Musicalregisseur Naomi van der Linden (35) is steeds op zoek naar een nieuwe wijncursus.
Naomi van der Linden: „Wijn kan je niet horen, muziek kan je niet ruiken, maar de combinatie is de ultieme zintuiglijke ervaring.”
„Mijn moeder heeft voor mij het elitaire imago van wijn gehaald”, zegt Naomi van der Linden (35), acteur, musicalregisseur en wijnkenner. Op haar zestiende, je mocht toen nog drinken, nam haar moeder haar mee naar de wijnwinkel. „Zij drinkt altijd Sauvignon Blanc uit Nieuw-Zeeland, en haalde daarvan een doosje bij Le Bouchon in Den Haag.” Hoe ze daar stond, haar moeder, een vrouw uit Zambia van 1 meter 50, met een groot wijnglas in haar hand, maakte indruk. „Mijn moeder bleef gewoon mijn moeder. Van haar heb ik geleerd dat ik mezelf kan zijn in de wijnwinkel.” Dat is niet vanzelfsprekend, zegt Van der Linden, zeker niet als vrouw van kleur. „Ik word vaak onderschat. Als ik iets zeg als ‘ik heb zin in Morgon of Fleurie’, moet een verkoper vaak even schakelen.”
Van der Linden speelde de dochter van Nelson Mandela in de musical Amandla! Mandela (2016) en de hoofdrol in The Color Purple (2018). Ze maakte nijntje de musical (2021), muziektheatervoorstelling De regels van Floor (2022) en opera De theorie van alles (2023). Maar toen ze in 2013 afstudeerde aan de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie had ze niet meteen genoeg werk in de theaterwereld. Daarom werkte ze drie jaar in een winkel van wijnketen Grapedistrict. „Elke maand gaven we een proeverij, die proef je voor, en dan leer je ‘dit is een Rioja Crianza, die twaalf maanden heeft gerijpt in eikenhouten vaten’.” Inmiddels heeft ze de internationaal erkende wijncursussen WSET Advanced level 3 en, vorig jaar, French Wine Scholar afgerond. „Ik heb het hele jaar alleen Franse wijn gedronken. Tijdens de cursus leer je per appellatie, per streek, alles over de geschiedenis. Vervolgens heb je meer houvast als je in een wijnwinkel staat, weet je beter wat je kan verwachten als je een Rasteau koopt of een Châteauneuf-du-Pape. Volgend jaar ga ik denk ik Italië doen. Het is als een kleurplaat die je steeds verder invult.”
Met enige regelmaat doet ze een ‘neusspel’, een kist met vijftig geurflesjes. „Rozen of vlierbloesem? Limoen of citroen? Zo train ik mijn neus. Als ik het te lang niet doe, vind ik het zó moeilijk om een proefnotitie te maken.”
Theater en wijn passen volgens Van der Linden goed bij elkaar. In haar afstudeervoorstelling Brahms, Naomi en Wijn bracht ze ze samen: ze zong Brahms terwijl het publiek wijn proefde. „De voorstelling ging over in het hier en nu zijn. Dat probeerde ik te versterken door de wijn en de muziek. Wijn kan je niet horen, muziek kan je niet ruiken, maar de combinatie is de ultieme zintuiglijke ervaring.”
Toen ze vorig jaar speelde in Moeder Courage van Het Nationale Theater nam ze vaak wijn mee voor in de spelersbus op de terugweg. „Sommige spelers bleken erg goed in het ruiken, gewoon door hun intuïtie te volgen. Zo probeer ik de heiligheid van wijn af te halen, net als mijn moeder dat voor mij heeft gedaan.”
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC