Francesca Lollobrigida won zaterdag haar eerste olympische gouden medaille ooit. De Italiaanse was de verrassing op de 3.000 meter en liet zo zien dat je ook als moeder olympisch kampioen kan worden. "Dit was mijn slechtste seizoen ooit."
Joy Beune is nog bezig aan haar laatste meters, als plots Tommaso opduikt in de tunnel van de Milano Speed Skating Arena. De tweejarige peuter wacht op zijn moeder, die even later al rennend met een Italiaanse vlag om haar schouders haar zoontje tegemoet rent.
De cameraploeg om haar heen legt alles vast. "Je moeder is olympisch kampioen", zegt een van de stafleden van de Italiaanse ploeg. Tommaso lijkt niet te beseffen wat er allemaal gebeurd en geniet vooral van de aandacht van mama, zoals te zien op onderstaande foto.
Al knuffelend rennen moeder en zoon terug de trap op naar het middenterrein, waar Lollobrigida even daarvoor dé race van haar leven reed. Na een belabberd voorseizoen had vrijwel niemand rekening gehouden met de zilveren medaillewinnares van vier jaar geleden.
Maar op uitgerekend haar verjaardag flikt ze het. De 35-jarige Lollobrigida wint als eerste Italiaanse vrouw goud op de Winterspelen. Een kleine drie jaar nadat ze moeder is werd van Tommaso. "Ik wil niet meer wakker worden uit deze droom."
Na de vorige Spelen in Peking, waar ze zilver en brons won, liet ze het schaatsen voor even achter zich. Lollobrigida haar grootste droom was moeder worden. Ze raakte in 2022 in verwachting en beviel in mei 2023 van haar zoon.
Zeven maanden na de geboorte van Tommaso stond ze alweer op het ijs, tijdens World Cup in Stavanger. De reden voor haar terugkeer waren de Winterspelen in eigen land, maar de weg daarnaartoe was lang en zwaar.
Tussen haar races door gaf ze op het middenterrein borstvoeding aan 'Tommy', zoals ze haar zoontje vaak noemt. "Dat heb ik achttien maanden gedaan. Mijn zoon moest overal mee naar toe, want in Italië hebben we geen baan. Ik zat met hem in hotels over de hele wereld."
Zo ook in Heerenveen, waar ze merkte dat moederschap en topschaatser zijn vooral voor de buitenwereld een moeilijk gegeven is. "Tijdens een wedstrijd in Thialf kreeg ik via WhatsApp de melding dat kinderen niet zijn toegestaan in het krachthonk en tijdens de trainingen", vertelt Lollobrigida in Milaan.
"Waar moet ik mijn kind dan laten? Hij kan niet in zijn eentje tussen het publiek zitten", benadrukt Lollobrigida, die op dat moment in het schaatscircuit de enige moeder is. "Ik vind dat we daar in onze sport wel wat beter over na kunnen denken."
Ondanks alle obstakels slaagde Lollobrigida erin om haar moederschap met haar topsport te combineren. Dat deed ze met behulp van haar echtgenoot Matteo Angeletti, haar coach Maurizio Marchetto en haar moeder Sondra Bergamini, die door de Italiaanse bond werd toegevoegd aan haar team als oppas voor Tommaso.
Die formule bleek dé sleutel tot succes. "Mijn WK-medaille in Hamar was daar het eerste voorbeeld van", vertelt Lollobrigida, die eind maart 2025 in de Noorse stad wereldkampioen werd op de 5.000 meter. "Maar daarna volgde het zwaarste seizoen van mijn leven."
"Ik wilde er bijna mee stoppen", vertelt Lollobrigida in Milaan. "Tot oktober voelde ik mij heel goed, maar toen kreeg ik een infectie. Die heb ik vast opgelopen in het kinderdagverblijf, daar ontkom je als moeder niet aan."
Lollobrigida vertelt het met een glimlach, maar leuk was die tijd niet. "Ik heb dagenlang gehuild. Ik had nul kracht meer en was altijd moe. Zo wilde ik me niet voelen tijdens de Spelen in Italië."
Pas in de laatste weken richting de Spelen begon Lollobrigida weer in zichzelf te geloven. "Toen ik vorige week thuis op de bank zat, zei ik tegen mijn man: brons moet haalbaar zijn", vertelt Lollobrigida. Maar het werd op 7 februari 2026, haar 35-jarige verjaardag, meer dan dat.
In beurshal 13 schaatste Lollobrigida achter topfavorietes Ragne Wiklund, Joy Beune en Marijke Groenewoud verrassend naar het goud. Ze reed in beurshal 13 zelfs een olympisch record: 3.54,28. "Wat zij hier doet is abnormaal", zei Groenewoud na afloop.
Bij Irene Schouten, die als tv-analist aanwezig was in Milaan en ook moeder is, waren er zelfs tranen te zien. "Achter elke topsporter zit een verhaal dat verteld moet worden", vindt Lollobrigida. "En dit is de mijne. Ik wilde heel graag laten zien dat je moeder én topatleet kan zijn."
"Dat is gewoon mogelijk. Dit goud is voor mijzelf, maar ook voor Tommaso. Wat ik hierna ga doen? Tijd om aan mijn familie te denken en ik zou heel graag nog een zoon willen."
Source: Nu.nl algemeen