Defensie-expert Ko Colijn voorziet Nederlanders al vijftig jaar van duiding bij gewapende conflicten. Dit keer bespreekt hij de patstelling waarin Oekraïne en Rusland zich bevinden. Door getreuzel aan de onderhandelingstafel vallen nog altijd onnodig veel slachtoffers.
De vredesbesprekingen (over welke vrede eigenlijk precies?) gaan de zoveelste ronde in. Elke keer worden ze constructief genoemd, maar we moeten een paar dingen niet vergeten.
De "24 uur" die wannabe Nobelprijswinnaar Donald Trump nodig zei te hebben om de oorlog te beëindigen, duren inmiddels al een jaar. In die tijd was hij het vaker eens met Vladimir Poetin dan met Volodymyr Zelensky.
De jongste hype is dat de Verenigde Staten eindelijk bereid zouden zijn de veiligheid van Oekraïne te garanderen. Dan moet Oekraïne wel de volledige Donbas aan Rusland afstaan, dus ook de gebieden die het nu nog in handen heeft. Militair gezien lijkt dat onmogelijk en Trump zal zich er niet aan houden.
Zelensky zal in ruil daarvoor op zijn minst een neutrale bufferzone, wat veiligheidstroepen en een EU-lidmaatschap eisen. Poetin zal daar vervolgens weer njet tegen zeggen.
Poetin heeft zichzelf overschat. Afgelopen zomer zwoer hij het Oekraïense verzet nog voor deze winter te kraken. Maar zijn landoffensief is vastgelopen, ten koste van 30.000 soldaten per maand. En als het aan Oekraïne ligt, worden dat er spoedig 50.000.
Een recent rapport van het Center for Strategic and International Studies voorspelt dat de oorlog in het voorjaar zijn twee miljoenste slachtoffer zal eisen. Daar staat een terreinwinst van ongeveer 1,5 procent sinds begin 2024 tegenover voor de Russen.
In een ronkende kersttoespraak claimde Poetin de totale eindoverwinning en het oprukken op alle fronten. De prijs die Rusland betaalt is wel ongekend hoog. De oorlog kostte het land sinds februari 2022 al 320.000 doden en ruim 900.000 gewonde soldaten die niet meer kunnen vechten. Een duister record sinds de Tweede Wereldoorlog.
Oekraïne betreurt ondertussen 140.000 doden en ruim 500.000 gewonden. Het land maakte afgelopen maandag bekend dat het nu wat hen betreft een echte droneoorlog is geworden. Russische doelen worden voor 80 procent bestookt met drones en voor de rest met 'ouderwetse' middelen zoals tanks en kanonnen.
De situatie zit al langer in een patstelling. Naast niet-veroverde gebieden in de Donbas claimt Rusland af en toe ook Odesa, en wat het zelf Novorossiya (Nieuw-Rusland) noemt. Daarmee zou Oekraïne een binnenstaat worden, zonder kustlijn of havens. Het land zal daar nooit mee akkoord gaan.
Oekraïne moet zuinig met zijn vermogens omgaan, maar kan elk doel in het grote Rusland aanvallen. Het heeft intussen het sterkste traditionele leger van Europa. Dat klinkt nogal cynisch, maar Oekraïne is door oorlogservaring niet meer alleen een vragende partij. Het land heeft dronekennis ontwikkeld die het Westen nodig heeft. Sinds kort maakt Oekraïne de Flamingo-kruisraket, die geen gelijke heeft qua bereik (500 kilometer) en vernietigingskracht.
Beide landen hebben alle reden om een eind te maken aan deze oorlog. Maar Rusland treuzelt met het nemen van besluiten over de onderhandelingen. Poetin krijgt verkeerde info. Alleen Russische bloggers vertellen hem soms de waarheid.
De kliek om de Russische president heen lijkt te denken dat een alles-of-nietscampagne wellicht nog tot een overwinning kan leiden. De geschiedenis kan hun leren dat terreurbombardementen de wil van de bevolking niet breken. Het enige wat ze tot gevolg hebben, is het ontmaskeren van de uitvoerder ervan als moorddadig en onrechtvaardig.
Source: Nu.nl algemeen