Wat Jens van ‘t Wout kan, kan Xandra Velzeboer ook. De olympisch kampioen op de 500 meter gaat op de 1.000 meter op herhaling en wint afgetekend.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek en roeien.
Als Xandra Velzeboer vlak voor de 1.000 meterfinale wordt voorgesteld, roert het in overtal aanwezige Nederlandse publiek zich. In hun gejuich klinkt de hoop dat de Nederlandse kan herhalen wat Jens van ’t Wout deed. Dat zij ook voor de tweede keer kan scoren en na haar titel op de 500 meter nogmaals goud kan pakken. Anderhalve minuut later klinkt het gebrul nog luider, want ze doet het.
De 1.000 meter is niet Velzeboers sterkste onderdeel. Dat is de 500 meter, waarop ze afgelopen donderdag iedereen haar wil op legde. De kilometer is veel meer een onderdeel waarin wachten, loeren op een kans belangrijk is. Niet alleen de pure snelheid die Velzeboer zo bijzonder maakt.
Als ze in vorm is, dan kan ze het wel. Toen ze in 2023 wereldkampioen werd op de 500 meter was ze ook de beste op de 1.000 meter. En dat ze in vorm is, daar twijfelde al helemaal niemand meer over in Milaan.
De favoriet was Courtney Sarault. De Canadees won afgelopen winter drie van de vier World Tours over 1.000 meter. De enige keer dat zij niet de beste was, werd ze tweede. Het beste resultaat van Velzeboer in die mondiale wedstrijdreeks? Derde.
Als het startschot maandagmiddag klinkt, neemt Velzeboer de derde positie in het pelotonnetje van vijf in. Ze weet dat ze niet onmiddellijk de kop hoeft te nemen. Maar ze wil wel opschuiven; de eerste positie biedt meer zekerheid. Net voor haar rijdt Arianna Fontana, die meer olympische medailles heeft dan ze kan tellen. De Italiaanse is klein en soepel in haar bewegingen, maar voor degene die achter haar rijdt kan ze ondoordringbaar zijn als een kluisdeur.
Maar Velzeboer kraakt de code, schuift Fontana voorbij en met drie ronden op het bord schuift ze ook Sarault voorbij. Het is een startschot voor een vierspersoonsshuffle waarin niet alleen Velzeboer, Sarault en Fontana hun rol spelen, maar ook Kim Gil-li ineens de koppositie weet te vinden. Het duurt slechts een paar tellen voordat Velzeboer de Koreaanse weer passeert. En dan is het al duidelijk: niemand gaat haar nog bedreigen. Sarault troost zich met het zilver, Kim met brons.
Ze heeft gedaan waar het publiek op hoopte. Ze herhaalt de stunt, voegt een gouden medaille toe aan wat nu al verreweg het succesvolste olympisch shorttracktoernooi voor Nederland is. Ze volgt Suzanne Schulting op, die op shorttrackschaatsen deze Winterspelen individueel alleen op de 1.500 meter uitkomt.
Schulting heeft twee olympische gouden medailles thuis, behaald op individuele afstanden. Tweemaal won ze de 1.000 meter, in 2018 en in 2022. Maar een dubbele zege op één toernooi, dat deed zelfs Schulting nooit. Velzeboer is de trefzekerste vrouw in de Nederlandse shorttrackgeschiedenis. En het hoeft nog niet voorbij te zijn. Ze heeft, naast de vrouwenaflossingswedstrijd, nog een individuele kans: de 1.500 meter van vrijdag.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant