is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant.
Nee, dat viel niet mee. Voor de progressieve kiezer die in oktober de energieke Jetten verkoos boven de uitgebluste Timmermans zal het regeerakkoord van het nieuwe minderheidskabinet een pijnlijke realitycheck zijn.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ondanks verwoede pogingen van types als Caroline van der Plas om het nieuwe kabinet als ‘links’ te (dis)kwalificeren, is het kabinet natuurlijk allerminst links, en ook geen ‘middenkabinet’ maar gewoon het centrumrechts waar de VVD zo naar verlangde. Nu is BBB met slechts één zetel in de peilingen rijp voor de slacht, maar blijkbaar was Van der Plas niet de enige die dacht dat de combinatie van D66, VVD en CDA met progressieve(re) ideeën zouden komen.
Strategisch gezien is de economisch rechtse positionering van het nieuwe kabinet echter goed te begrijpen. Allereerst was de VVD erop gebrand om de domrechtse meutes in de eigen gelederen tot rust te krijgen, dat was immers de hele campagne al de inzet. Na het uitsluiten van GroenLinks-PvdA en het geschurk tegen JA21 is er nu een stevig rechts program waarmee Yesilgöz die missie in ieder geval voltooid heeft. De VVD-kiezer kan nu weer hard aan zijn geliefde werk, lijkt mij.
Ook de gemiddelde CDA-kiezer zal niet heel erg schrikken van dit programma; de pijn wordt geleden door de D66-kiezer. Die is echter hoogopgeleid genoeg om te weten dat de grootste partij het meeste moet inleveren in ruil voor het premierschap, en kan zich bovendien troosten met de gedachte dat in de nieuwe constructie van een minderheidskabinet vooral deals gesloten gaan worden met GroenLinks-PvdA. Dat is nu immers de grootste oppositiepartij.
De PVV had 26 zetels, maar daarvan zijn er na de muiterij nog maar 19 over. En in de peilingen nog minder. Het fascistische FvD groeit juist in de peilingen, maar zit gelukkig met ‘slechts’ zeven zetels in de Kamer. JA21 heeft er negen. Daarmee is de versplintering op extreemrechts optimaal en zit daar geen enkele partij die praatjes kan hebben.
Jesse Klaver toonde zich al voor het verschijnen van het coalitieakkoord verstandig door zijn hand uit te steken. Terecht noemde hij het regeerakkoord een ‘startpunt voor onderhandelingen’. Dat is ook waar ik op hoop; terwijl de rust in het land wederkeert, en de schermverslaafde massamens zijn tijd gewoon weer doodt met voetbal, soapseries en andere zaken die daarvoor bedoeld zijn, zal het nieuwe kabinet gaan dealen met GroenLinks-PvdA. En ja, die zullen de kabinetsplannen groener en socialer maken. Gelukkig maar! Je moet het denk ik zo zien; als het nieuwe kabinet een kamer is, is men nu met de rug tegen de deur in de rechtermuur gaan staan, terwijl de deur in de linkermuur openstaat.
Dit alles neemt niet weg dat er ook voor een liberaal voldoende is om teleurgesteld over te zijn. De lobby van het grote geld is groot bij de drie partijen, anders kan ik niet verklaren dat er werkelijk niets wordt gedaan aan de groeiende ongelijkheid en scheefgroei. Het nieuwe kabinet gooit bedrijfsvermogen en privévermogen op één hoop en concludeert dat we van beide moeten afblijven omwille van de economische groei en weerbaarheid.
Maar dat is kletskoek; toenemende vermogens- en kansenongelijkheid is slecht voor ondernemerschap, werklust en economische dynamiek. Privévermogen dat ligt te verstoffen bij babyboomers dient geactiveerd te worden en voor onze defensie te betalen. Dat de VVD met haar 22 zetels de hypotheekrenteaftrek heeft verdedigd verraadt een zorgelijke onwil om iets te willen doen aan het handje ophouden van Rijk Nederland, een Nederland dat steeds minder met Hardwerkend Nederland te maken heeft.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant