TV-recensie In de buurttuin zijn het niet alleen de planten die opbloeien: omwonenden groeien er ook dichter naar elkaar toe, bleek dinsdagavond in Nederland van binnen.
Bruiloft van Kim en Domi in 'Nederland van binnen'.
Domi zong dat hij een heel klein zaadje was. Het refrein was heel eenvoudig, dat ging zo: „Zaadje, zaadje, zaadje.” Hij stond achter een paarse microfoon gitaar te spelen, bijgestaan door een opgetogen band. De muziek klonk over de groene lap grond in Heerlen die hij met Kim (zijn werk- én liefdespartner) in 2020 voor het eerst had betreden. Ze waren toen door een groezelig groene poort het terrein opgelopen, waar het onkruid ver boven hun hoofden uitsteeg.
Een paar jaar later was dat alweer ondenkbaar. Nu liepen buurtbewoners over de zorgvuldig onderhouden paden, plantten ze zaadjes en oogstten ze samen groenten en fruit. Kunst en muziek maakten ze ook. Zelfs als je alleen een kopje koffie wilde komen drinken kon je hier terecht. Posters aan de poort heetten iedereen welkom, op witte banners bij de kassen stond: ‘I <3 De Buurttuin’. Buurttuin Vrieheide was een plek van verbinding, bleek maandagavond in Nederland van binnen. De docureeks van BNNVARA stelt in elke aflevering een lokaal initiatief centraal dat de gemeenschapszin binnen een buurt bevordert.
In het geval van de wijk Vrieheide-De Stack was het ooit de mijnbouw geweest die de bewoners verbond. Gezond of veilig werk was het niet, daar diep onder de grond in het stof van de mijnen, maar voor veel gebieden in Limburg was dit werk wel bepalend geweest voor de identiteit. Met het sluiten van de laatste mijn in 1974 bleef alleen de gedeelde geschiedenis over – er kwam geen nieuw gezamenlijk verhaal voor in de plaats. Vanuit de overheid gebeurde er weinig om die leegte op te vullen.
Burgerinitiatieven als die van Kim en Domi proberen dat nu op kleinschalig niveau zelf te doen. In de buurttuin zijn het niet alleen de planten die opbloeien: omwonenden groeien er ook dichter naar elkaar toe. „Ik ben van mening dat wij allemaal zaadjes zijn”, zei Domi, die in de laatste scène van de aflevering het ja-woord gaf aan Kim. Ze trouwden onder een witte overkapping in de tuin, voor het oog van de hele buurt.
In Winter vol liefde (RTL4) onderzocht de zeventigjarige Thérèse intussen of er voor haar nog een liefdesverhaal in het verschiet lag. De gepensioneerde doktersassistente had eerder in haar leven al een romance geleefd, maar was nu weduwe. Even was er de hoop dat Hans (73), B&B-houder in Oslo, daar verandering in kon brengen, maar dinsdagavond kwam Thérèse toch tot een andere conclusie. „Ik denk dat ik één grote liefde heb gehad”, zei ze. „En dat het daarbij blijft.”
Heel jammer, vond Hans, maar qua timing kwam het hem niet verkeerd uit: zojuist was Monique gearriveerd, en één blik in haar ogen was genoeg om te weten dat hier iets bijzonders stond te gebeuren. Heel toevallig was Monique ook een jaar of twintig jonger dan Hans, maar dat speelde vast geen rol. Ze was zelf bij de pensionado uitgekomen omdat ze niet al te ver bij hem vandaan woonde en wel weer eens behoefte had aan een Nederlandse man. Die heb je niet zo veel in Oslo, en schaarste maakt gewild (Hans had nog steeds een jongensachtige blik, vond ze). Thérèse zag het voor haar ogen gebeuren, vanaf het moment dat Monique de drempel overstapte. „Ik denk dat Hans voor Hans nu een nieuw boek begint”, zei Thérèse. Ze dacht dat het zomaar eens een roman zou kunnen zijn.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC