Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
Ik stond in een donkere ruimte met discolichten en tientallen mensen om me heen. O ja, dacht ik, zó zag een feestje eruit. Het was alsof ik was teruggeplaatst in de tijd. Voorzichtig bewoog ik mee met de muziek.
In mijn huidige leven betekent ‘een feestje’ meestal ‘een gevulde koek na de CT-scan’. Daarom voelde dit klassieke feest exotisch, maar ik kon dat niet blijven benoemen, want ik was de enige die het zo voelde.
Praten kon alleen door hard richting iemands oor te roepen. En zo raakte ik in gesprek met een vriend, die iemand anders in de menigte aanwees: ‘Hij heeft drie harttransplantaties gehad!’ ‘Drie?’ riep ik uit. Qua medische malaise was dit baas boven baas. En deze man stond nu gewoon relaxed een biertje te drinken. ‘Wow, dus drie hartdonoren’, riep ik richting het oor van de vriend. ‘Nee!’ riep de vriend, ‘háártransplantaties! Vijfduizend euro in Turkije!’
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Source: Volkskrant columns