is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Nieuws komt tegenwoordig niet van de staat maar van de straat, en dus waren de media vorige week uitgewaaierd naar winkelcentra in het land om te testen wat de gewone man vond van de AOW-plannen van het kabinet-Jetten.
Meestal wordt meteen de gelegenheid gepakt de Randstad te ontvluchten en gaat het journaille naar Zaltbommel, Oss en Hoogenveen. Daar kregen 30-jarigen een microfoon onder de neus geduwd met de vraag: ‘Hoe vindt u het dat u tot uw 72ste moet doorwerken?’
De meesten keken lacherig op. ‘Nou, niet zo leuk. Ik hoop toch wel na mijn 65ste lekker in Spanje te kunnen rentenieren.’ En: ‘Ik heb dan 45 jaar gewerkt. Dan vind ik het wel mooi geweest.’
In de jaren tachtig kwam verslaggeving over politieke onderwerpen uitsluitend van het Binnenhof, zij het dat werkgevers en vakbondsbonzen er ook hun plasje over mochten doen.
Wie aan het einde van dat decennium de wijk zou zijn ingegaan en de patatgeneratie had gevraagd of zij tot hun 65ste zouden willen doorwerken, had gelijksoortige antwoorden gekregen. ‘Ben je helemaal mesjokke? Ik hoop ergens rond 55 jaar met pensioen te gaan. Lekker zeilen op de Friese meren.’
De 36-urige werkweek was net ingevoerd. De VUT kwam er aan. De pensioengerechtigde leeftijd kon alleen omlaag. Over demografie werd niet nagedacht. Veertigers kochten massaal van de belasting aftrekbare koopsompolissen met de gedachte dat ze op hun 55ste binnen moesten zijn. Toen die begonnen uit te keren, viel de opbrengst vies tegen.
Uiteindelijk is de pensioengerechtigde leeftijd niet naar 55 of 57 jaar gegaan, maar wordt pas met 67 jaar AOW uitgekeerd.
In de praktijk gaan Nederlanders tegenwoordig gemiddeld op hun 66ste plus één maand met pensioen. Twintig jaar geleden was dat 61 jaar. Er wordt al ruim vijf jaar langer gewerkt. Niettemin is het onbetaalbaar. In 2000 werden de uitkeringen nog uit de premies betaald. Nu wordt er uit de rijksbegroting al 30 miljard bijgelapt: meer dan de hele defensiebegroting.
Voorlopig wordt gedacht aan een verlenging van rond de drie jaar. Wie op 11 februari 1993 is geboren en vandaag 33 wordt, zal volgens de huidige regeling met pensioen gaan bij 69 jaar en 6 maanden. In de plannen van het kabinet-Jetten wordt dat 70 jaar en negen maanden. Dus geen AOW op 10 augustus 2062, maar ‘pas’ op 10 november 2063.
Daar zal toch geen dertiger in een winkelcentrum zich zorgen over maken. Wie dan leeft, wie dan zorgt.
Van het regeerakkoord deugt misschien niet veel (verhoging van het eigen risico in de zorg, verkorting van de WW, bezuiniging op de langdurige zorg), maar een AOW in 2062 of 2063 is wel het laatste punt van zorg.
Misschien worden Nederlanders straks 125 jaar of krijgen ze het eeuwige leven. Misschien is mensheid als gevolg van een atoomoorlog, klimaatverandering of pandemie uitgestorven.
Mocht dat laatste niet het geval zijn, in 2062 is Jetten zelf 74 jaar. En vrijwel zeker heeft hij dan nog (lang) geen AOW.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Hier de tekst
Hier de tekst
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant