Documentaire Regisseur Aboozar Amini maakte een film over het alledaagse leven van een jonge Talibansoldaat. De film impliceert dat de 23-jarige Samim en zijn broertje de Taliban aanhangen omdat ze nou eenmaal in Afghanistan geboren zijn. De Taliban strooien zand in hun ogen.
Kabul, Between Prayers.Regie: Aboozar Amini. Lengte: 102 min.
In de openingsscène van de documentaire Kabul, Between Prayers bidt Samim op een gebedskleedje tot Allah, zijn machinegeweer ligt vlak voor zijn buigende hoofd. De 23-jarige Samim hoort bij deTaliban, hij werkt bij een checkpoint in Kabul en patrouilleert met zijn kameraden door de stad. Met zijn vrienden verheerlijkt hij het martelaarschap, maar dit is niet een film die laat zien waar ditzelfmoordterrorisme toe leidt: doden, bloedbaden, verminkingen.
In deze observerende documentaire schitteren vrouwen door afwezigheid, daarmee de ideologie van de Taliban weerspiegelend dat zij tweederangs burgers zijn. We horen Samim regelmatig bellen met zijn vrouw – ze hebben al een tijdje een huwelijkscrisis – maar zien haar nooit. Zijn veertienjarige broer Rafi kijkt een beetje naar Samim op. We zien Rafi met vriendjes spelen en verzen uit de Koran reciteren. Als Rafi gevraagd wordt of hij begrijpt wat hij opdreunt, moet hij het antwoord schuldig blijven. Wel wordt duidelijk dat hij nog een onschuldige tiener is. Als het over verliefdheid gaat, begint hij verlegen te giechelen. Later zegt hij dat mannen eer kennen, vrouwen niet: zijn indoctrinatie middels giftige propaganda krijgt gestaag vorm. Volgens Samim zal Rafi zijn pen ooit moeten inruilen voor een wapen.
Regisseur Aboozar Amini wil met zijn film, een vervolg op zijn Kabul, City of the Wind (2018), laten zien dat Samim en zijn naaste familie weliswaar de gewapende strijd tegen ongelovigen steunen maar daarnaast mensen zijn die verliefd worden, huwelijksproblemen hebben en rotbaantjes uitvoeren. Amini impliceert dat Samim de Taliban aanhangt omdat hij nou eenmaal in Afghanistan geboren is. Alsof hij geen andere keuze heeft. Halverwege de film over hun alledaagse leven bezoeken Samim en Rafi Bamyan, waar de Taliban in 2001 de twee gigantische Boeddhabeelden die er stonden opbliezen. De wind blaast daarbij genadeloos zand in hun gezicht. Net zoals de Taliban zand in hun ogen strooien, lijkt Amini met deze scène te willen zeggen.
Source: NRC