is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant.
‘Heartbreaking: The Worst Person You Know Just Made a Great Point’ is een van de bekendste memes op sociale media. ‘Een stilstaande klok heeft twee keer per dag gelijk’ is wellicht een bekendere Hollandse variant. Hoe dan ook: soms maken ook afschuwelijke mensen een goed punt.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ik moest eraan denken toen ik las over de introductie van de zogenoemde ‘Trump-accounts’ in Amerika. Als onderdeel van de ‘Big Beautiful Bill’ kunnen ouders voor hun baby een account openen, waarop de Amerikaanse overheid 1.000 dollar stort. Dat geld wordt vervolgens door private partijen in de aandelenmarkt geïnvesteerd. Het kind kan het tegen die tijd flink aangegroeide bedrag opnemen zodra het 18 jaar wordt.
Met een grote show werd vorige week de introductie van deze Trump-accounts gevierd met rapper Nicki Minaj en Kevin O’Leary, jurylid van Shark Tank, een programma waarin start-ups op zoek gaan naar groeigeld bij investeerders. Van dat spektakel bereikte ons slechts de gênante liefdesverklaring van de leeghoofdige rapper Minaj aan Trump, terwijl het onderwerp van de bijeenkomst onbesproken bleef.
Dat is jammer, want het is gewoon een goed idee. Zelf zei Trump dat ‘elke president in de moderne geschiedenis onze kinderen met niets dan schulden heeft achtergelaten’ en dat hij ervoor wil zorgen dat elk kind over ‘echte bezittingen’ beschikt en een kans krijgt op financiële onafhankelijkheid. Hij riep werkgevers in het hele land ook op om eenzelfde bedrag bij te dragen aan de Trump-accounts, als secundaire arbeidsvoorwaarde van hun werknemers, wat sommige bedrijven al hebben toegezegd.
In mijn boek Sander en de brug uit 2023 stelde ik iets vergelijkbaars voor: een startkapitaal van een ton voor iedere 25-jarige. Het belangrijkste doel daarvan is financiële emancipatie. Hoe leer je immers met geld omgaan, als je nooit geld hebt? Een startkapitaal geeft onderhandelingspositie; wanneer je helemaal niets bezit, of zelfs schulden hebt, zul je sneller een baan accepteren die je niet wilt. Alleen het perspectief van een startkapitaal kan generationele armoede doorbreken en zorgt voor economisch zelfbewustzijn. En burgerschap: geen libertarische finfluencer kan ooit nog jammeren over een ‘roverheid’ die nooit iets voor je doet.
De twee grootste bezwaren kan ik inmiddels dromen. Allereerst heeft niet iedereen zo’n staatserfenis nodig. Natuurlijk zou ik ook liever maatwerk leveren, maar de ervaring leert dat overheden daar niet zo goed in zijn. Dan maar one size fits all. Het argument dat jonge mensen hun startkapitaal zullen verkwisten, verwerp ik ook. Niet alleen zijn er eenvoudig voorwaarden aan te verbinden à la de jubelton, maar belangrijker is dat wie vertrouwen zaait, vertrouwen oogst.
We moeten van een koning-Charles-samenleving van vermogende oudjes, rijk geworden door explosieve waardestijgingen en amper belaste erfenissen, naar een samenleving die investeert in mensen op het moment dat zij het geld nodig hebben. Het uitzicht op een potje van de staat zal de financiële interesse en (zelf)educatie bij jongens én meisjes enorm stimuleren, en door deze collectieve faciliteit kunnen we de financiële educatie namens het collectief terugveroveren op Dubaïaanse dropshipdombo’s en hun tradwives.
Natuurlijk zou ik wensen dat de belasting op inkomen uit werk nu eens fors verlaagd zou worden, en de belasting op vermogen juist fors verhoogd, waardoor werk weer de geijkte weg naar welvaart wordt. Maar nu de massa zichzelf tot de bezittende klasse rekent, lijkt dat een politieke illusie. Of we dat nu leuk vinden of niet: een prettig bestaan draait minder dan ooit om werk, en méér dan ooit om vermogen. Dan maar roeien met de riemen die we hebben, en iedereen leren spelen met geld.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant