is redacteur van Zondag en televisierecensent van de Volkskrant.
Het eens worden over de aard van het beestje, dat bleek voor de lijsttrekkers van de oppositiepartijen die waren aangeschoven bij Pauw & De Wit (BNNVara) een onmogelijke taak. Was het regeerakkoord dat afgelopen weekend gepresenteerd werd nou een ‘kneiterlinks randstadakkoord’ (was gezegd, Caroline van der Plas), of ‘verre van links en juist knetterrechts’ (Jimmy Dijk) of, volgens Gidi Markuszower namens Groep Markuszower, niet zozeer een kwestie van links of rechts, maar vooral van fatsoenlijk of onfatsoenlijk? De titel van het akkoord, Aan de slag, vond hij goed, ‘als het maar geen mokerslag wordt’. Gevat!
De SP-lijsttrekker reageerde smalend op zijn BBB-collega: ‘Als je het aan sommige mensen vraagt zou zelfs Thierry Baudet nog links zijn.’ En o ja, daar was vijftigplusser Jan Struijs, die het akkoord een affront vond tegen de vijftigplussers.
Dat alles terwijl deze types straks in een ‘bondje’, zoals Tim de Wit dat mooi op z’n Expeditie Robinsons noemde, als een verenigde oppositie tegen dat akkoord moeten gaan strijden. Dijk zag zo’n blok wel zitten, mits constructief. Samen op de barricaden tegen de verhoogde AOW-leeftijd en het korten op de zorg. Een goed idee is een goed idee, zei Struijs, die opveerde nu het over het bejaardenbelang ging.
Erg opvallend, Markuszower aan de talkshowtafel van Pauw & De Wit, en op diezelfde maandag ook al bij Nieuws van de dag (SBS 6), terwijl zijn fractie nog maar twee weken oud is (en je je ook kunt afvragen of je als talkshow wil bijdragen aan het idee dat deze man, die in 2024 niet door de AIVD-screening heen kwam en eerder is opgepakt wegens wapenbezit, een ‘gewone’ politicus is).
In dat laatste programma zei hij af te willen van de woorden links en rechts, om Jesse Klaver vervolgens uit te maken voor extreemlinks. Met Wilders heeft hij op dit moment geen contact. ‘Maar je moet niet alles serieus nemen, wat er wordt gezegd’, zei hij. Nvdd-presentator Thomas van Groningen: ‘Wat Wilders zegt?’, nee nee, wat er op tv wordt gezegd, bracht Markuszower daartegen in.
Ik hield die wijze uitspraak maar in gedachten bij het kijken naar Dropout Resort (POW), een kruising tussen Au Pairs en Dream School, waarin jongeren die niet meekomen in de samenleving een maand lang aan de slag worden gezet in een all-inclusive op Curaçao. Wie het volhoudt en zich bewijst, kan een echte baan verdienen.
Kankermongool dit, teringzooi dat, klassiek meidengedoe, te laat komen opdagen, ‘mij boeit het niks’; en mijn bingokaart was vol. De kunst is hier inderdaad (in het geval Wilders: neuh) om er doorheen te kijken, liet jongerencoach Gabrielle la Rose kundig zien. ‘Ik heb niet het gevoel dat je echt tegen me praat’, zegt ze tegen lolbroek Richandi (18). Zijn masker ging in de eerste aflevering nog niet af, maar: hier is duidelijk iets in gang gezet. Zo liefdevol prikte La Rose door hem heen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant