Uw advies kan andere lezers helpen. Machteld van Gelder selecteert goede raad voor de vragensteller van deze week.
Het lukt onze intelligente, aimabele en welsprekende zoon van 38 niet om een regulier leven te leiden. Hij heeft geen inkomen, geen woonruimte of -adres, geen verzekeringen. Er is bij hem geen sprake van verslaving of agressief gedrag; hij heeft wel schulden. Hij leeft al jaren van familie en vrienden, die dit meer dan zat zijn. Hij heeft verschillende studies geprobeerd, maar niets afgerond. Hij heeft diverse baantjes gehad, maar het lukt hem niet werk vast te houden. Waarom snapt niemand, hijzelf ook niet. Nu zit hij weer bij ons, zijn ouders, op zoek naar werk en woonruimte. Moeder (69), naam bij redactie bekend
Zelf was ik ook zo’n intelligente, aimabele en welsprekende zoon van 30-plus die het niet lukte een regulier leven te leiden en daardoor weer bij mijn ouders moest intrekken vanwege schulden en gebrek aan werk. Ik was echter wel verslaafd. Dat wil ik uiteraard niet zomaar over uw zoon zeggen, maar er speelt wel iets. Mogelijk iets wat hij voor u verborgen houdt, anders beland je niet in zo’n situatie. Ga het gesprek aan. Hulp is beschikbaar. Matthijs Loermans (35), Tienray
In mijn werk – het ondersteunen van werkzoekenden op weg naar werk of maatschappelijke participatie – kom ik geregeld mensen met dezelfde problematiek tegen. Vaak is ADD/ADHD en/of een vorm van autisme de oorzaak. We kunnen dan als gemeente ondersteuning bieden door een jobcoach en eventueel een subsidie voor een werkgever. Elke gemeente heeft een afdeling Werk en Inkomen die deze ondersteuning biedt. Sandra Vervoort (56), Nijmegen
Ik heb dit ook meegemaakt met een dierbare. Na jaren helpen, ontdekte ik dat ik hem pas werkelijk hielp door hem niet langer te redden. Hij moest het zelf doen en in zichzelf gaan geloven. Dit leidde tot een moeilijke overgangstijd, maar inmiddels leeft hij al jaren zelfstandig en zonder schulden. Jud Po (42), Deventer
Uit uw omschrijving blijkt dat u een fijne zoon heeft en dat de relatie zo goed is dat hij bij u kan wonen. Even heel praktisch gedacht: de meeste mensen raken tussen de 75 en 80 jaar hulpbehoevend (vanaf 80 jaar is dat driekwart). Als u een eigen woning heeft, kunt u bij uw gemeente informeren naar de mogelijkheden om een pre-mantelzorgwoning of mantelzorgwoning te plaatsen voor uw zoon. En dan heeft u daarna alle tijd voor goede gesprekken met elkaar. Barbara van Schijndel (54), Dongen
Ook ik kan langetermijnprojecten (studie, werk) moeilijk volhouden. Vooral het aimabele, welbespraakte en intelligente doet een belletje rinkelen. Intelligente personen uit een stabiel gezin lopen pas later tegen onhoudbare situaties aan. Ik raad aan Het verstrooide brein van Gabor Maté te lezen en een psycholoog te raadplegen voor een ADD/ADHD-diagnose. Ik denk dat de puzzelstukjes dan op hun plaats zullen vallen. Hidde Hoogstraten (35), De Rijp
Onze zoon heeft ADD en kampt met dezelfde problemen. Weliswaar heeft hij een koopflat, verdient hij redelijk, maar hij kan geen opleiding afmaken, is financieel onkundig, kan niets overzien, is hypersensitief (noem het aimabel) en nog veel meer wat typisch is voor iemand met de diagnose ADD. Om te onderzoeken waar zijn klachten vandaan kwamen, heb ik mijzelf ook laten testen, en daar kwam hetzelfde uit: ADD, een vorm van ADHD. Dat was wel een openbaring; mijn zoon en ik begrijpen elkaar nu geweldig goed.
Uw verhaal is zo herkenbaar dat ik mijn reactie niet kan achterhouden. Stel hem voor zich te laten testen op ADHD, wellicht wordt er voor u enorm veel duidelijk. Ik ben niet psychologisch geschoold, maar spreek uit ervaring. Frans Looy (68), Haarlem
Herkenbaar. Toen onze zoon zich eindelijk liet testen op ADD en daarop heel hoog scoorde, ging hij langwerkende medicatie slikken. Er volgde een baan, een huis en een vriendin. Inmiddels zijn we jaren verder en nog steeds zijn we verwonderd over dit effect. Tip: meld u via de huisarts aan bij een expertisecentrum ADHD. Mar Meijer (66), Zwolle
Op eigen benen staan ervaar ik, als leeftijdsgenoot van uw zoon, als een van de moeilijkste lessen in dit leven. Systemisch Werk heeft mij hierin veel gebracht. Marjolein Vos (39), Zutphen
Mijn vrouw en ik hebben samen een dochter. Mijn vrouw heeft uit een eerder huwelijk twee zonen. Jaren geleden hebben we een testament opgesteld. De zonen van mijn vrouw erven niet van mij. Daarin zijn we heel open geweest. De laatste tijd merken we dat het de relatie met de zonen beïnvloedt, met name een van de schoondochters vindt het echt niet leuk en komt daar ook eerlijk voor uit. Wat zou u doen? Testament veranderen of zo laten? Man (82), naam bij redactie bekend
Wat zou u doen? Reacties (maximaal 110 woorden met naam, leeftijd en woonplaats) zijn welkom vóór maandag 9 februari: wzud@volkskrant.nl. Heeft u zelf een dilemma? Mail dan uw probleem (maximaal 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw naam, leeftijd en woonplaats. Uw reactie staat online en kan worden geredigeerd en/of ingekort.
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant