Autotest Voilà, lonkt Renault, die nieuwe hybride Clio is geknipt voor jou. Hij is aantrekkelijk, ondervindt Bas van Putten, zeker nu zich in stekkerland een stille ramp voltrekt, maar of je hem moet nemen is een tweede.
De styling van het front is geen vooruitgang. Het vele zwart van de twee grilles maakt de Clio tot een wat plomp ogende verschijning.
En ik maar denken dat het goed ging met de stekkerauto. Njet. Afgelopen maand daalde het aantal verkochte nieuwe EV’s met 35,4 procent ten opzichte van januari 2025, terwijl het marktaandeel voor hybrides met 18,4 procent groeide. De hybride had afgelopen maand 62 procent marktaandeel, volledig elektrisch 25,3 procent. Benauwende cijfers. De consument trapt op de transitierem en kiest reactionair voor het gemak van benzine met een scheut elektrisch. Lichtpunt: elektrische occasions verkopen juist beter. Intussen vertragen hybrides de elektrificatie, terwijl in Noorwegen al bijna alle nieuwe auto’s elektrisch zijn.
Waarom dat hier niet lukt, in een kleiner en door zijn hogere temperaturen voor elektrisch rijden veel geschikter land? De subsidiestop en de gemakzucht. Deze treiterwinter was niet heel genegen om dat tij te keren. Lange ritten in mijn eigen stekkerautootje werden zorgelijk. Het stroomverbruik stijgt bij koud weer zeker bij tegenwind enorm, de actieradius keldert met 30 procent en de laadsnelheden bij de snellader dalen mee, zeker als naast jou aan dezelfde zuil nog een auto laadt. Dan wordt het dringen bij de Fastned-stations, waar ik afgelopen weken letterlijk in de rij stond voor een laadplek, en ik bovendien een eeuwigheid moest wachten voor mijn doorgaans vlot ladende auto weer reiswaardig was. Verder rijzen de stroomtarieven de pan uit. Terwijl half Nederland mokt over benzineprijzen, speelt zich in stekkerland een stille ramp af. Bij voorheen goedkope AC-laders aan de straat signaleer ik snellaadtarieven: wat vijf jaar geleden 30 cent per kWh was is nu 76. Als die pijn rondgaat is het snel bekeken voor EV’s.
In dat gat springt Renault met hybride-aandrijving van Horse Powertrain, joint-venture van het merk met het Chinese Geely. Onder de motorkap werkt een turboloze viercilinder benzinemotor met een voor deze tijd astronomische cilinderinhoud van 1.789 cc samen met twee elektromotoren en een hoorbaar complex werkend totaal van acht versnellingen. Bij het intrappen van het gaspedaal voel je de aandrijflijn eerst even nadenken over de meest voordelige versnellingsoptie en motorencombinatie. Over de uitkomst heb je als bestuurder geen mandaat en dat voelt ongemakkelijk. Anderzijds rijdt de Clio in en rond de stad best vaak elektrisch en is hij met 1 op 25 ontzettend zuinig.
Voilà, lonkt Renault, die nieuwe Clio is geknipt voor jou. Tanken en gáán, amigo. Niet morren over 92 gram CO2-uitstoot per kilometer, door onze superslimme hybride-architectuur verbruik je toch haast niks. Hoor je je Clio al vorstelijk selfsupporting langs zo’n misselijke Fastned-file zoemen? Jij komt zonder laadstress 740 kilometer verder, belooft het fraaie digitale dashboard. En kijk die kleine eens sportief zijn met zijn gewelddadig uitgesneden lichtpartijen en tribale wielen!
Renault vindt het design polariserend. Dat zie ik niet zo. Het Renault-achtige evenmin. De zeskantige neus met de uitstulpende grille, waaraan als een onderkin een tweede, bredere grille met iets te monumentaal verlichte hoeken is gehangen, doet eerder aan kleine Mazda’s denken, zoals de leuke zeshoekige achterlichten herinneren aan hallucinante designexperimenten achterop Lamborghini’s en Corvettes. Maar Renault heeft er weer helemaal zin in en de Renault-slogans gaan voor mijn influencerlipstickrode testauto door het dak. Love Redesigned, de bullshitmarketing is schateren. Achterin vergaat de lach je. Opnieuw is een fysiek gegroeid model niet ruimer geworden. Ruim zes centimeter langer werd de Clio en je knieën achterin merken er niets van. Bijzonder: de voor deze klasse geweldige bagageruimte van 390 liter is voorbehouden aan het basismodel. In de 2.000 euro duurdere hybride blijven er 300 van over. Betaal je meer voor minder, heel speciaal. Verder is de te hoog geplaatste, idioot geknikte stuurpook aan een stuurkolom vol stengels een bescheiden ramp.
De boordcomputer op het hoofddisplay achter het stuur geeft een actieradius van 740 kilometer op en daar komt geen EV in deze klasse bij in de buurt.
Zeker is het niet, maar de kans bestaat dat de ontwerpers zich voor deze achterlichten hebben laten inspireren door Lamborghini’s en Corvettes.
De sportstoelen van de Clio zitten behoorlijk, de middenarmsteun is niet heel genereus.
Hoe lang het slap aanvoelende, gelede afdekplaatje voor de middentunnel het gaat houden is zeker met kinderen aan boord een retorische vraag.
Toch voel ik iets voor hem. Vind in deze klasse maar eens een EV met een gewicht van 1.271 kilo. Daar komen zelfs voor EV’s van dit formaat zo 300 kilo bij. Dit rijdt zoveel lichtvoetiger en fijner. Dus ja, hij is aantrekkelijk. Of je hem moet nemen is een tweede. De 35 mille die je voor de testauto moet neertellen kun je bij hetzelfde merk ook steken in een uitstekende gebruikte Scenic of een nieuwe 5 met alles erop en eraan. Maar de oppassende burger kijkt wel uit als hij afgelopen maand de Fastned-chaos heeft gezien. Die neemt de Clio, en als hij klaar is met een stoel op zitzakhoogte een hybride suv. Hebben we ook voor je, grijnst de Renault-dealer.
Motor viercilinder benzine, 1.789 cc, elektromotoren (2)
Systeemvermogen 160 pk
Koppel 205 Nm
Aandrijving voor
Transmissie automaat, 8 versnellingen
Topsnelheid 180 km/u
Acceleratie 0-100 8,3 seconden
Verbruik gemiddeld 4,0 l/100 km (fabrieksopgave)
CO2-uitstoot 92 g/km
Energielabel A
Basisprijs 26.990 euro
Prijs testauto 35.290 euro