Defensie-expert Ko Colijn voorziet Nederlanders al vijftig jaar van duiding bij gewapende conflicten. Dit keer bespreekt hij de meedogenloze manieren waarop de Russische president Vladimir Poetin zijn troepen in Oekraïne blijft aanvullen.
Oekraïne lukt het nauwelijks verse militairen voor aan het front te werven. Dat is een probleem, maar wel een probleem waar berichten over naar de buitenwereld sijpelen. Rusland heeft hetzelfde probleem, maar de Russische pers zwijgt over de lokkertjes, listen en valse beloften waarmee rekruten worden verleid.
Met maandelijkse verliezen van meer dan 40.000 militairen is een baantje als Russische frontsoldaat niet populair. Bijna elke nieuwe (en amper getrainde) rekruut dient om een uitgeschakelde collega die in Oekraïne vocht te vervangen.
De Oekraïense president Volodymyr Zelensky ziet het aantal gedode Russische militairen per maand nog wel verdubbelen. Omgekeerd verwacht Poetin hetzelfde van Oekraïense militairen, dus het is voor beide landen een race tegen de klok.
De nieuwe aanwas komt vooral uit de Russische buitengebieden. De elite in Moskou en Sint Petersburg waant zich veilig. De kans dat een rekruut uit Boerjatië, Dagestan of Tuva sneuvelt in Oekraïne is 25 keer groter dan iemand uit Moskou. Maar een waaghals uit de hoofdstad kan ook een poging wagen, een militair "in dienst van het vaderland" verdient vijf keer zoveel als iemand met een gewone baan.
Het rouwende thuisfront van gesneuvelden heeft recht op een eremedaille en een bedrag van omgerekend zo'n 170.000 euro. Maar het komt natuurlijk voor dat de Russische administratie opzettelijk treuzelt, of weigert een dode militair te erkennen en de familie het eindeloos met het label "vermist" moet doen. Er gaan ook verhalen rond over vrouwen die drie keer trouwen zodat ze evenzoveel doodspremies kunnen opstrijken.
Veel Russische stedelingen ontvluchtten in de begindagen van de oorlog al hun land. Dat leidde in enkele bedrijfstakken tot ernstige personeelstekorten. Bedrijven schreeuwden ineens om IT'ers, maar die zaten massaal in Kazachstan en Turkije.
Ook het leger kreeg snel met tekorten te maken, waar verschillende oplossingen voor werden geprobeerd. Zo worden gewonde militairen vroegtijdig teruggestuurd naar het front. Toen de normale werving niet genoeg opleverde, werden moordenaars en andere gevangenen in ruil voor vrijlating geronseld en vervolgens gedwongen te vechten aan het front. Uit gegevens van Frontintelligence blijkt dat de gemiddelde premie sinds 2022 is verdrievoudigd.
Alleen Tsjetsjenië waagde het te protesteren. Ook weer niet te hard, want de bazen uit Moskou waren streng en hardvochtig. Vermoedelijk vonden zo'n 450 Tsjetsjenen de dood in Oekraïne. De "vrijwilligers" uit die Russische deelrepubliek hebben nu gedeeltelijk de rol van de in ongenade gevallen Wagner-huurlingen overgenomen.
Het is met die werving dus een soort vijftrapsraket: lokpremies, buitengewesten, criminelen, gewonde militairen terugsturen naar het front en een blik vrijwilligers of huurlingen opentrekken. Zodra Poetin overgaat tot massamobilisatie, zou verzet kunnen uitbreken in heel Rusland. Dat doet hij dus niet. Hij verkiest zolang mogelijk selectieve werving. Ondertussen zijn nog een zesde en zevende trap bij gekomen: bevriende buitenlanders en willekeurige buitenlanders.
In het najaar van 2024 verschenen Noord-Koreanen op het strijdtoneel. Niet heel lang, want Poetin gebruikte ze als kanonnenvoer. In de grensregio Kursk, waar Oekraïne een bescheiden tegenaanval opzette, waren de Noord-Koreanen eerder een blok aan het been dan behulpzaam.
Inmiddels vergaat het hen wat beter, na het nodige geklaag en een iets betere voorbereiding. De meeste bronnen zeggen dat het om twaalfduizend militairen gaat. Poetin had liever 155 millimetergranaten uit Pyongyang ontvangen dan militairen. Het was altijd al een opmerkelijke ruil: Kim Jong-un kreeg er alleen een paar kerngeheimen voor terug.
Belarussen vechten officieel niet mee, maar als bondgenoot van Rusland verlengen ze wel het noordelijke front. Oekraïense steden als Kyiv en Kharkiv liggen vanuit Belarus binnen schootsafstand. Ook staan er Russische atoomwapens in Belarus opgesteld. China vecht net als Belarus officieel niet mee, maar steunt de Russen wel door wapens te sturen en olie te kopen. Verder dan een 'advies' aan Poetin om geen atoomwapens in te zetten zijn de Chinezen nog niet gegaan.
Cuba ontkende verontwaardigd berichten dat er in de loop van 2025 al een paar duizend vrijwilligers meevochten. Maar eind 2025 ging toch nieuwe informatie rond dat nog eens 20.000 tot 25.000 Cubanen gingen meestrijden met de Russen, ongetwijfeld gelokt door een ongekend maandsalaris van zo'n 17.000 euro.
Voor Poetin is uiteindelijk iedereen welkom. In november stelde Oekraïne dat er minstens veertienhonderd militairen uit 36 Afrikaanse landen meevochten met Rusland. Het verhaal gaat dat deze 'vrijwilligers' goedbetaald werk in een Russische shampoofabriek was beloofd, om vervolgens bij aankomst direct naar het slagveld vervoerd te worden. Uiteindelijk kent Poetin geen grenzen en vult hij op deze manier zijn gelederen aan.
Source: Nu.nl algemeen