Een Thaise vader en moeder hebben het brein van hun dochtertje laten invriezen, in de hoop dat ze in de verre toekomst weer tot leven kan komen. De tweejarige Matheryn "Einz" Naovaratpong overleed in januari 2015 aan een zeldzame en zeer agressieve vorm van hersenkanker. Ze was net twee geworden toen artsen de diagnose stelden. In de maanden daarna onderging ze tien operaties, twaalf chemokuren en twintig bestralingen, maar niets kon de ziekte stoppen.
In de laatste fase van haar leven lag Einz vrijwel alleen nog in één kamer aan een infuus, terwijl haar ouders, Sahatorn en Nareerat, moesten accepteren dat hun dochtertje het niet zou redden. Kort voor haar derde verjaardag stierf ze thuis, omringd door familie. De ouders, beiden medisch ingenieur, hadden toen al besloten haar hoofd en brein cryogeen te laten invriezen. Daarmee is Einz het jongste persoon ter wereld waarvan de hersenen op deze manier zijn bewaard, in de hoop dat toekomstige wetenschap haar ooit een nieuw lichaam kan geven.
Het brein van Einz ligt nu opgeslagen bij het cryonisch instituut Alcor in de Amerikaanse staat Arizona, bij een temperatuur van min 196 graden Celsius. Direct na het vaststellen van haar overlijden koelde een speciaal team uit de VS haar lichaam snel af en verving het bloed door antivriesvloeistoffen, zodat bevriezing mogelijk was met zo min mogelijk schade aan het weefsel. In Arizona verwijderden specialisten vervolgens haar brein, dat daar nu in vloeibare stikstof ligt opgeslagen.
De keuze van het gezin is vastgelegd in de documentaire "Hope Frozen" uit 2019, gemaakt door regisseur Pailin Wedel. Daarin vertelt vader Sahatorn hoe hij als boeddhist worstelde met het idee, maar zich tegelijk vastklampte aan de kleine kans die hij zag in de wetenschap. Hij wijst erop dat al hun kinderen door ivf zijn verwekt, en dat technologie voor hen dus al eerder het verschil maakte tussen leven en geen leven. De ouders willen later zelf ook worden ingevroren, al beseffen ze dat de kans klein is dat ze hun dochter ooit nog terugzien. Toch houden ze vast aan die hoop, terwijl ze nog steeds rouwen en zeggen dat ze elke dag aan haar denken.
Source: Fok frontpage