De nieuwe Telefilms, de jaarlijkse reeks televisiefilms van de NPO, duiken in het turbulente leven van jongeren in een turbulente tijd. Hoe (over)leven, daten en rouwen ze? Zes regisseurs zoeken naar antwoorden, en gaan daarbij de nodige spooklol niet uit de weg.
Zoals veel van de jonge hoofdpersonen in deze reeks Telefilms hebben de personages in Please Try Again Later het gevoel dat ze het middelpunt zijn van een turbulente kosmos. Misschien moet de kijker dat letterlijk nemen, want de wereld wordt getroffen door een zware zonnestorm die elektriciteit en communicatie platlegt.
Een film zo eigentijds als het nieuwe noodpakket. Iedereen is op zichzelf aangewezen. De nieuwe ambulancechauffeur Alima (Adanna Unigwe) staat voor de moeilijkste dienst van haar leven en student Bobje (Romy Gevers) moet haar vrienden vertellen dat ze heeft gelogen en al een hele tijd niet meer studeert.
Het is het verhaal van een onvermijdelijke ontmoeting die het leven van de jonge vrouwen zal beïnvloeden. Bij vlagen meeslepend, maar ook met een voortdurend gevoel dat er wat te veel hooi op de vork wordt genomen, ergens tussen die innerlijke en uiterlijke apocalyps. (Mark Moorman)
Regie en scenario: Rosa Kreulen en Boris Paval Conen
De introverte Sem (Kylian de Pagter) heeft vlak voor zijn 16de verjaardag weinig vrienden. Hij brengt zijn dagen voor het scherm door, als een van de loyaalste fans van youtuber Wesley (Ko Zandvliet), een jonge gast die zichzelf filmt terwijl hij games speelt.
Als Sem Wesley op een evenement tegenkomt en in het geheim een woedeuitbarsting van zijn idool filmt, heeft hij bewijsmateriaal om een vriendschap af te dwingen.
Fanboy heeft Black Mirror-achtige trekken, waarbij de schijnwereld van het youtuberschap wordt opgeblazen en Sem gevangen raakt in een nieuwe realiteit. Het is niet echt onthullend wat Fanboy hierover te vertellen heeft, maar het is gewaagd dat de film (ook à la Black Mirror) aanstuurt op een diep cynische finale. (MM)
Regie: Gregory Samson, scenario: Dirk van Pelt en Lucas de Waard
‘Dit is niet hoe een date normaal gesproken gaat’, horen we een van de personages halverwege Tim Kamps’ heerlijk chaotische romkom zeggen. In de eerste minuten hebben we gezien dat twee potentiële tortelduifjes in een verhoorkamer zijn beland, waarin ze hun date én alles wat daarna gebeurde tot in detail (en vanuit hun volstrekt subjectieve perspectief) moeten navertellen. Wat wil je, met een mislukte date die plots uitmondt in een gijzeling?
Regisseur Kamps (Missie Aarde) beleeft overduidelijk veel lol met die vertelstructuur, en kan daarbij vertrouwen op een goede cast. Tobias Kersloot en Yuani Blindenburg zijn uitstekende hoofdrolspelers, als de introverte Sander en de meer wereldwijze Alex. Toch wordt de show vooral gestolen door Laura Bakker, als bloedirritante maar ook zeer geestige Gen Z-serveerster. (Alex Mazereeuw)
Regie: Tim Kamps, scenario: Tim Kamps en Bart van den Donker
De 17-jarige Aike, padvinder met een scheikundeobsessie, is een buitenbeentje. De atonale muziek op de soundtrack onderstreept hoe hij overal net uit de toon valt. Regisseur Joren Molter (Zomervacht) baseerde zich op een waargebeurde zaak, waarbij een tienerjongen in een Amerikaans voorstadje werd gearresteerd op verdenking van het bouwen van een atoombom.
Ook Aike knutselt in de achtertuin van zijn moeder met radioactieve stoffen. Zijn vorderingen deelt hij op zijn YouTube-kanaal met een handjevol volgers, die worden neergezet als ingebeelde vrienden die in Aike’s kamer of tuin verschijnen als hij weer eens iets opblaast voor de camera.
Molter filmt het met een licht ironische distantie, wat de wereldvreemdheid van Aike mooi verbeeldt. Langzaam vindt Aike zijn plek en de muziek zijn tonaliteit, maar de prettige eigenzinnigheid houdt Molter tot aan het verrassende einde vast. (Elise van Dam)
Regie: Joren Molter, scenario: Britt Snel
Het is op zichzelf een uitermate geestig uitgangspunt: een decennia geleden gestorven tiener infiltreert na een seance in het lichaam van een 19-jarige studente in het hier en nu. Een logisch gevolg: extreme generatieverschillen, want hoe kan Anna (Yara Brand) weten wat de vrienden van Quinn (Josephine Arendsen) bedoelen met matcha lattes, red flags en boomers?
Dat idee van een boomergeest in een jong lichaam wordt leuk uitgespeeld door de acteurs en regisseur Ivo van Aart, met de nodige komische situaties tot gevolg. Toch is Geestig niet alleen aanstekelijke spooklol, want onder het uitgangspunt schuilt wel degelijk een ontroerend verhaal over een onfortuinlijke tiener die nooit de kans kreeg om te leven. (AM)
Regie: Ivo van Aart, scenario: Ivo van Aart en Lotte Tabbers
‘Wat voor lekkers heb jij mee?’
‘Dat is papa’s as.’
Met dit gesprekje tussen kleindochter en oma begint het afwisselend lichtvoetige en ontroerende drama Met oprechte deelneming van regisseur Roxanne Stam. Kleindochter Eli (Tara Hetharia) wil niets liever dan hardop en zichtbaar rouwen, oma Winnie (Nel Lekatompessy) is van nature gewend om elke emotie zo diep mogelijk weg te stoppen. Dat botst, zeker wanneer de twee samen op groepsreis gaan.
De film laat mooi zien hoe frustrerend het kan zijn als de rouw naar buiten moet, maar telkens op een menselijke muur stuit – een frustratie die het best wordt getroffen in een ijzersterke karaokescène.
De twee hoofdrolspelers spelen die dynamiek perfect uit, met een ontroerend dwarse Lekatompessy en een schitterend rauwe Hetharia, voor wie dit hopelijk haar grote doorbraakrol gaat zijn. (AM)
Regie: Roxanne Stam, scenario: Randa Peters
De Telefilms zijn vanaf zaterdag 31 januari te zien op NPO Start, en worden vanaf die dag ook wekelijks uitgezonden op NPO 3.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant