Ruim tien jaar na het album waarmee ze de Nederlandse hiphop veranderden, neemt het New Wave-collectief de Ziggo Dome over. De muziek vertelt het verhaal en het tempo ligt, zeker in het eerste uur, duizelingwekkend hoog.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek.
Het begint met een vrije val op het grote videoscherm in de Amsterdamse Ziggo Dome. We tuimelen tien jaar terug in de tijd, maar ook naar een specifiek plekje op de wereldbol: Schiermonnikoog.
En dan zingt Ronnie Flex: ‘Luister naar mij, sluit je ogen, het is zover.’
Ruim twintig jonge hiphoptalenten gingen in februari 2015, op initiatief van hun Top Notch-labelbaas Kees de Koning, tien dagen muziek maken op ‘Schier’. Ze keerden terug met een album dat de Nederlandse popmuziek veranderde: New Wave (2015).
Het is nog steeds een vitale staalkaart van de Nederlandstalige hiphop, niet alleen omdat zo veel deelnemende artiesten doorbraken, maar ook omdat Nederlandse hiphop nog altijd zó klinkt, met rap én R&B-zang, met hiphopbeats én Caribische ritmiek. New Wave zette vrij letterlijk de toon.
Dát vieren we vanavond (én de vier avonden hierna) in de Amsterdamse concerttempel gevuld met prachtig, kleurrijk, jong publiek.
In twee uur raast alles van New Wave voorbij, aangevuld met latere hits van de leden. Hoeveel tunes zijn dat? Vijftig? Het is een feest met gelukkig weinig gepraat. De muziek vertelt het verhaal en het tempo ligt, zeker in het eerste uur, duizelingwekkend hoog.
Hyperaanstekelijk is de estafette op het podium. Ronnie met Kleine. Ronnie met Bokoesam. Ares en Afriki. SFB, de oude groep van Frenna. Lijpe. Lijpe met Frenna. KM. D-Double. Cartiez. Jonna Fraser zingt R&B, met zijn opvallende bontmuts. Daar zijn de gevoelsmatige aanvoerders Ronnie en Kleine weer. Loterij. 1,2,3. Uhuh.
Zo tolt dat door en wat is het mooi, en verdiend, dat er een eigen moment op de voorgrond wordt ingeruimd voor de man die de muziek onder al die hits uitrolde: producer Jack $hirak.
‘Hij is een van de belangrijkste schakels van New Wave’, zegt Lil Kleine. ‘Zonder hem waren deze nummers er niet geweest.’
Zo ontvouwt zich een hiphoprevue, een meezingfeest in een prachtig decor, vormgegeven door mannen (ja, alleen mannen, New Wave is hengstenbal) die weten hoe je met bravoure een podium plus T-vormige catwalk overneemt.
Er valt wel iets aan te merken, iets vrij wezenlijks zelfs. Het dynamische stuivertje-wisselen stopt op zeker moment, omdat de grootste sterren dan wat langer individueel de voorgrond nemen: Lil Kleine, Ronnie Flex en Frenna, met name.
Begrijpelijk, want ze hebben hits als Krantenwijk (Kleine) en Langste SMS (Frenna) in te brengen, maar de jubileumavond wordt er wel hiërarchischer van dan het originele project – en ergens is dat jammer, zoals het ook jammer is dat de scherpte van het eerste uur plaatsmaakt voor een euforisch soort slordigheid.
Tegen de tijd dat de hele ploeg samenkomt voor de dikste New Wave-hits (Investeren in de liefde en het onvermijdelijke klapstuk Drank & Drugs) staat het gezelschap een beetje in de afraffelmodus, maar ach, kniesoor. Óf het een feest was. Sodeju.
Pop
★★★★☆
2/2 Ziggo Dome, Amsterdam
Herhaling: 3, 4, 5 en 6/2, aldaar.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant