Hilversum heeft een obsessie met kijkcijfers. Tv-recensent Alex Mazereeuw blikt maandelijks terug op de opvallendste trends. Deze maand: na First dates stopt ook datingprogramma Lang leve de liefde. Zijn we de datende Nederlander dan toch eindelijk beu?
is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
Aan alles komt een einde, zelfs aan het daten op televisie. In november kondigde BNNVara aan vanaf 2027 te stoppen met First dates en afgelopen week maakte kijkcijferdeskundige Tina Nijkamp in haar podcast Tina’s TV Update bekend dat er binnenkort een einde komt aan Lang leve de liefde.
Door First dates ging onder meer een streep door de ingrijpende bezuinigingen bij de publieke omroep, al liepen de kijkcijfers van het dagelijkse datingprogramma op NPO 3 al langer terug, met recentelijk gemiddeld tussen de 150 duizend en 250 duizend kijkers.
Dat geldt ook voor commercieel equivalent Lang leve de liefde. Sinds dat programma, waarin de dates 24 uur met elkaar doorbrengen in een villa, verhuisde van SBS 6 naar Net 5 liepen de kijkcijfers enorm terug. Scoorde het programma eerder gemiddeld nog rond de 400 duizend kijkers, nu zijn dat er gemiddeld nog slechts om en nabij 100 duizend (waarbij het ook niet helpt dat de afleveringen sinds kort vooruit te kijken zijn op streamingdienst Videoland).
Het einde van beide datingprogramma’s past in een bredere trend, waarin de datingvlam op de Nederlandse televisie dan toch voorzichtig lijkt uit te doven. Nog maar tweeënhalf jaar geleden schreven we over een ongekende hausse aan (nieuwe) datingprogramma’s, met naast de vertrouwde titels inmiddels allang vergeten formats als Samen uit, samen thuis, Date smakelijk, Voetbaldates, Slaapkamer dates en Ik ga op reis en neem mee.
Ondertussen liepen de kijkcijfers van First dates en Lang leve de liefde gestaag terug, waarbij de programma’s het vooral moesten hebben van een paar virale momenten. Bij First dates waren dat dan bijvoorbeeld de nogal controversiële uitspraken van een Andrew Tate-adept, bij Lang leve de liefde kwam dat bijvoorbeeld neer op een aspirant-stuntman die zich Tom Cruise waande en bij een poging om indruk te maken van het dak sprong en op onfortuinlijke wijze zijn enkel brak.
Hoe gaat het dan met de andere datingprogramma’s? Nu goed, een programma als Boer zoekt vrouw lijkt met een rotsvast miljoenenpubliek vooralsnog onbedreigd, en wordt binnenkort zelfs dagelijks uitgezonden. Maar elders op televisie gaat het toch niet bepaald lekker met de datende medemens.
Neem de EO, dat deze winter verrassend genoeg óók ineens op de proppen kwam met een datingprogramma: Je weet niet dat je date, waarin schuchtere mensen in de datingfuik worden gelokt, door zonder het te weten op date te gaan met drie singles. Zelfs deze christelijke datevariant op Bananasplit slaat maar moeizaam aan, want het programma trok bij de laatste uitzending op 12 januari gemiddeld slechts 400 duizend kijkers, wat voor de avondprogrammering van NPO 1 niet bepaald indrukwekkend is.
En dan is er nog Winter vol liefde, de sneeuwrijke spin-off van knalhit B&B vol liefde. Dat programma scoort op het eerste gezicht keurig: volgens Nijkamp gemiddeld 1,3 tot 1,5 miljoen kijkers per aflevering inclusief uitgesteld kijken. Klinkt bijzonder hoog, maar bij het vorige seizoen lagen die totale kijkcijfers tussen de 1,6 en 1,8 miljoen. Dat zijn toch in ieder geval voorzichtige signalen dat zelfs een van de populairste datingprogramma’s van dit moment langzaam inboet aan populariteit.
Misschien was het allemaal ook gewoon iets te veel, met vrijwel elke avond een datingprogramma dat toch vooral draait om onderling ongemak, het al dan niet splitten van de rekening en de stiltes die vallen bij overduidelijke mismatches.
Maar om spraakmakend te blijven, blijf je ook gekkigheden en excentrieke kandidaten nodig hebben, en die zijn nu eenmaal niet dagelijks in overvloed beschikbaar. Zeker met formats die dan weinig ruimte laten voor al te veel inhoudelijke verrassing, wordt de boel na een paar jaar als vanzelf roestig. En anderzijds is te veel gekkigheid ook weer niet goed, want een goede tv-date is met al het klassiek menselijke ongemak voor tv-kijkers idealiter ook een beetje herkenbaar.
Wat programma’s als B&B vol liefde, Winter vol liefde en Onderweg naar liefde (een datingprogramma dat draait om ‘vanlifers’ die in hun busje door Europa trekken) onderscheidt van andere (dagelijkse) datingprogramma’s, zijn vooralsnog vooral de langlopende verhaallijnen.
Die programma’s krijgen bijna het karakter van een dagelijkse soap in de trant van Goede tijden, slechte tijden, waarin de kijker toch elke avond weer even wil inchecken hoe het gaat met de personages die wekenlang worden gevolgd. Meer nog dan datingtelevisie is dit toch vooral langlopende ongemakstelevisie.
Maar ook dat heeft een grens, want in een minder spraakmakend seizoen met net wat minder spraakmakende kandidaten, zoals nu het geval is in Winter vol liefde, kan zo’n dagelijks programma ook een slepende zit worden. En te veel dategekkigheid kan ook vermoeiend werken, zien we door het floppen van ingenieuze dateformats als Date smakelijk (koken met dates) en Liedje op het eerste gezicht (samen een duet zingen tijdens de eerste date).
Een logischer verklaring van de teruglopende interesse lijkt daarom toch vooral een zekere metaalmoeheid als het gaat om de zoektocht naar de liefde. Het is de zoekende mens van harte gegund om te blijven daten, maar de komende jaren zal dat naar alle waarschijnlijkheid weer een stuk vaker buiten de camera’s om gebeuren. Waarschijnlijk is dat zowel voor de daters als voor de kijker een stuk gezonder.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant