absoluut niet. En met zelfgenoegzame koppen juichen dat je iemand succesvol pootje hebt gehaakt is de Volkskrant onwaardig.
Lennart Brans, Diemen
Nathalie van Berkel verlaat met de staart tussen de benen het Binnenhof nadat ze betrapt is op het falsificeren van haar cv. Als arts binnen de bedrijfsgeneeskunde spreek ik regelmatig mensen die tegen een papieren plafond aanlopen. Dat is vaak informeel door vage beoordelingen en onduidelijke afwijzingen voor promoties. Soms is dit zelfs gewoon beleid. De ‘hogere’ (lees: ‘beter betaalde’) functies zijn dan in beginsel al alleen beschikbaar voor universitair geschoolden. Denk aan defensie of de grotere internationale bedrijven.
Natuurlijk had mevrouw Van Berkel haar cv niet moeten opplussen. Toch is dit slechts een symptoom van een breder probleem: waar komt onze hyperfocus op het papiertje vandaan? Zolang we kinderen op hun 12de sorteren in opleidingshokken en we mensen met letterlijk tientallen jaren ervaring nog beoordelen op hun oorspronkelijke diploma, gaat dit blijven gebeuren. En nee, de oplossing is niet jonge ouders in hun avonduren te laten zweten op een duur betaalde extra opleiding om in godsnaam maar dat academische niveau aan te tonen.
De lat voor het landsbestuur moet hoog liggen, maar de stok waarmee je springt zou niet alleen moeten bestaan uit de resultaten van de toetsen die je als puber haalde.
Jelle Zwaag, Nijmegen
Wat een slap excuus en verweer van staatssecretaris voor geen dag Nathalie van Berkel. Ze had niet de intentie om een onjuiste voorstelling van zaken te geven aangaande haar cv. Ze paste het daarom, na onderzoek van de Volkskrant, drie keer aan, alleen niet naar waarheid.
Vervolgens de grootste dooddoener van alle excuses: het spijt haar dat het beeld is ontstaan, bla, bla, bla. Dus het spijt haar niet dat ze gesjoemeld heeft. Geen enkele zelfreflectie. Dat ze geen staatssecretaris mag worden is terecht, dat ze Tweede Kamerlid blijft is op zijn minst discutabel.
Frans Leliveld, Amsterdam
D66, de partij van onderwijs, maar hopelijk na dit gebeuren ook van boven wijs.
Arjan de Roon, Elst
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant